ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ

Όταν ο Θανάσης Βαλτινός έγραφε την «Κάθοδο των εννέα» αποθεωνόταν, όταν έγραψε την «Ορθοκωστά» σχεδόν προπηλακίστηκε. Τώρα-τώρα θεωρήθηκε και το «Άξιον εστί» του Ελύτη μέτρο «πατριωτικό» ποίημα και παλαιότερα ο Τσίρκας γράφτηκε στον αριστερό παπικό «index» για την Αριστουργηματική του «Τριλογία». Και του ζητήθηκε η αίτηση μετανοίας από την αντίπερα ιερά εξέταση.

Ο Ν. Κάσδαγλης, ο Ρούφος, ο Αλ. Κοτζιάς, ο Φραγκόπουλος κάποτε καταχωρήθηκαν στη δεξιά διανόηση. Η στάση τους στη χούντα τούς έδωσε συγχωροχάρτι. Όμως ό,τι θα μείνει από το έργο τους είναι οι «Κεκαρμένοι», «Η αντιποίηση αρχής» «Η Χάλκινη εποχή» κ.τ.λ. Ακόμη και ο Κόντογλου θα μείνει για τον «Πέδρο Καζάς» κι όχι για τα θαύματα της Μυτιλήνης και τις δηλώσεις του εναντίον του Μπαχ.

Και ο Παλαμάς για τον «Δωδεκάλογο», τα ερωτικά του και τα σατιρικά κι όχι για τη δήλωσή του πως «ο Καβάφης είναι ένας ρεπόρτερ»!!

Και ο Κάλβος για τις υπέροχες σε αυστηρόν τόνο ωδές του κι όχι γιατί άλλαζε πεζοδρόμιο όταν συναντιόταν στην Κέρκυρα με τον Σολωμό.

Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες!