Παρά το λουτρό αίματος νίκη δεν διαφαινόταν

Από τον Ιανουάριο του 1955 η αμερικανική βοήθεια θα αρχίσει να ρέει προς το Νότιο Βιετνάμ. Σκοπός αρχικά ήταν να αποτραπεί η οικονομική κατάρρευση του Νότιου Βιετνάμ. Η προώθηση οικονομικών μεταρρυθμίσεων που θα επέτρεπαν στο καθεστώς να αποκτήσει λαϊκή υποστήριξη απέτυχε, οπότε πλέον οι προσπάθειες των Αμερικανών στράφηκαν στην αντιμετώπιση των ανταρτών που δρούσαν στο Νότιο Βιετνάμ με προγράμματα επανεγκατάστασης χωρικών μακριά από την περιοχή δράσης των ανταρτών και την εκπαίδευση του στρατού του Ν. Βιετνάμ. Όταν αυτά δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα άρχισε η αποστολή αμερικανικών στρατευμάτων. Στη δεκαετία του 1960 όλο και περισσότερα αμερικανικά στρατεύματα στέλνονταν στο Βιετνάμ, οι επιχειρήσεις «αναζήτησης και καταστροφής» οδηγούσαν στην ισοπέδωση ολόκληρων χωριών και γίνονταν μαζικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί όχι θέσεων αλλά περιοχών με ναπάλμ και βόμβες διασποράς, όπως και εκτεταμένη χρήση χημικών για να καταστραφούν δάση και καλλιέργειες. Το 1968 543.000 Αμερικανοί στρατιώτες πολεμούσαν στο Βιετνάμ και οι ΗΠΑ αποφάσισαν να επεκτείνουν τον πόλεμο με μαζικούς βομβαρδισμούς στο Β. Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη.

Η αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στο Βιετνάμ συνεχίστηκε επί προεδρίας Νίξον με μεγάλη σκληρότητα μέχρι το 1973, αλλά παράλληλα άρχισε να ωριμάζει και η σκέψη της απεμπλοκής. Παρά το λουτρό αίματος η νίκη δεν διαφαινόταν και παράλληλα το αντιπολεμικό κίνημα στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε λάβει μαζικές διαστάσεις. Οι αποκαλύψεις για την ωμότητα των αμερικανικών και των νοτιοβιετναμικών στρατευμάτων έθεσαν επιτακτικά στους Αμερικανούς στρατιώτες και την κοινή γνώμη το αμείλικτο ερώτημα: γιατί πολεμάμε; Η συγγραφέας σε αυτό το σημείο τονίζει ότι γινόταν όλο και πιο φανερή στην αμερικανική κοινωνία η σχέση φτώχειας, ρατσισμού και πολέμου. «Παίρνουμε τους νεαρούς μαύρους», έλεγε ο Μ.Λ. Κινγκ το 1967, «που είχαν σακατευτεί από την κοινωνία μας και τους στέλναμε 8.000 μίλια μακριά για να εξασφαλίσουν στη ΝΑ Ασία πολιτικές ελευθερίες που δεν είχαν βρει στο Ανατολικό Χάρλεμ» (σ. 270).