Δεν διαβάζεται πια ως πολιτικό έργο

Τρεις σχεδόν δεκαετίες ύστερα από την εμφάνισή της, η Αρχαία σκουριά αντλεί και διατηρεί την αντοχή της στον χρόνο χάρη στον μετασχηματισμό της, μέσω των επάλληλων αναγνώσεών της, από ένα βιβλίο που αρχικώς διαβάστηκε ως πολιτικό και γυναικείο σε ένα λογοτεχνικό έργο που είναι, πρωτίστως, βαθιά ανθρώπινο (κι ας θεωρηθεί ένας τέτοιος χαρακτηρισμός αφηρημένος ή και αφελής). Τον χρησιμοποιώ επειδή μου τον υπέδειξε η ίδια η Δούκα με ό,τι επεσήμανε ως «έμμονη ιδέα» του έργου της στο βιβλίο της Τα μαύρα λουστρίνια (2005): «Τη δυνατότητα ή όχι του ανθρώπου να αποτυπώνει με αυτοεπίγνωση και εντιμότητα τις εκπτώσεις του στη διαδρομή από το είναι που δικαιούται στο έχειν που διεκδικεί». Την αφετηρία αυτής της προσωπικής της συγγραφικής αγωνίας, υλοποιημένης σε υψηλή λογοτεχνία, διακρίνω στην Αρχαία σκουριά.