Οι Καλαρρύτες των 30 μόνιμων κατοίκων

«Oι Καλαρρύτες το 1815 αριθμούσαν 580 βλάχικες οικογένειες εγκατεστημένες σε έναν τόπο που θα ταίριαζε περισσότερο να φωλιάζουν αετοί παρά άνθρωποι. Χτισμένo σε επάλληλα επίπεδα, άρχιζε από τα χείλη της αβύσσου και υψωνόταν προς τα πάνω…». Με αυτά τα λόγια ο Γάλλος περιηγητής Φραγκίσκος Πουκεβίλ περιγράφει τους Καλαρρύτες, έναν τόπο περιστοιχισμένο από τον ορεινούς όγκους του Λάκμου και των Τζουμέρκων.

Σήμερα, φθάνοντας στο χωριό των 30 μόνιμων κατοίκων, η πρώτη στάση γίνεται στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου με το πέτρινο καμπαναριό της. Είναι βασιλική του 15ου αιώνα, στην οποία φυλάσσονται χαρακτηριστικά δείγματα αργυροχοΐας των Καλαρρυτινών μαστόρων. Συνεχίζοντας το πέτρινο καλντερίμι για την πλατεία του χωριού, θα περάσετε από βρύσες, όπως είναι η στεγασμένη Γκούρα, αλλάκαι νερόμυλους ακόμα σε λειτουργία. Ζητήστε από τους ντόπιους να σας δείξουν και τα αρχοντόσπιτα που στέκουν ακόμα στο χωριό, όπως είναι αυτό της γνωστής οικογένειας Νέσση ή του έμπορου Παράσχη, σήμερα γνωστό ως διατηρητέο οίκημα Κασαρία Φασούλα. Φθάνοντας στη πλατεία, η οποία με τα αμφιθεατρικά της σκαλοπάτια θυμίζει μικρό θέατρο, θα ξεχωρίσετε τη μαρμάρινη στήλη με τους Καλαρρυτινούς που ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Η επόμενη στάση είναι σχεδόν επιβεβλημένη: στο καφενείο- παντοπωλείο του Ναπολέοντα όπου σερβίρεται καφές, τσίπουρο, μαγειρευτό φαγητό και… μπόλικες ιστορίες από την περιοχή.

info

Αν έχετε χρόνο, ανηφορίστε στον δρόμο που βγάζει στα Τρίκαλα, ο οποίος ασφαλτοστρώθηκε πρόσφατα. Οδηγώντας μέσα στο αλπικό, λόγω του υψόμετρου, τοπίο θα σας εντυπωσιάσει η «γύμνια» και η μεγαλοπρέπεια του Λάκμου, στις πλαγιές του οποίου βρίσκεστε.