Ερευνά στον καμβά μυστικά κι ανθρώπινα πάθη

Ανήσυχος,ευαίσθητος και ακραίος εκπρόσωπος της γενιάς της αμφισβήτησης του ΄70, ο ζωγράφος Χρόνης Μπότσογλου ερευνά επί δεκαετίες τα μυστικά και τα πάθη της ανθρώπινης ύπαρξης, το λογικό και το παράλογο εντός και εκτός μας, το εσωστρεφές και το βίαιο, τη μνήμη και τη φαντασία, τη διαλεκτική σχέση αλήθειας και πλάνης. Γαντζωμένος στη σχεδία του ανθρώπινου σώματος και της εμπειρίας παλεύει, χτυπιέται, ματώνει, ανασυντάσσεται και προχωρεί στην εξερεύνηση του κόσμου με την επίγνωση ότι οι αξίες είναι σχετικές, το απόλυτο ανέφικτο και μόνη λύτρωση είναι η χάρις της δημιουργίας, όποια δμορφή κι αν παίρνει (ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτική γραφή), τις σπάνιες εκείνες φορές που αγγίζει την αλήθεια.

«Το ανθρώπινο σώμα είναι το πιο ωραίο πράγμα που υπάρχει. Το πιο συγκινητικό» πιστεύει ο Χρόνης Μπότσογλου, παιδί αριστερής οικογένειας από τη Θεσσαλονίκη, που γνώρισε σε μικρή ηλικία το βίωμα της φθοράς και τον φόβο του θανάτου κατά την ανακομιδή των οστών ενός παιδιού και τη δυνατότητα υπέρβασής του που παρέχει ένα έργο τέχνης σαν την «Κοιμωμένη» του Γιαννούλη Χαλεπά. Στη μονογραφία της σειράς «Σύγχρονοι Έλληνες Εικαστικοί», που κυκλοφορεί το Σάββατο από «ΤΑ ΝΕΑ», τον παρακολουθούμε να ζωγραφίζει από μικρός και να πουλάει τα έργα του στη Θεσσαλονίκη για το χαρτζιλίκι του και τα υλικά της ζωγραφικής του, να στρατεύεται πολιτικά, να σπουδάζει στην ΑΣΚΤ, να μαθητεύει στο έργο των ζωγράφων που θεωρεί ως δασκάλους του, κυρίως του Γ. Μπουζιάνη, να επιλέγει στο Παρίσι (ως υπότροφος) τη ζωγραφική της αφήγησης, να εμπνέεται μια πρώτη σειρά έργων από τη ζωή στο Μετρό. Επιστρέφοντας στην Αθήνα πρωταγωνιστεί στην ομάδα του κριτικού ρεαλισμού που ιδρύθηκε το 1971, εστιάζει στα καταναλωτικά προϊόντα, την πολιτική και τον ρόλο των μέσων μαζικής επικοινωνίας.

«Για να εμφανισθεί η μνήμη χρειάζεται σιωπή και ακινησία» πιστεύει. Σ΄ αυτή την πορεία δεν δίστασε να καταστρέψει πολλά έργα του ενώ η αρρώστια της μάνας του τον έκανε να στραφεί στην καταγραφή της φυσικής φθοράς του σώματος, να γίνει παρατηρητής του δικού του, σε μια κατάδυση ψυχής.

«Η ζωγραφιά είναι ο τόπος όπου διασταυρώνονται σε αλλεπάλληλες διαδρομές οι λέξεις οδύνη και ηδονή» σημειώνει στη «Νέκυια»το έργο ζωής που τον απασχόλησε από το 1990 έως το 2000 ενώ παράλληλα επανέρχεται δριμύτερος στα κοινά, εκλέγεται καθηγητής στην ΑΣΚΤ το 1989 και προσπαθεί να αναδιοργανώσει τη Σχολή.

ΙΝFΟ

Ο τόμος «Χρόνης Μπότσογλου» από τη σειρά «Σύγχρονοι Έλληνες Εικαστικοί» σε κείμενα Πέγκυς Κουνενάκη από το Σάββατο στα περίπτερα. Σελ. 146. Τιμή 7,80 €.