Γνωριμία ζωής

Το Πανεπιστήμιο εκείνης της εποχής (Φιλοσοφική, Νομική, Φυσικομαθηματική στο Μέγαρο της Σόλωνος, χωρίς τις σημερινές επεκτάσεις!)

όπου δεν υπήρχε ούτε στοιχειώδης κοινόχρηστος χώρος, μια καντίνα π.χ. ήταν αποκλειστικά ασφυκτικές αίθουσες και αμφιθέατρα για σταβλισμό. Πηγαίναμε, κάναμε μάθημα και φεύγαμε. Τα ραντεβού ήταν στο πεζοδρόμιο της Σόλωνος και της Σίνα. Στις εκδρομές, όσες γίνονταν, μπορούσες να συναντήσεις με άνεση και να γνωρίσεις συμφοιτητές και κυρίως συμφοιτήτριες. Πέρα από τα συντηρητικά ήθη της εποχής, πέρα από την καθημερινή ορατή και αόρατη παρουσία με την αλυσιδίτσα των ασφαλιτών και των χαφιέδων, οι γενικές συνθήκες δεν δημιουργούσαν την ανάπτυξη αυτού που λέγεται φοιτητική ζωή. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο πως τα ξένα ινστιτούτα (Γαλλικό στη Σίνα, Γκαίτε στη Φειδίου τότε, Ελληνοαμερικανική στη Μασσαλίας και Βρετανικό Συμβούλιο στο Κολωνάκι)

ήταν εγκατεστημένα γύρω από τη Σόλωνος έτσι που τα βράδια μετά το αμφιθέατρο το φοιτηταριό κατευθυνόταν διψασμένο για να κατακτήσει τις ξένες γλώσσες, έρημη χώρα μετά τον Εμφύλιο, πού να σταυρώσεις κορίτσι ή αγόρι; Εξάρχεια, Νεάπολη και για τους «γιατρούς» Γουδή ήταν οι περιοχές με τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, συχνά τρεις όροφοι χωρίς ασανσέρ. Είναι δε ζήτημα αν σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων από τη Σόλωνος υπήρχε την εποχή εκείνη μπαρ ή κάτι που να του μοιάζει. Δύο-τρία μόνο, απαγορευτικά και για το βαλάντιο και για το ύφος καμπαρέ, που δέχονταν μόνο σμόκιν και τουαλέτες! Οι εκδρομές και τα παρεΐστικα μετά το μάθημα σινεμά ήταν η ευκαιρία ν΄ ανταμώνουμε συμφοιτητές και συμφοιτήτριες. Σε ΄κείνη την αλησμόνητη εκδρομή, την πρώτη μέρα γνωριστήκαμε, τη δεύτερη ανοιχτήκαμε και την τρίτη τα βρήκαμε για τα επόμενα πενήντα χρόνια, καλή μου!!