Κληρονομιά που μπαλώνεται

Σεβόμαστε το παρελθόν όχι όταν το βλέπουμε ως ενιαίο και μονοκόμματο, αλλά όταν μπορέσουμε να αφουγκραστούμε τις διαφορετικές απόψεις και χρήσεις που οι άνθρωποι πριν από εμάς είχαν γι΄ αυτό που θεωρούσαν «κληρονομιά τους». Όπως γράφει και η Άρτεμις Λεοντή στο κείμενο για τη χειροτεχνία των Ελληνοαμερικανίδων που κλείνει τον τόμο: «Μια κληρονομιά μπορεί να είναι σκισμένη, κατεστραμμένη και εγκαταλελειμμένη, μπορεί να μοιάζει έτοιμη να εξαφανιστεί, και μετά ξαφνικά να μεταποιείται και να μπαλώνεται, να μεταμορφώνεται από “παλιόπραμα” σε κάτι που οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να επανεκτιμήσουν και να αγκαλιάσουν ξανά, ή σε κάτι που μπορεί να παίρνει αξία τη μια στιγμή, και μετά ξαφνικά να γίνεται το αντικείμενο παιχνιδιού και ειρωνείας».