«Χωρίς τα τραγούδια θα ήμουν σερβιτόρα
«Τα πρώτα άλμπουμ των Ρretenders ήταν καλά, αλλά πιστεύω ότι ο κόσμος έχει δώσει μεγάλη προσοχή σε αυτά. Ίσως επειδή έχει την ανάγκη να το κάνει αυτό, γιατί του θυμίζουν τα νιάτα του και γενικά ευχάριστα πράγματα», λέει η Κρίσι Χάιντ
Είναι σαν να ξαναζεί τα πρώτα θυελλώδη χρόνια των Ρretenders. Σε αντίθεση με πολλούς που ζουν με παλιές δόξες, η Κρίσι Χάιντ με το συγκρότημά της συνεχίζουν να βγάζουν σπουδαία τραγούδια. Πιο πρόσφατη απόδειξη το τελευταίο άλμπουμ τους «Βreak Up Τhe Concrete» το πρώτο μετά το «Loose Screw» που είχαν βγάλει το 2002. Εδώ και λίγο καιρό μάλιστα έχει επιστρέψει στα μέρη της, στο Άκρον του Οχάιο, ύστερα από πολλά χρόνια που ζούσε στο Λονδίνο. Στο Άκρον μάλιστα άνοιξε και το πρώτο εστιατόριο για χορτοφάγους. «Ξαναβρήκα τις hillbilly ρίζες μου», έλεγε πρόσφατα στον Τζο Μπόσο του «Μusicradar». Και αυτό- η επαφή δηλαδή με τις μουσικές της ρίζες ξανά- ακούγεται ξεκάθαρα στα καινούργια της τραγούδια.
«Ένιωσα την ανάγκη να ασχοληθώ πιο πολύ με εκείνο που λέμε “αμερικάνικο ήχο” όταν βρέθηκα να δουλεύω για το άλμπουμ του Τζέρι Λι Λιούις.
Και μόνο το να βρίσκομαι στην ίδια σκηνή με εκείνον ήταν σαν να ζούσα ένα θαύμα. Υποθέτω πως πήγε πολύ καλά όμως, γιατί την επομένη μέρα μου τηλεφώνησε κάποιος από την εταιρεία μου και με ρώτησε αν είχα σκεφτεί ποτέ να κάνω ένα κάντρι άλμπουμ. Και φυσικά η απάντησή μου ήταν “όχι”». Η ιδέα όμως είχε μπει για τα καλά στο μυαλό της, άλλωστε από το «Βack Οn Τhe Chain Gang» και το «Ι΄ll Stand Βy Υou» (απ΄ τις πιο μεγάλες επιτυχίες των Ρretenders) δεν είναι και πολύς ο δρόμος ώς ένα καλό κάντρι τραγούδι.
Κάποια στιγμή αργότερα βρέθηκε να περιπλανιέται στο Joshua Tree Ρark στην Καλιφόρνια, κοντά στο σημείο όπου είχε ταφεί ο Γκραμ Πάρσονς. «Κάπως περίεργα ένιωσα τότε. Και ήταν σαν να φαντάστηκα όλο το άλμπουμ, ήξερα τι έπρεπε να κάνω». Η Χάιντ επιστρέφει δυναμικά, έτοιμη στα 57 της για καινούργια πράγματα. «Μπορεί να περάσουν μήνες, ακόμη και χρόνος χωρίς να σκέφτομαι ότι πρέπει να γράψω τραγούδια. Δεν είναι η ζωή μου μόνο αυτό, το να γράφω τραγούδια. Τα τραγούδια ήταν ένας δρόμος για να μη μείνω σερβιτόρα. Αλήθεια. Έτσι είναι. Δεν είμαι καμία βασανισμένη καλλιτέχνιδα. Δεν είμαι καν καλλιτέχνιδα», λέει, κάνοντας όπως πάντα τα πράγματα στη ζωή της να φαίνονται πιο απλά. Οι Ρretenders άλλωστε ποτέ δεν προσποιήθηκαν τίποτε.














