ΟΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Για τον κυρίαρχο λόγο της εποχής, ο οποίος, μην ξεχνάμε, ήταν αποκλειστικά ανδρικό προνόμιο, οι γυναίκες ήταν φορέας και ταυτόχρονα πηγή της ασθένειας, το γυναικείο σώμα είχε ενδογενή μολυσματικότητα όπως γράφει η Καλογιάννη. Η σύφιλη συνδέθηκε αρχικά με την εμμηνορρυσία, ενώ αργότερα αποδόθηκε στην ανάμειξη του σπέρματος πολλών ανδρών στη γυναικεία μήτρα, άποψη που στοχοποίησε συγκεκριμένη ομάδα γυναικών, τις πόρνες. Η πόρνη, ως μεταφορά και ως στιγματισμός, περικλείει μια σειρά από προκαταλήψεις, απαγορεύσεις και φόβους. Η σεξουαλική επαφή, που γενικά θεωρείται κάτι ρυπαρό και επικίνδυνο εξαιτίας της ενδεχόμενης μόλυνσης, στην περίπτωση της πόρνης αποκτά άλλη, τιμωρητική διάσταση. Η πόρνη αντιπροσωπεύει όχι μόνο τη σωματική φθορά (μόλυνση) και ηθική κατάπτωση (αμαρτία) αλλά και την τιμωρία για τη σεξουαλική επαφή διότι εμπρόθετα μεταδίδουν τη σύφιλη στους άνδρες. Η πόρνη χρησιμεύει ως μεταφορά για τους κινδύνους της σεξουαλικής ελευθεριότητας, ιδιαίτερα η γυναικεία σεξουαλικότητα τίθεται στο επίκεντρο απαγορεύσεων και περιορισμών. Από την άλλη, η συφιλιδική πόρνη συμπυκνώνει τους συλλογικούς φόβους των ανδρών της εποχής για τους κινδύνους της ηθικής παρακμής η οποία απειλεί το κοινωνικό σώμα. Η ασθένεια που υποσκάπτει την υγεία του έθνους υποδεικνύει και την κοινωνική τάξη που είναι επικίνδυνη για το καθεστώς:

τα πορνεία βρίσκονται στις ίδιες συνοικίες που είναι και οι χώροι συνεύρεσης και διασκέδασης των λαϊκών στρωμάτων.