ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΜΟΝΟΣΗΜΑΝΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ

Η μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους εποχή έσβησε, σε μεγάλο βαθμό, την κληρονομιά και μνήμη της οθωμανικής Θεσσαλονίκης, καθώς εθνικοποίησε χώρο και ανθρώπους με μονοσήμαντα κριτήρια. Ποιος γνωρίζει ότι για αιώνες οι Εβραίοι και λιγότερο οι Ελληνο-ορθόδοξοι ήταν η κινητήρια μηχανή, οικονομίας και πολιτισμού, της Θεσσαλονίκης, ότι το πρώτο πανεπιστήμιο της πόλης ήταν η οθωμανική νομική σχολή που στεγαζόταν στο σημερινό υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης (δηλαδή το οθωμανικό Κονάκι ) ή ότι το σημερινό Γ΄ Σώμα Στρατού ήταν το στρατηγείο του Γ΄ Σώματος του οθωμανικού Στρατού (τι σύμπτωση κι αυτή!). Ποιος θυμάται ότι το εργατικό κίνημα της Φεντερασιόν του Μπεναρόγια, των Εβραίων, Βουλγάρων, Ελλήνων και Τούρκων σοσιαλιστών είναι συνδεδεμένο με τις ελευθερίες που έφερε το νεοτουρκικό κίνημα, ή ότι η πόλη ακόμα και μετά το 1912 είχε εκλεγμένο Τούρκο Θεσσαλονικιό δήμαρχο επί σειρά ετών;