ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ

Σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης, στο Ναυαγίων πλάσματα ο Νόλλας θίγει ένα από τα φλέγοντα σύγχρονα ελληνικά κοινωνικά προβλήματα, τη δεινή κατάσταση των οικονομικών μεταναστών, θέμα που έχει αναπτυχθεί και σε αρκετά άλλα έργα της πρόσφατης πεζογραφικής παραγωγής. Ο φόνος (;) της γυναίκας και η εφιαλτική προβολή της ιστορίας στο μέλλον (το ελληνικό κράτος αναθέτει στους ίδιους τους μετανάστες να το διαφυλάσσουν από τους άλλους, τους ανεπιθύμητους όμοιούς τους) ενέχουν την κοινωνική καταγγελία, ανάμεικτη με ισχυρή δόση καυστικής ειρωνείας, για την χώρα όπου η υποκριτικά συγκαλυμμένη κακομεταχείριση των μεταναστών από τις Αρχές και τους ευυπόληπτους πολίτες κρύβει το αυγό του φιδιού όπου εκκολάπτεται η ριζική λύση του προβλήματος: η ευθεία άσκηση βίας και ο άμεσος διωγμός τους.

Μια σύγχρονη κοινωνική ιστορία, λοιπόν, χάρη στην αφήγησή της μετατρέπεται σε υπαρξιακό δράμα. Εν τέλει, πλάσματα των πραγματικών και ψυχοσυναισθηματικών ναυαγίων της ζωής τους είναι όλοι οι ήρωες της νουβέλας του Νόλλα, από τη λυτρωμένη νεκρή αλλοδαπή μέχρι τον Ρήγα και τους άλλους Έλληνες νησιώτες που αναζητούν το νόημα της ύπαρξής τους σε έναν κόσμο που γύρω τους και μέσα τους γίνεται ολοένα σκοτεινότερος.