Η εξέγερση ενάντια στη στολή

Όταν το μεσημέρι της Τετάρτης η πορεία περνάει μπροστά τους, τα νεαρά παιδιά της Πλατείας 1866 είναι ακόμα εκεί. Βλέπουν με βλέμμα απορημένο.

Ίσως να έχουν μπερδευτεί, αφού έχουν δει να περνούν δύο διαφορετικές πορείες. Πώς να τους εξηγήσεις ότι στην Ελλάδα η Αριστερά διαδηλώνει χωριστά, πενθεί χωριστά, διαμαρτύρεται χωριστά; Εγώ που ζω είκοσι χρόνια στην Ελλάδα δεν έχω καταλάβει ακόμα αυτήν την ελληνική αριστερή «πρωτοτυπία». Τη Δευτέρα στα Χανιά έγιναν εκτεταμένα επεισόδια. Ήταν μια μεγάλη ειρηνική διαδήλωση που εξευτελίστηκε καθώς κατέληξε σε ξέσπασμα τυφλής βίας. Κάηκε ένα μέρος του κτιρίου της Νομαρχίας και έσπασαν τζαμαρίες τραπεζών. Δεν έσπασαν ιδιωτικά μαγαζιά: η «διαφορά» της επαρχίας από την Αθήνα. Ο Δήμος Λιβογιάννης, καθηγητής σε Τεχνικό Λύκειο και μέλος του Στεκιού Μεταναστών Χανίων, μου λέει ότι σε αυτούς που μετείχαν στις βιαιότητες αναγνώρισε και μαθητές του. Παιδιά, οι λεγόμενοι «κάγκουρες», εντελώς απολιτίκ, λάτρεις του μηχανακίου, του θορύβου και της μαγκιάς. (Πριν από μερικές εβδομάδες, κάποιοι «κάγκουρες» είχαν επιτεθεί στους Μαροκινούς απεργούς πείνας στα Χανιά). Δεν ξέρω εάν αυτό το στοιχείο βοηθά για να εμπλουτίσει κανείς την κοινωνιολογική ανάλυση για την «περίπλοκη σύνθεση» των «πρωταγωνιστών» των βιαιοτήτων. Ίσως πάντως να καταλάβει κανείς περισσότερα για τα αίτια της βίας, εάν επισκεφθεί ένα Τεχνικό Λύκειο. Πρόκειται για σχολεία-γκέτο, εγκαταλελειμμένα από το κράτος, κατάλληλα να «παράγουν» νεαρούς λούμπεν…

ΤΟΣΕΣ μέρες λαμβάνω e-mail από γνωστούς μου εκτός Ελλάδας που με ρωτούν «τι γίνεται;». Παρ΄ ότι ζω είκοσι χρόνια στην Ελλάδα, νιώθω αμήχανος απέναντι σε όλο αυτό το θέαμα. Μια κυβέρνηση που τα έχει χαμένα και μια κοινωνία στα πρόθυρα κοινωνικής κρίσης. Μια κυνική δολοφονία ενός 15χρονου απελευθέρωσε ένα τσουνάμι αγανάκτησης και βίας. Κάτι πολύ σοβαρό, που το είχαν αφήσει στο σκοτάδι, τα ΜΜΕ, οι πολιτικοί, η «βολεμένη συνείδηση», έχει βγει στην επιφάνεια και δαγκώνει. Για την ώρα πάντως, φαίνεται πως είναι μια «εξέγερση» που στόχο έχει αποκλειστικά τη στολή. Ένας γνωστός μου από την Ιορδανία, που φοιτά στη Σχολή Ευελπίδων, μου αφηγήθηκε πως του επιτέθηκαν κάποιοι νεαροί την Πέμπτη, στην περιοχή του Ζωγράφου και ενώ επέβαινε σε λεωφορείο της γραμμής: όχι εξαιτίας του χρώματος της επιδερμίδας του, εξαιτίας της στολής που φορούσε…

ΑΛΛΟΙ συγκρίνουν τα όσα συμβαίνουν με την εξέγερση στα προάστια του Παρισιού. Το κοινό στοιχείο είναι η οργή και το μίσος για το κοινωνικό status quo. Οι νεαροί των προαστίων μισούν τους «μπάτσους» που κάνουν ό,τι θέλουν και μένουν ατιμώρητοι, τους δημοσιογράφους, τις ελίτ, τα σχολείαγκέτο τους. Ίσως το ίδιο να συμβαίνει, τουλάχιστον μερικώς, και στην περίπτωση της ελληνικής «εξέγερσης ενάντια στη στολή». Μόνο που οι «πρωταγωνιστές της βίας» δεν είναι ούτε διωκόμενοι μετανάστες ούτε εξαθλιωμένοι. Τελικά, το πραγματικό τους πρόβλημα να είναι πράγματι η στολή…