Δίκτυο

Εκατό επιστροφές
Μ.Α.

Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά 100 (!) αρχαιολογικά ευρήματα από τον Θορικό- έναν από τους αρχαιότερους Δήμους της Αττικής και ακμαίο κέντρο επεξεργασίας μετάλλων κατά τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ.- ήταν για χρόνια ξενιτεμένα και ξεχασμένα στη Γάνδη του Βελγίου. Από τις αποθήκες της Αρχαιολογικής Σχολής τού εκεί πανεπιστημίου έχουν πάρει ήδη τον δρόμο της επιστροφής προς την πατρίδα και τα νομίσματα, τα θραύσματα αγγείων και τα υπόλοιπα ευρήματα και αναμένονται με ανοιχτές αγκάλες στην Αττική. Μια απόφαση της βελγικής Αρχαιολογικής Σχολής, που έχει ανασκάψει στην περιοχή και που έρχεται να προσθέσει ακόμη ένα λιθαράκι στην εκστρατεία επαναπατρισμού αρχαιοτήτων που έχει αρχίσει το υπουργείο Πολιτισμού. Μάζευε κι ας είν΄ και όστρακα…


«Μπανάλ πράγματα…»
Γ.Δ.Κ.Σ.

Πολλές εικόνες έχω κρατήσει από την Αλέκα Παΐζη. Από την Τσερλίνε της μέχρι την Εκάβη της. Και όμως, δύο κινηματογραφικές είναι που μου έχουν μείνει πιο έντονες- η Αλέκα Παΐζη αρκούντως χρησιμοποιήθηκε από τον νεώτερο κινηματογράφο μας μετά την επιστροφή της από την αυτοεξορία το ΄74 («Ταξίδι του μέλιτος» του Πανουσόπουλου, «Ρόζα» του Χριστοφή, «Γάμος στο περιθώριο» του Κεσίσογλου, «Γλυκιά μνήμη» του Κατζουράκη…): την θυμάμαι στο «Ήσυχες μέρες του Αυγούστου». Του Παντελή Βούλγαρη. Να ξεχειλίζει από την οθόνη η ανθρωπιά, η τρυφερότητά της πάνω στη Θέμιδα Μπαζάκα. Και στην έσχατη κινηματογραφική της εμφάνιση. Στο ντοκιμαντέρ «Μακρόνησος» των Ηλία Γιαννακάκη- Εύης Καραμπάτσου. Βγαίνει από το καΐκι που την έχει μεταφέρει με άλλους δύο συναγωνιστές της στο Μακρονήσι- που το έζησε…-, θυμάται την «υποδοχή» που τους έκαναν και λέει: «Οι Αναμορφωτές…». Παύση. «Μπανάλ πράγματα…».

Όσες σελίδες συγκλονιστικές και αν έχω διαβάσει για τη Μακρόνησο, όσες μαρτυρίες κι αν έχω ακούσει, αυτές οι δυο κουβέντες είναι το ξεπάστρεμα, η κατεδάφιση ενός «Εθνικού Οικοδομήματος» που κάποιοι κάποτε είχαν υψώσει. Νομίζω πως η ανακοίνωση που εξέδωσε το Δ.Σ. του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για τον θάνατό της ήταν ο καλύτερος αποχαιρετισμός που θα μπορούσε να της γίνει: «Με οδύνη πληροφορηθήκαμε την απώλεια της Αλέκας Παΐζη. Πώς θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την αγαπητή μας Αλέκα; Να την πούμε συνάδελφο, αισθανόμαστε λίγοι. Να την πούμε ανιδιοτελή αγωνίστρια, αισθανόμαστε μειονεκτικά, γιατί δεν μπορούμε καν να την πλησιάσουμε. Να την πούμε ευαίσθητο δέκτη κάθε καινούργιου και ουσιαστικού στον χώρο της τέχνης και της κοινωνίας, συνειδητοποιούμε την αδυναμία μας. Δεν μπορούμε να πούμε το τετριμμένο κλισέ ότι η Αλέκα “εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο”, διότι η παρουσία της και μόνο έδινε νόημα- ό,τι νοούμε λέγοντας Ζωή. Οι κοινωνικοί της αγώνες, οι καλλιτεχνικές της επιδόσεις, ό,τι πέτυχε και ό,τι έχασε αποτελούν φάρους φωτεινούς στη μίζερη, άνευρη, ανούσια και μη πνευματική ζωή μας».


Η Ακαδημία πουλάει τα βιβλία της
Μ.Π.

Βιβλιοπωλείο απέκτησε η Ακαδημία Αθηνών. Το βιβλιοπωλείο άνοιξε στη Στοά Κοραή και διαθέτει τους περίπου 700 τίτλους που έχει εκδώσει η Ακαδημία: τα Πρακτικά, τις Πραγματείες, τα Μνημεία της Ελληνικής Ιστορίας, την Ελληνική Βιβλιοθήκη, τις εκδόσεις των Κέντρων και των Γραφείων Ερευνών, της Επιτροπής Ερευνών, του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη, καθώς και τις εκδόσεις υπό την Αιγίδα της Διεθνούς Ενώσεως Κλασικής Αρχαιολογίας και της Διεθνούς Ενώσεως Ακαδημιών. Αναγκαία η πρωτοβουλία και προϊόν δίχως άλλο αιτήματος του κοινού, δείχνει μια μεγαλύτερη από άλλοτε ευελιξία της Ακαδημίας στις καινούργιες ανάγκες. Η δημιουργία του βιβλιοπωλείου αποτελεί πρωτοβουλία του γραφείου δημοσιευμάτων (γραμματέας Κωνσταντίνος Σβολόπουλος), ενώ την αισθητική επιμέλεια του χώρου είχε ο ακαδημαϊκός Νίκος Βαλσαμάκης. Επίσης, ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία του γραφείου δημοσιευμάτων είναι η έκδοση του πρώτου τεύχους ενός «Ενημερωτικού Δελτίου» της Ακαδημίας Αθηνών.

Υπάρχει άλλωστε και ιστοσελίδα: www.

academyofathens.gr. Ο κόσμος… αλλάζει.