[ Δρόμοι ]

Τι μέτρα…
… μπορεί να περιμένει κανείς από ηγέτες που έχουν χάσει πια κάθε αίσθηση του μέτρου; Οι συνάξεις τους δεν είναι παρά επιδείξεις ασωτίας. Και δείχνουν πόσο παραμένουν ανεπηρέαστοι από τα προβλήματα του κόσμου.

Οι σύνοδοι…
… κορυφής της ομάδας των πλουσιότερων χωρών του κόσμου, από την G5 μέχρι τις G7, G8, G9 και σήμερα την G20, ήταν πάντα μια ευκαιρία για επίδειξη φιγούρας. Το 2000, οι Γιαπωνέζοι ξόδεψαν 650 εκατ. ευρώ σε δύο μόνο μέρες, για μια σύνοδο που υποτίθεται πως είχε συγκληθεί για την καταπολέμηση της παγκόσμιας φτώχειας. Το 2001, ο Μπερλουσκόνι «ανέβασε» μια θεαματική αλλά και βίαιη παράσταση στη Γένοβα, με υποβρύχια, αντιαεροπορικές συστοιχίες, μασέρ για κάθε υψηλό προσκεκλημένο και με τους τρεις διασημότερους τενόρους να λαρυγγίζουν πάνω από τις πορσελάνες με τον αστακό. Μόνο για τα μέτρα ασφαλείας, όπως υπολογίζει ο αρθρογράφος Σάιμον Τζένκινς, ο λογαριασμός που πλήρωσαν οι φορολογούμενοι έφτασε τα 15 εκατ. ευρώ το κεφάλι. Έξω από την αίθουσα της συνόδου κορυφής, χιλιάδες καραμπινιέροι ξυλοφόρ- τωναν αλύπητα διαδηλω- τές στους δρόμους και στα αστυνομικά τμήματα, με αποτέλεσμα έναν νεκρό, 60 σοβαρά τραυματισμένους και 329 συλληφθέντες. Το 2005, στο Γκλενίγκλς, ο Τόνι Μπλερ παρουσιάστηκε στη σκηνή ύστερα από μια παγκόσμια περιοδεία στην οποία είχε στρατολογήσει διασημότητες όπως τη Μαντόνα, τον Στινγκ, τον Έλτον Τζον, τον Μπομπ Γκέλντοφ. Όλοι συμφώνησαν «να μειώσουν την παγκόσμια φτώχεια στο μισό μέσα σε μια δεκαετία». Ήταν η έκτη σύνοδος κορυφής με αυτήν την υψηλή αλλά και… κυνική φιλοδοξία- κυνική, αφού όλοι σήμερα έχουν παραδεχτεί πως αυτός ο στόχος είναι αδύνατον να επιτευχθεί. Με τέτοιες πολιτικά άσεμνες εκδηλώσεις, λέει ο Σάιμον Τζένκινς, οι ηγέτες του κόσμου κοροϊδεύουν κατάμουτρα τους φτωχούς και τους φορολογουμένους. Το 2000, η σύνοδος του ΟΗΕ για τη φτώχεια έμεινε στην ιστορία, επειδή εξάντλησε όλα τα αποθέματα του Μανχάταν σε αστακό και σαμπάνια. Έμοιαζε πιο πολύ με ρωμαϊκό όργιο παρά με σύγχρονη δημοκρατία.

Με κόστος…
… 25 εκατ. ευρώ, η σύνοδος του Λονδίνου θα μπορούσε να αποδειχτεί ένα διαφορετικό όργιο: ένα όργιο βίας, αφού το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού έχει διατεθεί στα μέτρα κατά των «τρομοκρατών». Έτσι αποκαλούνται από τη Σκότλαντ Γιαρντ οι διαδηλωτές που θα ξεπεράσουν τα όρια της υπομονής της (και που ο αριθμός τους μεγαλώνει από μέρα σε μέρα, αφού, σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, οι άνεργοι θα ξεπεράσουν αυτήν τη χρονιά τα 250 εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο). Η σύνοδος…
… του Λονδίνου θα συζητήσει την αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά εκείνο που χρειάζεται αναδιάρθρωση δεν είναι αυτό το σύστημα, αλλά η κοινωνία, λέει ο πολιτικός αναλυτής Μπόρις Καγκαρλίτσκι. Αν όμως αλλάξει η κοινωνία, τότε δεν θα χρειάζονται πια οι σημερινοί χρηματοπιστωτικοί θεσμοί. Και οι ηγέτες σαν κι εκείνους που συναθροίζονται στις διάφορες συνόδους κορυφής, θα γίνουν κι αυτοί περιττοί.