Ελληνική πραγματικότητα

Ιδιοκτήτης νυκτερινού κέντρου που δηλώνει ετήσιο εισόδημα 5.000 ευρώ
και απαλλάσσεται από τη φορολογία, προσέρχεται σε αντιπροσωπεία
πολυτελών αυτοκινήτων για να αναθερμάνει τη σχετική αγορά,
επωφελούμενος κατά 15.000 ευρώ από τη μείωση του τέλους ταξινόμησης.
Εκεί συναντά έτερο επιχειρηματία που επιδοτήθηκε από ευρωπαϊκά
κονδύλια και μόλις έκλεισε τις θηριώδεις φορολογικές του εκκρεμότητες
έναντι μερικών εκατοντάδων ευρώ με την παράταση της περαίωσης. Στην
Ελλάδα της μέχρι πρότινος «νέας διακυβέρνησης», αυτά είναι δυο
ενδεικτικά παραδείγματα προσωπικής επιτυχίας που ενθαρρύνεται και
επιβραβεύεται από το κράτος.

Οπωσδήποτε, στην Ελλάδα υπάρχει και υγιής επιχειρηματικότητα, παρά τα
άφθονα κρατικά αντικίνητρα. Όμως, είναι επόμενο οι κυβερνήσεις ξένων
χωρών να αποθαρρύνουν τους επενδυτές τους από το ταξίδι στη χώρα μας.
Κατανάλωση στηριγμένη στο δανεισμό και τις κοινοτικές επιδοτήσεις,
γραφειοκρατία, πολιτική ευνοιοκρατία, κυριαρχία των ολιγοπωλίων και
αστάθεια του νομικού πλαισίου συνθέτουν ένα αφιλόξενο περιβάλλον για
την εισροή παραγωγικού κεφαλαίου. Ασφαλώς, τα μέτρα για την αγορά
αυτοκινήτου δεν θα βελτιώσουν το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Ωστόσο, η μείωση του πολύ υψηλού τέλους ταξινόμησης θα μπορούσε να μην
είναι μια οικονομικά παράλογη και κοινωνικά προκλητική κίνηση.
Συγκεκριμένα, η μείωση θα μπορούσε να αποκλιμακώνεται όσο αυξάνεται η
αξία, ευνοώντας περισσότερο τα αυτοκίνητα χαμηλού κυβισμού και
αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Αλλά η κυβέρνηση λειτούργησε με τη λογική
του χασάπη. Η μόνη ευκαιρία που δημιούργησε στην παρούσα κρίση είναι η
αγορά μιας Καγιέν, φτηνότερης παρά ποτέ, για όσους μπορούν να την
εκμεταλλευτούν.

Από την κυβέρνηση Καραμανλή δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο. Το
οικονομικό επιτελείο επιβεβαιώνει τον εαυτό του παλινωδώντας μεταξύ
επιδομάτων και αυξήσεων για τους συνταξιούχους και, επιπλέον,
παίζοντας με τον πόνο τους: Οι αντιδράσεις απέναντι στο χειρότερο
εκλαμβάνονται ως απόδειξη της κοινωνικής ευαισθησίας του κακού.

Οι κυβερνώντες είναι εκτός πραγματικότητας. Πώς θα μπορούσαν να την
αντιμετωπίσουν; Αλλά η πραγματικότητα είναι σκληρή. Και δεν
περιμένει.