«Έχουμε αποδεχθεί να μας παρακολουθούν παντού»

Θα σκηνοθετούσε την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα ως παρωδία η Πηγή Δημητρακοπούλου της τηλεοπτικής «Αίθουσας του θρόνου» και του «10», που δοκιμάζεται στο θέατρο
«Δεν ξέρω αν θα δοκίμαζα ξανά να σκηνοθετήσω στο θέατρο. Έχω την αίσθηση πως η σκηνοθεσία στο θέατρο έχει ακόμη περισσότερες διαφορές απ΄ ό,τι φανταζόμουν σε σχέση με τη σκηνοθεσία στην τηλεόραση» λέει η Πηγή Δημητρακοπούλου, μετά το ανέβασμα του «Επαγγελματία» της στο θέατρο. «Το αντιλαμβάνομαι ως ένα ταξίδι με καλές και κακές στιγμές. Για μένα όλα αρχίζουν από το έργο».

Στην προκειμένη περίπτωση από το έργο του Ντούσαν Κοβάσεβιτς- βραβευμένου για το «Underground» του Κουστουρίτσα- που παρ΄ ότι αναφέρεται σε μια σκληρή περίοδο αναβλύζει μια τρυφερότητα.

Στην πρώην Γιουγκοσλαβία, λίγο μετά τον θάνατο του Τίτο ο συγγραφέας Τέγια Κράιγ, διευθυντής εκδοτικού οίκου, δέχεται στο γραφείο του την επίσκεψη ενός μεσόκοπου άντρα που κουβαλάει μια βαλίτσα. Είναι ο Λούκα Λάμπαν. Πρώην πράκτορας της Ασφάλειας, νυν ταξιτζής, επί δεκαοκτώ χρόνια ήταν εντεταλμένος να παρακολουθεί στενά- είχε γίνει η σκιά του- τον αντικαθεστωτικό, τότε, διανοούμενο Τέγια. Θα του αποκαλύψει τα πάντα, βγάζοντας από τη βαλίτσα του όλα τα «αναμνηστικά» της πολυετούς παρακολούθησης. Σοκαριστικό, τρομακτικό, εξοργιστικό, με μια υποδόρια τρυφερότητα.

Σήμερα μας παρακολουθούν ή μας κατευθύνουν;

Παρακολουθούν όσους δεν κατευθύνουν. Η παρακολού θηση είναι μια κατάσταση που έχουμε αποδεχθεί πια. Παρακολουθούνται τα τηλέφωνα, υπάρχουν αρχεία κλήσεων και μηνυμάτων, από ποιο μέρος έγιναν, ποια μέρα, ποια ώρα…

Η πολιτική επικαιρότητα θα σας ενέπνεε να τη σκηνοθετήσετε;
Μμμ… Θα ήταν θρίλερ ή κάτι πολύ καταθλιπτικό. Ίσως όμως και παρωδία…

Γιατί δεν ξέρετε αν θα σκηνοθετήσετε ξανά θεατρικό έργο;

Δεν προγραμματίζω τα πράγματα στη ζωή μου, αλλά νομίζω πως μου ταιριάζει περισσότερο η τηλεόραση, η εικόνα, η σύνθεση του κάδρου… Επιπλέον η τηλεόραση έχει εργαλεία που στερούμαι στο θέατρο, εννοώ ότι μπορώ να αξιοποιήσω ένα μέρος τους.

Η διαφορά ποια είναι;
Τεράστια. Κατ΄ αρχάς δεν υπάρχει μοντάζ. Το θέατρο δεν τελειώνει ποτέ, ενώ μια σειρά με το μοντάζ «κλειδώνει». Έπειτα μέσα από τις παραστάσεις το έργο ζυμώνεται, μπορεί να γίνει καλύτερο ή να χαλάσει. Το θέατρο είναι τόσο ζωντανό που από παράσταση σε παράσταση μπορεί να δεις άλλο έργο. Και το λέω έχοντας δει τις παραστάσεις των πρώτων ημερών μόνον. Βλέπω το έργο κάθε βράδυ…

Έχετε σκηνοθετήσει στην τηλεόραση έργα κυρίως δραματικά. Η κωμωδία δεν σας ενδιαφέρει;

Το «10» δεν το θεωρώ απόλυτα δραματικό έργο. Έχει κωμικά στοιχεία διότι ο Καραγάτσης ήταν άνθρωπος με χιούμορ. Η κωμωδία είναι πολύ δύσκολο είδος. Θέλει πολύ καλό κείμενο. Ο «Επαγγελματίας», για παράδειγμα, έχει ισορροπία τραγικότητας και κωμικού. Το γέλιο είναι πιο ισχυρό δίπλα στο δάκρυ και αντιστρόφως.

Το γέλιο μπορεί να δώσει αφορμή για προβληματισμό;

Μα είναι το καλύτερο «όχημα». Πολύ πιο δυνατό από το δράμα.

ΙΝFΟ

«Ο Επαγγελματίας» στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα» (Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια, τηλ. 210-
5242.211-13)

«Οι άνθρωποι των καναλιών είναι ανευθυνοϋπεύθυνοι»

Το λέει ο Λούκα πολύ εύστοχα στον «Επαγγελματία»: το σύστημα μας χρησιμοποιεί όσο μας χρειάζεται και μετά μας πετάει. Από την άλλη η Ρέινα την επόμενη σεζόν μπορεί να κάνει επιτυχία και οι άνθρωποι που την έδιωξαν να της στέλνουν λουλούδια. Οι άνθρωποι των καναλιών είναι ανευθυνοϋπεύθυνοι. Όταν κάτι πάει καλά, σπεύδουν να μοιραστούν την επιτυχία. Στην αντίθετη περίπτωση αναζητούν τον αποδιοπομπαίο τράγο.

Είδαμε φέτος να καθαιρείται μια καταξιωμένη σκηνοθέτις, η Ρέινα Εσκενάζυ, λόγω χαμηλής τηλεθέασης (Αlpha, «Έχω ένα μυστικό»). Εν τέλει, είναι ευθύνη μόνον του σκηνοθέτη;

Είστε όμως ενταγμένη σ΄ αυτό το περιβάλλον. Πώς στέκεστε απέναντι στο σύστημα;

Πολύ επιφυλακτικά. Το σύστημα έχει αποτύχει, όμως αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Μόνο μέσα από την ελάχιστη στάση καθενός μπορούμε να βελτιώσουμε τα πράγματα, αλλά για λίγο. Αλλά ειδικά το τηλεοπτικό σύστημα είναι μια βιομηχανία. Δεν έχω την απαίτηση από κανένα κανάλι ιδιωτικό να παράγει Τέχνη αν κανείς δεν την καταναλώνει. Την έχω όμως από τα κρατικά κανάλια. Ενοχλήθηκα όταν έδιωξαν τον Κούλογλου διότι δεν ήταν ανταγωνιστικός. Ως προς τι; Ως προς την τηλεθέαση των ιδιωτικών καναλιών; Δεν είναι το ζητούμενο αυτό από την κρατική τηλεόραση.