ΣΑΝΕΛ ΚΑΙ ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ

Για τον λεπταίσθητο γλεντοκόπο των Μπρούκλιν Χάιτς η ζωή, πάντως, δεν είναι μόνον πανηγύρι. Ανάμεσα στις γκουσγκούνειας αντοχής ερωτικούς του μαραθώνιους με μοντέλες και «τριπαρισμένες» θεές, καταφέρνουν να βρουν χώρο και οι καλλιτεχνικές ανησυχίες του. Οι λιγοστές, αναλογικά με τον όγκο του βιβλίου, αναφορές στη ζηλευτή μαθητεία του κοντά σε ιερά τέρατα όπως ο Άλβιν Νικολάις, ο Μερς Κάνινγκχαμ και ο Άλβιν Έιλι θα κάνουν πολλούς ομότεχνούς του να χλωμιάσουν. Αν ήταν αυτοί, ασφαλώς και δεν θα την κοπάναγαν από την πειθαρχία… Κακά τα ψέματα και «βαριά η καλογερική», όπως λέει ο ίδιος.

«Οι μητροπόλεις είναι υπεραγορές ονείρων. Βέβαια υστερούν σε γεύση. Αλλά μπρος στα κάλλη της εικόνας… Αν μάλιστα ανήκεις στην κατηγορία των φυγόπονων ανθρώπων, κοινώς παυσίπονων όπως εγώ, τότε σου ΄ρχεται γάντι». Τώρα που το λες…