Χρονολόγιο
Ένα ατύχημα «κάρφωσε» το σώμα της σε ένα αμαξίδιο. Όχι όμως και το πνεύμα της
1933.
Γεννιέται στην Αθήνα.
1953.
Τελειώνει τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
1954.
Πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση στο φιλμ «Χαρούμενο ξεκίνημα». 1955.
Πρώτη θεατρική εμφάνιση ως μέλος του Χορού στη τραγωδία του Ευριπίδη «Ιππόλυτος». 1956.
Παίζει στο έργο «Η κυρία περί της οποίας πρόκειται».
Θεατρικές επιτυχίες:
«Μικρές αλεπούδες» της Λίλιαν Χέλμαν, «Επικίνδυνη στροφή», «Ποντικοπαγίδα» της Άγκαθα Κρίστι, «Οργισμένα νιάτα» του Τζον Όσμπορν, «Τα κόκκινα φανάρια» του Γαλανού, «Οι εχθροί» του Μαξίμ Γκόρκι, «Δύο απιστίες: Ασήμαντος πόνος/Επίδειξη μόδας» του Χάρολντ Πίντερ.
Δεκαετία του ΄60:
Έπαιξε σε περισσότερες από 60 ταινίες. Ανάμεσά τους τα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι θαλασσιές οι χάντρες» 1967), «Γοργόνες και μάγκες», «Μια κυρία στα μπουζούκια» (1968), τα ερωτικά δράματα «Χωρίς ταυτότητα» (1963), «Δάκρυα για την Ηλέκτρα» (1966), «Το παρελθόν μιας γυναίκας» (1968), οι ταινίες του Βασίλη Γεωργιάδη «Κόκκινα φανάρια» (1964) και «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» (1965) και του Νίκου Φώσκολου «Η λεωφόρος του μίσους» (1968), «Ορατότης μηδέν» και «Εν ονόματι του νόμου» (1970), του Ντίνου Κατσουρίδη «Οι αδίστακτοι» (1965) και του Κώστα Μανουσάκη «Ο φόβος» (1966). Τραγούδια-σουξέ: «Του αγοριού απέναντι», «Έκλαψα χτες», «Καμαρούλα μια σταλιά» (Μίμης ΠλέσσαςΛευτέρης Παπαδόπουλος), «Είμαι γυναίκα του γλεντιού» (Μίμης Πλέσσας- Γιάννης Δαλιανίδης).
1970.
Ανέλαβε το τηλεπαιχνίδι «Χρυσή βολή» με τον Κώστα Καρρά.
Παίζει στο σίριαλ «Μάνα ειναι μόνο μία» έως το 1994 (Μega).
1994.
«Εμείς και εμείς» του Μega (έως το 1998). 1997.
Ένα τροχαίο την υποχρεώνει να κυκλοφορεί με αναπηρικό αμαξίδιο.














