Βρέχει βραβεία…
Γ.Δ.Κ.Σ.
Έφτασε η ώρα και για τα φετινά κρατικά βραβεία στον διαγωνισμό θεατρικού έργου που διεξάγει το υπουργείο Πολιτισμού. Ο δόκιμος Αντώνης Δωριάδης τιμήθηκε με το Α΄ βραβείο (9.000 ευρώ) για το έργο του «Οpium», ο Γιώργος Μπέλλος με το Β΄ (5.000) για το έργο του «Παιχνίδι ζωής» ενώ το Γ΄ (3.000) μοιράστηκε στις Νάνσυ Σπετσιώτη («Ταμπλό βιβάν») και Έλενα Τιμπλαλέξη («Έχεις μια τρύπα στο τζιν σου»). Την επιτροπή αποτελούσαν οι Γιώργης Χριστοφιλάκης (πρόεδρος), Κώστας Παπαπέτρος (αντιπρόεδρος) και Κοραής Δαμάτης (μέλος) και τα έργα που υποβλήθηκαν ήταν τριάντα πέντε. Η επιτροπή του διαγωνισμού για έργα νέων θεατρικών συγγραφέων (Τιτίκα Στασινοπούλου- πρόεδρος, Κώστα Φέρρης- αντιπρόεδρος, Νίκος Κούκηςμέλος) είχε να αντιμετωπίσει πενήντα οκτώ έργα. Και απένειμε το Α΄ Βραβείο (8.000 ευρώ) στον Φοίβο Μπότση για το έργο του «Φλαμίνγκος», το Β΄ (5.000) στον Γιώργο Χριστοδούλου για το έργο του «Γιαννούλης Χαλεπάς: Η κοιμωμένη μου» και το Γ΄ (3.000) από κοινού στους Αγαμέμνονα Ζαχαράτο («Πατήσια- Γηροκομείο») και Σάββα Γιαγτζόγλου («Ατρείδες»). Τα βραβεία του διαγωνισμού θεατρικού έργου για παιδιά πήραν η Μαρία Μιχαλούδη (Α΄ Βραβείο/ 8.000/ «Τα νήματα της Ατενόιραμ») η Μάγια Δεληβοριά (Β΄ Βραβείο/ 5.000/ «Η αλφαβήτα της εφηβείας») και η Ειρήνη Μαργαρίτη με τη Βασιλική Δαλίσκα (Γ΄ Βραβείο/ 3.000/ «Ο Ύπνος, ο Άυπνος…. και η μικρή Κατερίνα»). Στην επιτροπή που είχε να επιλέξει ανάμεσα σε τριάντα δύο έργα, η Μαριάννα Τόλη- πρόεδρος, ο Γιάννης Ζουγανέλης- αντιπρόεδρος και οι Γιάννης Χρυσούλης και Χρήστος Χαλαζιάς- μέλη. Γενναιόδωρες επιτροπές… Όταν- και αν δούμε ποτέ…να ανεβαίνουν τα βραβευμένα έργα, θα κρίνουμε κι εμείς με τη σειρά μας αν άξιζαν τη βράβευση.
Έσβησε ένα φωτισμένο μυαλό
Ε.Φ.
Η Ιστορία χρειάζεται θαρραλέους ερευνητές. Οι οποίοι θα ανατρέξουν στις πηγές του παρελθόντος για να ανακαλύψουν την αλήθεια. Χρειάζεται αμερόληπτους επιστήμονες και όχι υπηρέτες μίας κυρίαρχης εξουσίας, οι οποίοι να σκύβουν πάνω από τις πηγές και να εντοπίζουν τις αποδείξεις που θα φέρουν εξέλιξη στη γνώση. Σε αυτήν την εκλεκτή ομάδα ανήκε η Αγγελική Λαΐου, μέλος και της Ακαδημίας Αθηνών (1988), η οποία έφυγε σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης όπου νοσηλευόταν με καρκίνο. Ήταν εκείνη που μέσα από το ερευνητικό της έργο ασχολήθηκε με τους οικονομικούς και κοινωνικούς θεσμούς του Βυζαντίου. Η ίδια που από το 1981 δίδαξε Βυζαντινή Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας (1985-1988) και μεταξύ 1989 και 1998 διηύθυνε το Dumbarton Οaks, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ερευνητικών σπουδών για το Βυζάντιο.
Για ένα σύντομο διάστημα πέρασε στην πολιτική (βουλευτής Επικρατείας το 2000, υφυπουργός Εξωτερικών στην τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ). Όμως ήταν επιστήμονας που πίστευε ότι όσα μπορούσε να προσφέρει «δεν εξαρτώνται αναγκαστικά από το βουλευτικό αξίωμα». Στις μέρες που η Παιδεία περνάει δύσκολες στιγμές, το φωτεινό παράδειγμα του ήθους της θα λείψει σε όλους.
Μήπως είμαι άσχετος;
Γ.Δ.Κ.Σ.
Εμένα, του απλού θεατή, μου άρεσε η ταινία του Παναγιώτη Καρκανεβάτου «Καλά κρυμμένα μυστικά- Αθανασία». Μου φάνηκε, παρά τις ατέλειές της, η πιο ολοκληρωμένη και η πιο ανθρώπινη του ελληνικού προγράμματος που είδα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εμένα μου άρεσε και η ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Η σκόνη του χρόνου»- συγκινήθηκα με ταινία του Αγγελόπουλου ύστερα από πολλά χρόνια. Πειράζει;
