Αγγελία «Πωλούμαι» στις εφημερίδες

Στις μέρες μας πώς μπορεί να αντιμετωπίσει αυτήν την καταιγίδα, όχι ένας εμποράκος, ένας μικροεπιχειρηματίας, ένας μικροεργολάβος, αλλά ένας συνταξιούχοςαφήνω την τραγική περίπτωση ενός ανέργου- που συχνά είναι και πολύτεκνος.

Ένας συνταξιούχος εκπαιδευτικός π.χ. του Δημοσίου λαμβάνει σύνταξη ύστερα από 35 χρόνια υπηρεσία γύρω στα 1.500 ευρώ, ένας ιδιωτικός εκπαιδευτικός 1.200 ευρώ. Αν δεν έχει, και συχνά δεν έχει, σπίτι και πληρώνει ενοίκιο, αν έχει παιδί που σπουδάζει ή αν έχει λάβει πτυχίο, τον διατρέφει, αφού 60% των πτυχιούχων είναι άνεργοι, αν είναι άρρωστος και χρειάζεται κατ΄ οίκον περίθαλψη, φυσικοθεραπευτή, συχνά νοσοκόμα, ακόμη και αν είναι (τρομάρα του) διανοούμενος και συγγραφέας με ετήσια έσοδα (χορτάτα χορτάτα) 20.000 ευρώ μαζί με τη σύνταξη 2.500 ευρώ τον μήνα, πώς θα ζήσει πληρώνοντας φόρο, ενοίκιο, κοινόχρηστα, φως, νερό, ηλεκτρικό, φάρμακα και νοσηλευτές; Κι αν ακόμη σκηνοθετήσει ως δυστύχημα την αυτοκτονία του, πόσο ποσοστό των 1.200 θα πάρει η χήρα του;

Να πουλήσει τα βιβλία του; Πόσα θα του προσφέρουν; Στα χρόνια μας όσοι έχουν βιβλία δύσκολα αγοράζουν κι άλλα, και μάλιστα πολλά. Όσοι δεν έχουν ήδη και έχουν χρήματα, γιατί ώς τώρα δεν αγόραζαν; Το μόνο, φοβάμαι, που του απομένει είναι να βάλει μια αγγελία στις εφημερίδες με τη λιτή, μονολεκτική πρόταση: «ΠΩΛΟΥΜΑΙ».

Ως υποζύγιο; Ποιος θα τον αγοράσει έτσι πλαδαρό από τα ξενύχτια της μελέτης και την ανασκησία της καθημερινής θήρας του μεροκάματου ως ερωτικό εργαλείο; Άπαγε! Ως μυαλό, πιθανόν κάτι να πιάσει, ως διαφημιστής-δημιουργός σλόγκαν, ως επιμελητής και διορθωτής βιβλίων, ως μεταφραστής με το κομμάτι, ως συγγραφέας (;) προσπέκτους. Το πιθανότερο θα ήταν, αν είναι κάπως επώνυμος, να τον περιφέρουν δεμένο σε κολάρο όπως τα σκυλιά από δεξίωση σε διάλεξη, παρουσίαση, επίδειξη, να τον βλέπει ο κόσμος και να λέει: «Μη χειρότερα, κάνε κάτι, θεέ μου ή τύχη μου, μην καταντήσω ρεζίλι των σκυλιών ή των σκυλάδων».

Ευτυχώς κάποια ελπίδα υποφώσκει στον ορίζοντα. Στη διάσκεψη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κάπου σε μια μαγευτική παραλία του Μεξικού, οι οιωνοί είναι σαφείς, σαφέστατοι: «Πρέπει, λέει, κάτι ν΄ αλλάξει».

Η διαφορά είναι πως ακριβώς αυτήν την απαίτηση διακήρυσσε και ο θρασύτατος Θερσίτης στην «Ιλιάδα».