ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πεθαίνουμε από υπερβολική δόση ζωής

Ο Μάριος Μαρκίδης (1940-2003) επαινέθηκε από την κριτική επιτροπή (Νικηφόρος Βρεττάκος, Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος) του διαγωνισμού της Πανσπουδαστικής- Ταχυδρόμου για το ποίημά του Εκμαγείο. Είχαν στείλει ποιήματά τους 244 φοιτητές και μεταξύ των διακριθέντων συναντάμε τους: Γιώργη Γιατρομανωλάκη, Μάνο Ελευθερίου, Γιάννη Ευσταθιάδη και Θεόδωρο Πάγκαλο. Συνέχισε έκτοτε να δημοσιεύει ποιήματα, να εκδίδει συλλογές (έφτασε τις δώδεκα) και να συνεργάζεται σε κάθε σχεδόν τεύχος των Σημειώσεων με δοκίμια και κριτικές, εξερευνώντας κυρίως τις πιο αθέατες πλευρές του Μεσοπολέμου. Καινοτόμες θεωρήθηκαν και οι επιστημονικές του εργασίες- εκουσίως μετέωρες- μεταξύ ψυχιατρικής, φιλοσοφίας και ψυχανάλυσης. Εξίσου εύστοχες και διεισδυτικές, στην ποίηση και στα πεζά του, ήταν οι αναφορές του στην καταπιεσμένη, τραγικά αφοπλισμένη γενιά του ΄60: Πεθαίνουμε από υπερβολική δόση ζωής, άλλος στον σταθμό Λαρίσης και στην Ομόνοια, άλλος στις Βρυξέλλες.