«Κάνω τηλεόραση για να προστατεύσω το θέατρο»
Παύλος Χαϊκάλης: «Πίσω από κάθε κωμικό ρόλο υπάρχει ένα δράμα. Αυτό το δράμα προσπαθώ να ανακαλύψω. Αυτός είναι ο πυρήνας που θα με κεντρίσει. Γι΄ αυτό και ένας καλός κωμικός μπορεί να παίξει δράμα, ενώ δεν είναι καθόλου εύκολο σε έναν καλό δραματικό ηθοποιό να παίξει κωμωδία. Το θέμα είναι να αντιμετωπίσεις ως μη γενόμενο το αστείο και απλώς να το λειτουργήσεις ως κατάσταση, η οποία όμως από μόνη της είναι ανατρεπτική. Η μεγάλη παγίδα είναι το ΄΄σώνει και καλά πρέπει να βγάλω γέλιο΄΄»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Ο ΠΑΥΛΟΣ ΧΑΪΚΑΛΗΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ
ΚΩΜΙΚΟΥΣ ΜΑΣ, ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ
ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ ΤΟΥ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕ
ΣΤΟΥΣ «ΤΡΕΛΟΥΣ, ΤΡΕΛΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ» ΜΕ
ΟΝΕΙΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ
ΑΝΟΙΞΕΙ ΦΤΕΡΑ ΓΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ
Κλείνει είκοσι πέντε χρόνια στο θέατρο φέτος ο Παύλος Χαϊκάλης. Και διακριτικά, σχεδόν αθόρυβα, χωρίς δημόσιες σχέσεις, με το σπαθί του έχει αναδειχθεί σε έναν από τους πρώτους κωμικούς μας.
Κωμικός άμα τη εμφανίσει, στρουμπουλός, με μια μάσκα κουτοπόνηρη, με ένα βλέμμα που πολλά λέει και περισσότερα υπονοεί, αστείος, απολαυστικός, έκανε σύγχρονη και κλασική κωμωδία, ελληνική και ξένη, έκανε Αριστοφάνη, έκανε επιθεώρηση, έκανε μιούζικαλ, έκανε τηλεόραση, χωρίς να ευτελίσει την τέχνη του, χωρίς να καταφύγει στη φτήνια και στην μπαλαφάρα, χωρίς να κατεβάσει τα βρακιά του. Συριανός ράφτης Κουτρούλης το καλοκαίρι- στον καλύτερό του νομίζω ρόλο- στην παλαιά κωμωδία του Αλεξάνδρου Ρίζου- Ραγκαβή «Του Κουτρούλη ο γάμος»- η παράσταση θα πάει και το επόμενο καλοκαίρι-, επανήλθε στο μιούζικαλ «Δυο τρελοί, τρελοί παραγωγοί» που παίζεται για δεύτερο χειμώνα για να κάνει πάλι, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, τον Μαξ Μπιάλιστοκ, έναν πολύ «ιδιαίτερο», ρατέ θεατρικό παραγωγό του Μπρόντγουεϊ, ντουέτο με τον Αντώνη Λουδάρο. Ενώ παράλληλα είναι ο Θανάσης ο διαχειριστής στη σειρά «Πολυκατοικία» του Μega.
Απόφοιτος 1981 της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη, ξεκίνησε το ΄83 μ΄ έναν μικρό ρόλοπου «έγραψε» όμως και συζητήθηκε- στο «Τέλος του ταξιδιού» του Σέριφ το οποίο είχε ανεβάσει στο «Αμιράλ» ο δάσκαλός του. Μια πορεία είκοσι πέντε χρόνων συμπληρώθηκε πριν από λίγες μέρες- ο γεννημένος στο Κατάκολο και μεγαλωμένος στην Πάτρα ηθοποιός είναι στα σαράντα εννιά του σήμερα.
Έχετε κάνει απολογισμό;
«Σχετικά καλά τα πήγα. Με κράτησε ο χώρος. Θα μπορούσα να μην έχω κάνει και τίποτα. Αλλά θα μπορούσα να έχω κάνει και καλύτερα. Θα μπορούσαν να με έχουν ΄΄εκμεταλλευτεί΄΄ καλύτερα. Δεν είχα, για παράδειγμα, μία πρόταση να παίξω έστω και σε έναν Χορό στην Επίδαυρο».
Είπατε «θα μπορούσα να μην έχω κάνει και τίποτα».Πού πιστεύετε πως οφείλετε ό,τι τελικάκάνατε;
«Πρώτον, ότι το ξεκίνημα, για το οποίο μου έδωσε την ευκαιρία ο Γιώργος Θεοδοσιάδης, ήταν πολύ καλό. Δεύτερον, ότι υπήρξαν συνάδελφοι στην πρώτη αυτή δουλειά, με κορυφαίο τον Άγγελο Αντωνόπουλο ο οποίος πρωταγωνιστούσε, που με αγκάλιασαν και με προμοτάρισαν. Και τρίτον, ότι βρέθηκε ο Γιώργος Λεμπέσης, ο παραγωγός, ο οποίος, αμέσως μετά, ποντάρισε σε μένα και με βοήθησε και με κράτησε σχεδόν δέκα χρόνια στις δουλειές του και με έριξε σ΄ έναν στίβο καλών παραγωγών που με στιγμάτισαν, ώστε να μπορέσω να προχωρήσω ακόμα περισσότερο χωρίς να αφήσω να με ξεζουμίσουν. Μπορεί να είχα τις προδιαγραφές αλλά στάθηκα και τυχερός.
Το θέμα είναι πώς θα διαχειριστείς την επιτυχία. Τα πρώτα δεκαπέντε χρόνια οι κινήσεις μου ήταν για να κρατηθώ και να επιβιώσω. Δεν είχα, βλέπετε, πλάτες, μητέρα, πατέρα με περιουσίες… Αλλά δεν αποποιούμαι τίποτα. Ούτε και τις βιντεοταινίες που έκανα. Γιατί ταυτόχρονα έπαιρνα και το βραβείο των κριτικών για τον ρόλο μου στο ΄΄Ξενοδοχείο ο Παράδεισος΄΄ του Φεντό».
Νιώθετε περισσότερο στα νερά σας με τους ελληνικούς ρόλους;
«Δεν θα το έλεγα. Αισθάνομαι καλά όταν οι ρόλοι έχουν να πουν πράγματα και όταν η φύση τους και η δυσκολία τους μπορούν να με διεγείρουν για να βγάλω στοιχεία που θα προκαλέσουν ξάφνιασμα».
Θέατρο και τηλεόραση ταυτόχρονα,κακά τα ψέματα,δεν είναι κούραση;
«Κάνω τηλεόραση γιατί θέλω να προστατεύσω το θέατρο που θα κάνω. Η τηλεόραση, σε σχέση με το θέατρο, σου δίνει περισσότερα χρήματα που μπορεί να τα φυλάξεις ώστε να κάνεις στο θέατρο πράγματα που θέλεις ή να μην κάνεις πράγματα που δεν θέλεις. Τελευταία, αυτό το έχω ψιλοκαταφέρει. Από του χρόνου που σκοπεύω να ξεκινήσω μία τελείως διαφορετική πορεία, με παραγωγό τον Κώστα Μπάλλα, στο θέατρο «Βασιλάκου», την τη λεόραση θα την αντιμετωπίσω διαφορετικά. Δεν είναι όμως θέμα κούρασης. Δεν κουράζει η δουλειά, οι άνθρωποι στη δουλειά κουράζουν. Αν έχεις καλούς συνεργάτες και καλές συνθήκες δεν κουράζεσαι».
info
● «Δυο τρελοί, τρελοί παραγωγοί» στο θέατρο «Αλίκη» (Αμερικής 4, τηλ. 210-
3210.021).
● «Πολυκατοικία» κάθε Δευτέρα και Παρασκευή, στις 21.00, στο Μega.
Google news
