ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Καθαίρεση

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γ.Φ.Σαρδελής, γράφει από τις ΗΠΑ: «Σας γράφω από τα ξένα. Με γνώμονα το “Πατρός τε και μητρός τε και των άλλων προγόνων” κ.λπ., είχα γράψει κι είχατε δημοσιεύσει επιστολή μου, στην οποία εκτός των άλλων έκρινα τον Πρωθυπουργό της χώρας ως κακό.

Μετά την αποδοχή των ευθυνών του για το Βατοπέδιο ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, τον βλέπω ως έναν στρατηγό που ΄χασε τη μάχη των ομολόγων, του Μαγγίνα, του Ρουσόπουλου, του Παυλίδη, της Siemens, της οικονομικής φερεγγυότητας ανά τον κόσμο και τελικά αυτή του Βατοπεδίου. Άρα, έχασε τον πόλεμο, αλλά αρνείται να συνθηκολογήσει. Ένας στρατηγός με τόσες ήττες συνήθως καθαιρείται».

Ο Ν.Μακράκης, Γ. Φουντουλάκη 6, Ηράκλειο Κρήτης, γράφει:

«Άκουσα σε επανάληψη μια εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου όπου παρουσίασε μια άγνωστη, σε μένα τουλάχιστον που περπατώ στα 78 μου χρόνια, τραγουδίστρια που ακούει στο όνομα Ξανθίππη Καραθανάση. Τέτοια ωραία φωνή και τέτοια αγγελική παρουσία και παρουσίαση αρκετών τραγουδιών δεν αισθάνθηκα μέχρι σήμερα. Σαν να έβλεπα τη Μαρίζα Κωχ, σαν να άκουγα τη φωνή της Σωτηρίας Μπέλλου και την άριστη απόδοση της Χάρης Αλεξίου. Θα ΄λεγα ότι είναι καλύτερη και από τις τρεις. Και απ΄ όλες τις άλλες. Μόνο με την Εντίτ Πιαφ μπορεί να συγκριθεί. Ρώτησα φίλους και συγγενείς μου και συμφώνησαν μαζί μου.

Άραγε, ποιες αόρατες δυνάμεις μάς στέρησαν αυτό τον θησαυρό της γενιάς μας; Γιατί την κρατούσαν στην αφάνεια; Να πούμε οι περιστάσεις, τα άνομα συμφέροντα, η έλλειψη αγωνιστικότητας της ίδιας και του περιβάλλοντός της ή η επιλογή της ίδιας; Δεν ξέρω».

Ο Βασ.Πουλόπουλος, Ορίλια Καναδά, γράφει:

«Σε επιστολή του ο αναγνώστης σας κ. Λ. Π. αναφέρει την “απίστευτη” μεταμόσχευση όρχεως από (ακούσιο) πτωματικό δότη σε Έλληνα αντάρτη στο βουνό («ΤΑ ΝΕΑ» 4/112008). Οι περιστάσεις ευνοούσαν ίσως τέτοιες απέλπιδες πράξεις, εντούτοις δεν αποτελούν πρωτοτυπία. Ο Ρώσος χειρουργός Σεργκέι Βορόνοφ, εργαζόμενος στη Γαλλία, θεωρείται ο πρώτος που επραγματοποίησε (Ιούνιος 1920) μεταμόσχευση όρχεως πιθήκου σε άνθρωπο. Στις 15/8 του ιδίου έτους, οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» με εθνική έξαρση πανηγυρίζουν την περίπτωση του Φρανκ Λίντστομ, καθηγητού Χειρουργικής στο Ιλινόι, που μεταμόσχευσε στον εαυτόν του (κάτω από το κοιλιακό τοίχωμα) τον όρχι καταδίκου μετά την εκτέλεση της θανατικής ποινής. Ακολούθησαν και άλλες μεταμοσχεύσεις, κυρίως από πτωματικούς δότες. Τα ηνία αναλαμβάνει εν συνεχεία κάποιος Μπρίνκλεϊ από το Κάνσας, ο οποίος, έχοντας αποφοιτήσει από το Εclectic Μedical College of Chicago (1908-1911), επραγματοποίησε περί τις 30 μεταμοσχεύσεις όρχεων τράγων σε μερακλήδες άνδρες, που ήθελαν να βελτιώσουν την “απόδοσή” τους. Στην εποχή του Μεσοπολέμου, ο Μπρίνκλεϊ εθεωρείτο “ιατρικός μάγος”, ενώ σήμερα αποτελεί το παγκόσμιο αποκορύφωμα του τσαρλατανισμού».