ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΕΜΜΟΝΕΣ

Ο λυρισμός είναι η αλήθεια πως είναι άτιμο πράγμα. Σε βοηθάει να καλύψεις τα κενά σου ενίοτε, όμως, αν ταυτιστείς μαζί του μπερδεύεσαι. Μπορεί να βλέπεις το φρεάτιο της αποχέτευσης και να νομίζεις πως βρίσκεσαι μπροστά σε «μια θάλασσα μικρή».

Μπορεί να βλέπεις την έκρηξη του τσαμπουκά και να νομίζεις πως βλέπεις κοινωνική εξέγερση. Όντως, από μιαν άποψη και το μηχανάκι που τρέχει σαν τρελό στο πεζοδρόμιο αποτελεί κι αυτό μια μορφή κοινωνικής διαμαρτυρίας. Όταν μιλάμε για την ισοπεδωτική γοητεία της ενιαίας σκέψης κάτι τέτοιο εννοούμε.

Κατά τα λοιπά μπορώ να επιμένω πως και τα σύμβολα δεν είναι όλα ίδια και έχει το καθένα το ειδικό του βάρος και την ειδική αξία του.

Άλλο το κακόγουστο χριστουγεννιάτικο δέντρο της Πλατείας Συντάγματος και άλλο ο Παρθενώνας. Κι αν έχει κάποια αξία η Παιδεία είναι ότι, αν μη τι άλλο, μπορεί να συνεχίζει να μας καλλιεργεί αυτού του τύπου τις εμμονές, οι οποίες ενίοτε βοηθούν τη σκέψη ενίοτε δε μπορεί και να μας βοηθούν να βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματά μας.