«Ο ρατσισμός μας δεν γίνεται πάντα αντιληπτός»

ΙΝFΟ
Η «Αχάριστος φωνή» του Διονύση Γουσέτη (Εκδ. Τυπωθήτω, τιμή: 22 ευρώ)
παρουσιάζεται αύριο Τρίτη στις 12.30 στον «Ιανό» (Σταδίου 24).
Μιλούν: Θάνος Βερέμης, Νίκος Δήμου, Κώστας Κάρης, Κώστας Παπαϊωάννου.
«Ο ελληνικός εθνικισμός περιορίζεται συνήθως στον εδαφικό ανταγωνισμό και στον αντιδυτικισμό. Επεκτείνεται ενίοτε στα εθνικά σύμβολα και στον αθλητισμό, κυρίως στο ποδόσφαιρο. Δεν περιλαμβάνει όμως τον εθνικό ανταγωνισμό στην επιστήμη, στην έρευνα, στην οργάνωση, στην ποιότητα ζωής κ.λπ., όπως συμβαίνει με τον ευρωπαϊκό εθνικισμό», λέει στα «ΝΕΑ» ο Διονύσης Γουσέτης.
Έχοντας υπηρετήσει το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας από διάφορες θέσεις τα τελευταία τριάντα χρόνια, και έχοντας ασχοληθεί σε βάθος με ζητήματα δικαιωμάτων των μειονοτήτων, εκφράσεων ακραίου εθνικισμού και ρατσισμού, ο Διονύσης Γουσέτης παρουσιάζει αύριο συλλογή άρθρων πάνω στα ζητήματα αυτά, μιας αρθρογραφίας μαχητικής (στην «Αυγή») που του χάρισε το βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί. Ο τίτλος του βιβλίου («Αχάριστος φωνή», με υπότιτλο «Εθνικισμός και ρατσισμός στην Ελλάδα του 21ου αιώνα») προέρχεται από τον Επίκουρο όπου «αχάριστος» είναι ο μη ευχάριστος.
Στο ερώτημα, λοιπόν, αν υπάρχει σήμερα έξαρση εθνικισμού στην Ελλάδα ή τα πράγματα καταλαγιάζουν, ο Διονύσης Γουσέτης σχολιάζει: «Ο ελληνικός εθνικισμός δεν είναι εθνικισμός της βιομηχανικής, αλλά της αγροτικής (συνεπώς και θρησκόληπτης) κοινωνίας. Εκτός από τις ακροδεξιές ομάδες, λειτουργεί και καθοδηγούμενος από τους πολιτικούς, την Εκκλησία ή τα ΜΜΕ.
Στις συνθήκες αυτές, ο ελληνικός εθνικισμός ούτε έχει εξάρσεις ούτε καταλαγιάζει. Εμφανίζεται περιοδικά, κάθε που στο φαντασιακό μας (δηλαδή των ταγών μας) οι Τούρκοι μας επιβουλεύονται, οι Γυφτοσκοπιανοί απαιτούν να λέγονται όπως επιλέγουν, οι Αλβανοί καταπιέζουν τους Βορειοηπειρώτες, οι ανθέλληνες Ευρωπαίοι ή οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και ο διεθνής Σιωνισμός ευνοούν τους εχθρούς μας ή βγάζουν ντοπαρισμένους τους αθλητές μας. Στα ενδιάμεσα κοιμάται».
Οι Έλληνες έχουν ρατσιστικές συμπεριφορές που δεν τις αντιλαμβάνονται; Ο ελληνικός ρατσισμός είναι και αυτός ιδιότυπος. Πηγάζει από την κατακερματισμένη κοινωνία μας. Τα μέλη της νιώθουν πλήρη αδιαφορία, αν όχι εχθρότητα, για τους συνανθρώπους εκτός της ομάδας, δηλαδή για το κοινωνικό σύνολο. Τα παραδείγματα είναι καθημερινά. Από τα σκουπίδια που χωρίς δεύτερη σκέψη πετιούνται στους δρόμους και τις παραλίες, από τις μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια, μέχρι τους τοπικούς ανταγωνισμούς για την έδρα των Εφετείων ή των ΤΕΙ και μέχρι τις συχνές ομηρείες από διάφορες συντεχνίες. Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και ο γενικευμένος ρατσισμός που νομίζω ότι, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, επιδεινώνεται.














