Ενδεικτικά θέματα και απαντήσεις για τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ
1.Για μια παιδοκεντρική διάσταση στο μάθημα απαιτείται:
α) Συστηματική και εμπεριστατωμένη μελέτη της παιδικής ηλικίας.
β) Επίπονη προσπάθεια εντοπισμού των ενδιαφερόντων και των ικανοτήτων όλων των παιδιών της τάξης.
γ) Αγάπη και ενδιαφέρον για το παιδί.
δ) Όλα τα παραπάνω.
2.Η σχετική με τα προβλήματα συμπεριφοράς έρευνα διαπιστώνει ότι:
α) Οι αποτελεσματικοί σε θέματα πειθαρχίας εκπαιδευτικοί από την πρώτη μέρα δίνουν στους μαθητές το μήνυμα ότι «δεν αστειεύονται».
β) Οι αναποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί υστερούν κυρίως στον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων.
γ) Οι αναποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί υστερούν κυρίως στα μέτρα πρόληψης των προβλημάτων. δ) Οι αποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν επιδέξια τον συνδυασμό ποινών και αμοιβών.
3.Οι γενικοί σκοποί της εκπαίδευσης αποκτούν λειτουργική σημασία όταν:
α) Σχετίζονται με τις ανάγκες της κοινωνίας και τις προσωπικές επιδιώξεις.
β) Πηγάζουν από φιλοσοφικές θεωρήσεις του γραφείου.
γ) Στερούνται εμπειρικής βάσης και απέχουν από την πραγματικότητα.
δ) Αποτελούν δημιουργήματα του στοχασμού των ειδικών.
4. Οι θεωρίες υποστηρίζουν ότι η μάθηση του παιδιού επιτυγχάνεται καλύτεραόταν η σχολική τάξη λειτουργεί ως:
α) Τυπική ομάδα- σχολική τάξη.
β) Άτυπη ομάδα- σχολική τάξη.
γ) Εναλλασσόμενη μορφή (α-β) ομάδας- σχολικής τάξης.
δ) Ελεύθερη ομάδα- σχολική τάξη.
5. Θετικό θεωρείται το ψυχολογικό κλίμα της τάξης που συνδυάζει:
α) Χαμηλό βαθμό δυσκολίας στα μαθήματα και υψηλό επίπεδο υλικοτεχνικής υποδομής.
β) Υψηλό βαθμό συνοχής της ομάδας και μέτριο βαθμό δυσκολίας μαθημάτων.
γ) Υψηλό βαθμό ανταγωνιστικότητας και ταχείς ρυθμούς εργασίας.
δ) Χαμηλό βαθμό διένεξης, αλλά υψηλό βαθμό δράσης.
6. Κατά την εφαρμογή της διερευνητικής μορφής διδασκαλίας:
α) Ο εκπαιδευτικός διερευνά από πριν ποιο υλικό είναι απαραίτητο για τη διδασκαλία του. β) Ακολουθείται η πορεία: καθορισμός προβλήματος, διατύπωση υποθέσεων, συγκέντρωση πληροφοριών, έλεγχος των υποθέσεων, συμπεράσματα.
γ) Ακολουθείται η πορεία: προσφορά γνώσεων και πληροφοριών από τις οποίες προκύπτει ένα πρόβλημα.
δ) Καλείται ένας ερευνητής στην τάξη, ο οποίος επιδεικνύει τον τρόπο επίλυσης ενός προβλήματος.
7.Τόσο ο έπαινος όσο και η αποδοκιμασία,ως εξωτερικά παρωθητικά μέσα, πρέπει να επιλέγονται προσεκτικά με βάση:
α) Την προσωπικότητα του μαθητή.
β) Την αιτία για την οποία επαινείται ή αποδοκιμάζεται ο μαθητής.
γ) Την ψυχολογική κατάσταση του μαθητή.
δ) Τον συνδυασμό όλων των παραπάνω.
8. Το σημαντικότερο στοιχείο για τη διαμόρφωση του ψυχολογικού κλίματος στο σχολικό περιβάλλον είναι:
α) Το συναισθηματικό.
β) Το κοινωνικό.
γ) Το εργασιακό.
δ) Τίποτε από τα παραπάνω.
9. Η ανθρωπιστική σχολή του C. Rogers θεωρεί ότι βασικός ρόλος του εκπαιδευτικού είναι: α) Να ανατροφοδοτεί άμεσα και συστηματικά με αμοιβές και ποινές τη μαθησιακή και κοινωνική συμπεριφορά του μαθητή.
β) Να διαμεσολαβεί και να στηρίζει άμεσα τη διαδικασία μάθησης.
γ) Να προβάλλει με πειστικό τρόπο την όλη συμπεριφορά του ως πρότυπο προς μίμηση.
δ) Να εξασφαλίζει στον μαθητή προϋποθέσεις για ελεύθερη επιλογή και αυτορρύθμιση 10.Ποιος από τους παρακάτω τρόπους σάς φαίνεται ικανός να προκαλέσει τη συμμετοχή όλων των μαθητών στο μάθημα;
α) Η αφήγηση ανεκδότων από τον καθηγητή. β) Η αυστηρή προειδοποίηση όσων δεν συμμετέχουν.
γ) Οι κατάλληλα επιλεγμένες τεχνικές.
δ) Ο θερμός έπαινος των συμμετεχόντων 11. Με ποια πρακτικά κριτήρια μπορεί ο εκπαιδευτικός να αξιολογήσει τη σοβαρότητα ενός συμπτώματος προβληματικής συμπεριφοράς;
α) Ένταση του συμπτώματος.
β) Συχνότητα και διάρκεια του συμπτώματος. γ) Συνύπαρξη και άλλων δευτερογενών συμπτωμάτων.
δ) Όλα τα παραπάνω.
12.Η γνωστική προετοιμασία των μαθητών κατά την εισαγωγή μιας διδασκαλίας γίνεται με: α) Την παρουσίαση από τον εκπαιδευτικό των εργασιών που θα γίνουν προκειμένου να υλοποιηθούν οι διδακτικοί στόχοι.
β) Την υπενθύμιση από τον εκπαιδευτικό στους μαθητές των μεθόδων που θα χρησιμοποιήσει. γ) Τη βοήθεια στους μαθητές να συσχετίσουν δομές και στοιχεία της παλιάς γνώσης με αντίστοιχα της νέας γνώσης.
δ) Την παρουσίαση από τον εκπαιδευτικό των κύριων σημείων του νέου μαθήματος.
13. Η εφαρμογή της διδακτικής αρχής της αυτενέργειας, κατά τη γνώμη σας, σημαίνει:
α) Έμμεση παρέμβαση του εκπαιδευτικού προκειμένου ο μαθητής να αυτενεργήσει.
β) Παροχή στον μαθητή, εκ μέρους του εκπαιδευτικού, δυνατοτήτων για εναλλακτικές επιλογές.
γ) Γνώση και εφαρμογή, εκ μέρους του μαθητή, τεχνικών εξοικονόμησης πνευματικής ενέργειας.
δ) Αυθόρμητη και ενεργητική εμπλοκή του μαθητή στις μαθησιακές δραστηριότητες.
14. Ως εκπαιδευτικοί στο σύγχρονο σχολείο οφείλετε να προσφέρετε:
α) Την ίδια ακριβώς βοήθεια σε όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές.
β) Περισσότερη βοήθεια στους «αδύνατους» και περαιτέρω κίνητρα προόδου στους «καλούς» μαθητές.
γ) Λιγότερη βοήθεια στους «καλούς» μαθητές. δ) Περισσότερη βοήθεια στους «αδύνατους» μαθητές.
15.Η κυρίαρχη άποψη της σύγχρονης διδακτικής σχετικά με τις μορφές διδασκαλίας είναι ότι:
α) Οι δασκαλοκεντρικές μορφές ανήκουν οριστικά στο παρελθόν.
β) Μόνο κάποια στοιχεία δασκαλοκεντρικά μπορούμε να χρησιμοποιούμε, ενταγμένα πάντοτε σε μαθητοκεντρικά πλαίσια.
γ) Εναλλακτικά με άλλες μορφές, μπορούμε να χρησιμοποιούμε και τις δασκαλοκεντρικές μορφές. δ) Η διδασκαλία κατά ομάδες αποτελεί «μονόδρομο» για το σύγχρονο σχολείο.
16. Οι σχέσεις καθηγητών- μαθητών είναι σημαντικές κυρίως διότι:
α) Επηρεάζουν την αυτοαντίληψη των εφήβων. β) Υπενθυμίζουν και στις δύο πλευρές τους ρόλους τους.
γ) Μέσω αυτών παρέχονται στους εμπλεκομένους οδηγίες και πληροφορίες.
δ) Μέσω αυτών εξασφαλίζεται η αποδοχή των κανόνων του σχολείου από τους μαθητές.
17. Σύμφωνα με την κοινωνικογνωστική θεωρία μάθησης, ο μαθητής μαθαίνει όταν:
α) Μιμείται άμεσα το προβαλλόμενο πρότυπο. β) Εργάζεται ατομικά.
γ) Παρατηρεί και επεξεργάζεται στο μυαλό του (συμβολικά) τη συμπεριφορά του προτύπου. δ) Δέχεται συχνές αμοιβές από το πρότυπο. Ερωτήσεις Οικονομικής ΠΕ
1) Ο προσωπικός υπολογιστής στο γραφείο ενός φροντιστηρίου αποτελεί:
α. Οικονομικό, Άυλο, Καταναλωτό, και Κεφαλαιουχικό αγαθό β. Ελεύθερο, Υλικό, Καταναλωτό, και Κεφαλαιουχικό αγαθό γ. Οικονομικό, Υλικό, Διαρκές, και Κεφαλαιουχικό αγαθό δ. Οικονομικό, Υλικό, Διαρκές, και Καταναλωτικό αγαθό Τα αγαθά διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες: α. Ελεύθερα Αγαθά Ονομάζονται τα αγαθά που βρίσκονται ελεύθερα στη φύση και δεν αποτελούν αντικείμενο της Οικονομικής Επιστήμης (π.χ. φως, ηλιακή θερμότητα). β.Οικονομικά Αγαθά (ή προϊόντα ή εμπορεύματα): Ονομάζονται τα αγαθά που είναι αποτέλεσμα της παραγωγικής προσπάθειας του ανθρώπου. Το βασικό χαρακτηριστικό των οικονομικών αγαθών είναι ότι βρίσκονται σε περιορισμένες ποσότητες σε σχέση με τις ανάγκες που ικανοποιούν.
Κατηγορίες Οικονομικών Αγαθών 1.Υλικά και Άυλα: Υλικά είναι τα αγαθά που έχουν υλική υπόσταση (π.χ. ρούχα, τρόφιμα) ενώ άυλα εκείνα που δεν έχουν (οι υπηρεσίες ενός γιατρού, η ψύξη του κλιματιστικού).
2. Διαρκή και Καταναλωτά: Διαρκή είναι τα αγαθά που χρησιμοποιούνται πολλές φορές για τον ίδιο σκοπό (π.χ. παπούτσια, βιβλία, έπιπλα). Καταναλωτικά είναι εκείνα που χρησιμοποιούνται μόνο μια φορά για το σκοπό που έχουν παραχθεί (π.χ. τρόφιμα, καύσιμα).
3.Κεφαλαιουχικά και Καταναλωτικά: Κεφαλαιουχικά είναι τα αγαθά που χρησιμοποιούνται στην παραγωγική διαδικασία άλλων αγαθών με σκοπό την πώληση. Π.χ. πρώτες ύλες, εργαλεία, μηχανήματα. Καταναλωτικά είναι τα αγαθά που χρησιμοποιούνται για να ικανοποιήσουν άμεσα τις ανάγκες των ανθρώπων (δηλαδή τις προσωπικές) και όχι τις άμεσες ανάγκες τους (δηλαδή τις βιοτικές).
2) Ποιο από τα παρακάτω δεν θεωρείται συντελεστής της παραγωγής:
α. Το κεφάλαιο β. Το έδαφος γ. Το χρήμα δ. Η εργασία Οι συντελεστές της παραγωγής είναι 4. i) Εργασία (Lαbor): Η καταβολή ανθρώπινης προσπάθειας (σωματικής και πνευματικής) για την παραγωγή κάποιου προϊόντος. Π.χ. εργασία αγρότη, γιατρού, βιομηχανικού εργάτη. Το σύνολο των γνώσεων και των ικανοτήτων που αποκτά ο άνθρωπος με τη μόρφωση και την εμπειρία του ονομάζονται ανθρώπινο κεφάλαιο. Η αμοιβή του συντελεστή εργασία είναι ο μισθός.
ii) Έδαφος ή Γη ή Φύση (Νature): Οτιδήποτε προέρχεται από τη φύση και χρησιμοποιείται στην παραγωγική διαδικασία. Π.χ. έδαφος, επιφάνεια, υπέδαφος, λίμνες, ποτάμια και θάλασσες. Η αμοιβή του συντελεστή έδαφος είναι η πρόσοδος.
iii) Κεφάλαιο (Capital): Όλα τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή άλλων αγαθών. Π.χ. μηχανήματα, κτίρια, εργαλεία, εγκαταστάσεις κ.τ.λ. Η αμοιβή του συντελεστή κεφάλαιο είναι ο τόκος. iv) Επιχειρηματικότητα (Μanagement): Η ικανότητα συνδυασμού των άλλων τριών συντελεστών για να παραχθεί ένα προϊόν με σκοπό το κέρδος. Η αμοιβή του συντελεστή επιχειρηματικότητα είναι το κέρδος. 3)Η σταυροειδής ελαστικότητα ζήτησης του καφέ με το τσάι είναι 0,5.Η τιμή του καφέ αυξάνεται κατά 15%.Τι είδους αγαθά είναι ο καφές και το τσάι και ποια θα είναι η επίδραση στο τσάι από την αύξηση της τιμής του καφέ;
α. Είναι συμπληρωματικά αγαθά και η ζητούμενη ποσότητα για το τσάι θα αυξηθεί κατά 7,5% β. Είναι συμπληρωματικά αγαθά και η ζητούμενη ποσότητα για το τσάι θα μειωθεί κατά 7,5% γ. Είναι υποκατάστατα αγαθά και η ζητούμενη ποσότητα για το τσάι θα αυξηθεί κατά 7,5% δ. Είναι υποκατάστατα αγαθά και η ζητούμενη ποσότητα για το τσάι θα μειωθεί κατά 7,5% Η σταυροειδής ελαστικότητα δείχνει το βαθμό μεταβολής της ζητούμενης ποσότητας ενός αγαθού όταν μεταβάλλεται η τιμή ενός άλλου αγαθού.
Δύο αγαθά Α, Β. = 15%.
7.5% = 7.5% Άρα έχουμε αύξηση της ποσότητας για τσάι κατά 7,5% και τα δύο αγαθά χαρακτηρίζονται ως υποκατάστατα αφού η σταυροειδής ελαστικότητα είναι θετική.
4) Μέχρι ποιο σημείο, ένας επιχειρηματίας θα συνεχίσει να προσλαμβάνει νέους υπαλλήλους στην εταιρεία του;
α. Μέχρι το σημείο εκείνο στο οποίο το οριακό χρηματικό προϊόν ισούται με το μέσο προϊόν της εργασίας β. Μέχρι το σημείο εκείνο στο οποίο το οριακό χρηματικό προϊόν ισούται με το οριακό κόστος της επιπλέον μονάδας εργασίας γ. Μέχρι το σημείο εκείνο στο οποίο το συνολικό προϊόν ισούται με το οριακό κόστος της επιπλέον μονάδας εργασίας δ. Τίποτα από τα παραπάνω Κάθε επιχειρηματίας επιζητά τη μεγιστοποίηση των κερδών του, έτσι θα συνεχίσει να προσλαμβάνει εργασία και να αγοράζει κεφάλαιο (μηχανήματα) μέχρι το σημείο που αυτά του αποφέρουν κέρδη. Το οριακό χρηματικό προϊόν της εργασίας ορίζεται ως το επιπλέον προϊόν που παράγει κάθε επιπρόσθετη μονάδα εργασίας επί την τιμή πώλησης, και οριακό κόστος της εργασίας ορίζεται ως το επιπλέον κόστος από την πρόσληψη κάθε επιπλέον μονάδας εργασίας. Άρα ο επιχειρηματίας θα συνεχίσει να προσλαμβάνει υπαλλήλους μέχρι το σημείο εκείνο στο οποίο το επιπλέον χρηματικό προϊόν της επιπλέον εργασίας θα εξισωθεί με το οριακό της κόστος. Αν ο επιχειρηματίας συνεχίσει να προσλαμβάνει υπαλλήλους και μετά το σημείο αυτό, σημαίνει ότι λόγω της φθίνουσας απόδοσης ο επιπλέον υπάλληλος θα παράγει λιγότερο επιπλέον προϊόν και θα κοστίζει περισσότερο, άρα ο επιχειρηματίας θα πραγματοποιήσει ζημίες.
Π.χ. αν μια επιπλέον μονάδα εργασίας παρήγε 5 καρέκλες ημερησίως σε μια βιοτεχνία ξύλου και αυτές πωλούνταν στην τιμή των 20 ευρώ, το οριακό χρηματικό προϊόν της εργασίας είναι 5.
20 ευρώ=100 ευρώ. Αν η επιπλέον εργασία κοστίζει 50 ευρώ ημερησίως, τότε σίγουρα ο επιχειρηματίας επωφελείται από την επιπλέον μονάδα εργασίας αφού έχει κέρδος 100 ευρώ-50 ευρώ=50 ευρώ.
5) Στο Κεϋνσιανό υπόδειγμα το επίπεδο του εισοδήματος επηρεάζεται από:
α. Μεταβολές στη συναθροιστική προσφορά β. Μεταβολές στη συναθροιστική ζήτηση γ. Μεταβολές στην ποσοτική εξίσωση δ. Τίποτα από τα παραπάνω Σύμφωνα με τον Κέυνς η οικονομική δραστηριότητα πρέπει να μελετάται σε βραχυχρόνιο επίπεδο. Στη διάρκεια των βραχυχρόνιων περιόδων ένα μέρος ή το σύνολο των τιμών παραμένουν σταθερές, δεν προσαρμόζονται δηλαδή στις μεταβολές της προσφοράς και της ζήτησης, επίσης υπάρχει ένα μέρος του παραγωγικού δυναμικού που παραμένει ανενεργό. Η οικονομία δηλαδή δεν έχει φτάσει στο ανώτατο επίπεδο παραγωγής και οι παραγωγικοί συντελεστές δεν απασχολούνται πλήρως. Σε αυτές τις καταστάσεις, μόνο η τόνωση της ενεργού ζήτησης θα μπορούσε να προκαλέσει αύξηση στο εισόδημα, μέσω της τόνωσης της κατανάλωσης, των επενδύσεων και των δημοσίων δαπανών (αλλαγές στη συναθροιστική ζήτηση).
6) Στο Νεοκλασικό υπόδειγμα το επίπεδο του εισοδήματος δεν μπορεί να επηρεαστεί από:
α. Μεταβολές στη συναθροιστική προσφορά β. Μεταβολές στη συναθροιστική ζήτηση γ. Μεταβολές στην ποσοτική εξίσωση δ. Τίποτα από τα παραπάνω Σύμφωνα με το Νεοκλασικό υπόδειγμα η οικονομική δραστηριότητα πρέπει να μελετάται σε μακροχρόνιο επίπεδο, όπου οι τιμές προσαρμόζονται γρήγορα στις μεταβολές της προσφοράς και της ζήτησης και η οικονομία έχει φτάσει στο ανώτερο επίπεδο παραγωγής. Στο σημείο αυτό σύμφωνα με το Νεοκλασικό υπόδειγμα όλοι οι παραγωγικοί συντελεστές απασχολούνται πλήρως. Μια μεταβολή της συναθροιστικής ζήτησης, π.χ. μια αύξηση της ποσότητας χρήματος θα επηρεάσει μόνο το επίπεδο των τιμών αφού η παραγωγή δεν μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω.
7) Η Καμπύλη ΙS παρουσιάζει την ισορροπία:
α. Στην αγορά χρήματος και κεφαλαίων β. Στην αγορά αγαθών και υπηρεσιών γ. Στην προσφορά χρήματος δ. Τίποτα από τα παραπάνω Η καμπύλη ΙS (Ιnvestment- Saving) δείχνει το σύνολο των σημείων- συνδυασμών επιτοκίου (r) και εισοδήματος (Υ) που εξασφαλίζουν ισορροπία στην αγορά αγαθών-υπηρεσιών. Δείχνει την αλληλεπίδραση μεταξύ επιτοκίου (r) και επενδύσεων (Ι), όπως εκφράζεται από τη συνάρτηση επενδύσεων, καθώς και την αλληλεπίδραση μεταξύ επενδύσεων (Ι) και εισοδήματος (Υ), άρα και τη σχέση μεταξύ επιτοκίου (r) και εισοδήματος (Υ). Η καμπύλη έχει αρνητική κλίση λόγω της αρνητικής σχέσης του επιτοκίου και των επενδύσεων και συνεπώς της αρνητικής σχέσης επιτοκίου και εισοδήματος.
8) Στο υπόδειγμα ΙS-LΜ μια αύξηση των δημοσίων δαπανών προκαλεί:
α. Αύξηση στο επιτόκιο και μείωση στο εισόδημα β. Μείωση επιτοκίου και εισοδήματος γ. Αύξηση επιτοκίου και εισοδήματος δ. Τίποτα από τα παραπάνω Μια αύξηση των δημοσίων δαπανών σε μια οικονομία τονώνει την κατανάλωση και τις επενδύσεις αυξάνοντας το εισόδημα. Η αύξηση του εισοδήματος προκαλεί μια αύξηση της ζήτησης χρήματος λόγω των αυξημένων συναλλαγών και η αύξηση αυτή προκαλεί αύξηση του επιτοκίου. Το αυξημένο επιτόκιο, σύμφωνα με την καμπύλη ΙS, θα προκαλέσει μείωση στο εισόδημα και έτσι η τελική αύξηση στο εισόδημα δεν θα είναι τόσο εκτεταμένη. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι να αυξηθεί τόσο το εισόδημα όσο και το επιτόκιο.
Οι σωστές απαντήσεις
1. δ, 2. γ, 3. α, 4. γ, 5. β, 6. β, 7. δ, 8. α, 9. δ, 10.γ, 11.δ, 12.γ, 13.β, 14.β, 15.γ, 16.α, 17.γ.











