ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Καμιά δεν αγαπούσε όσο την Εδουάρδα

Φέτος συμπληρώνονται 150 χρόνια από τη γέννηση του Κνουτ Χάμσουν (1859-1952) που το 1920 έτυχε μεγάλης διάκρισης για το έργο του Ευλογία της γης. Τις οφειλές τους στον παγκόσμια γνωστό συγγραφέα αναγνώριζαν, μεταξύ άλλων, ο Μαξίμ Γκόρκι και οι νομπελίστες Τόμας Μαν (1929) και Ισαάκ Μπάσεβιτς Σίνγκερ (1978).

Στην Ελλάδα από τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα λογοτεχνικά περιοδικά («Διόνυσος», «Παναθήναια», κ.ά.) φιλοξενούσαν σε συνέχειες μυθιστορήματά του με ανυπόγραφες μεταφράσεις. Το 1923 παρατηρήθηκε και το αξιοπερίεργο να εκδοθεί στα ελληνικά από τυπογραφείο του Μονάχου (R. Οlbenbourg) το ογκώδες μυθιστόρημα Μυστήρια (μτφ.Τ.). Τα χρόνια του Μεσοπολέμου ο Βάσος Δασκαλάκης κατοχυρώθηκε ως ο μεταφραστής του Χάμσουν από τα νορβηγικά.

Συγγραφική συγγένεια- κυρίως ιδιοσυγκρασιακή- επισημάνθηκε με τον Δημοσθένη Βουτυρά. Υπάρχει όμως και μια θαυμαστική αναφορά στην Εδουάρδα, ηρωίδα της νουβέλας Ο Παν, σε μονόστιχο ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη στο ΥΓ.

Μετά από χρόνια κατάλαβε πως καμιά δεν αγαπούσε όσο την Εδουάρδα.