«Οι Πυξ Λαξ; Τυχεροί ερασιτέχνες»

O Μάνος Ξυδούς ανήκει στη γενιά που έζησε εκ των έσω το ροκ όνειρο μιας Ελλάδας που ψευτομιλούσε αγγλικά, που ονειρεύτηκε τον εαυτό της στα σόλο των γιγάντων της ροκ, που ανακάλυψε τον Σαββόπουλο και τον Σιδηρόπουλο στα στέκια της Κυψέλης. Η ιδιότητα του παραγωγού (ξένου ρεπερτορίου) πρώτα στην Columbia και αργότερα στην ΕΜΙ- το κύριο επάγγελμά του επί πολλά χρόνια- του έδωσε και μια δεύτερη, παράλληλη ματιά στον χώρο, τη ματιά ενός παιδιού των λουλουδιών που ταξιδεύει μεταξύ… πτωχής ελληνικής (δισκογραφικής) πραγματικότητας και εισαγόμενου ονείρου. Η δραστηριότητα του μουσικού είχε τον χαρακτήρα παλίρροιας. Ανάλογα με τις περιστάσεις (τα κέφια, τον χρόνο, την εποχή). Στην αρχή (1983) ως μέλος των Dreamers and Τhe Full Μoon είχε μια πρώτη γεύση από το «γκλαμ» τού να ανήκει κανείς σε γκρουπ το οποίο έκανε και επιτυχία (με το αγγλόφωνο Sandrina). Όμως η… παντιέρα του ερασιτέχνη, που κυματίζει με χάρη στο πιο ψηλό μπαλκόνι, υπάρχει και σήμερα. Σταθερά. Έπειτα από (τουλάχιστον) μια δεκαετία πορείας ως βασικό μέλος των Πυξ Λαξ και πέντε προσωπικούς δίσκους μετά τη διάλυσή τους. Ο τελευταίος, «Τ΄ αστέρια θα είναι πάντα μακριά» (όπου συμμετέχουν ο Πάνος Κατσιμίχας, o Γιάννης Χαρούλης, το γκρουπ Defile, o Τόλης Φασόης, ο Λεωνίδας Μπαλάφας κ.ά.), με ροκ μπαλάντες που φέρουν μέσα τους έναν απόηχο Πυξ Λαξ- έγινε αφορμή για την έναρξη της συζήτησής μας.

Έρχονται πάνω μου του Παύλου τα φαντάσματα/ σαν χορωδία παιδική μου τραγουδάνε/ δεν έχεις τίποτα να πεις που δεν το είπαμε… (από το τραγούδι «Αρωματίζω τη μιζέρια μου»). Δεν είναι ομολογία αυτοϋποτίμησης αυτός ο στίχος;

Γιατί; Ρεαλισμός είναι. Ένα σχόλιο για όλους αυτούς που σήμερα έχουν χάσει κάθε μέτρο και νομίζουν ότι κάτι έκαναν. Τουλάχιστον έτσι έχεις την ελπίδα να ανέβεις ένα σκαλοπάτι ακόμα. Αλίμονο σ΄ αυτούς που νομίζουν ότι έφτασαν στην κορυφή…

Οι Πυξ Λαξ έφτασαν σε ένα σημείο που θα μπορούσε να θεωρηθεί και κορυφή- με τα ελληνικά δεδομένα…

Ευτυχώς που δεν την πατήσαμε σ΄ αυτό. Όλος ο περίγυρος μας επιβεβαίωνε πόσο ψηλά ήμασταν… Ενώ… Μια μπάντα ερασιτεχνών ήμασταν που παίζαμε τα λίγα που ξέραμε.

Τυχαία ήταν η επιτυχία; Ήταν και τυχαία. Επί της ουσίας, ούτε και εμείς ξέραμε ακριβώς. Αυτό που προσπαθούσαμε ήταν να συγκινηθούμε εμείς οι ίδιοι με ό,τι κάναμε και στο τέλος φτάσαμε να παίζουμε μπροστά σε 30.000

κόσμο. Εγώ ένας τυχερός ερασιτέχνης ήμουν, που είχε ακούσει πολλή ξένη μουσική και είχε μια αισθητική.

Το ελληνικό ροκ σήμερα; Ροκ; Έλα μωρέ, τι τις θες τις ταμπέλες εδώ, στην Ελλάδα; Όποιος έχει στομώσει με το σκυλοπόπ και παίρνει μια ηλεκτρική κιθάρα και σουφρώνει το χείλι, θεωρείται ροκ. Ροκ ήταν ο Βαμβακάρης, ο Τσιτσάνης, ο Σιδηρόπουλος…

Η γενιά των… ήντα και κάτι, ο απόηχος μιας εποχής που έχει ονειρευτεί την ανατροπή, που έχει νομίσει ότι γίνεται, που έχει συνειδητοποιήσει το μάταιο του ονείρου. «Έτσι μεγάλωσα στης πόλης τα ροκάδικα/ με τους καπνούς και τα μπουκάλια τα σπασμένα/ για να ξεχνάω τον νταλκά μου τα μεσάνυχτα/ αναζητούσα την ελπίδα σ΄ ένα ψέμα…» («Στο πουθενά»).

Η νέα γενιά; Μια σιωπηλή επανάσταση που θα κάνει το θαύμα. Μου αρέσουν πολύ… Παιδιά όπως ο Παυλίδης, ο Χαρούλης, οι Ρόδες, ο Μπαλάφας…

ΙΝFΟ

Πάνος Κατσιμίχας- Μάνος Ξυδούς αύριο και το Σάββατο στη νέα «Αρχιτεκτονική» (Ελασιδών 6, Γκάζι, τηλ. 210-
9014.428).

Αρχή με «Ζεστά ποτά»

Συναντήθηκαν πρώτη φορά το 1977 στα γραφεία της Columbia, όταν ο Πάνος Κατσιμίχας πήγε με τα «Ζεστά ποτά». Η εταιρεία δήλωσε πάραυτα ότι δεν ενδιαφέρεται και μόνον ένας νεαρός υπάλληλος, ο Μάνος Ξυδούς, του είπε: «Άμα ήταν στο χέρι μου, θα τα ΄βγαζα σε δίσκο αύριο το πρωί!». Αργότερα γνωρίστηκαν και ανακάλυψαν ότι μοιράζονται παρόμοιες αναμνήσεις και κοινές αγάπες. Μικροί έζησαν τη χαρά των κυριακάτικων πρωινών στα σινεμά, με τις μπάντες που έπαιζαν τα πιο γνωστά ροκ τραγούδια, αργότερα ανακάλυψαν τα λαϊκά και μέσα από την… τεθλασμένη που ήθελε τον αλλοδαπό ροκ ήχο κυρίαρχο των πάντων, φίλτραραν τα δικά μας μουσικά ιδιώματα και τα πέρασαν στο ευρύ κοινό. Ο Πάνος μαζί με τον αδελφό του Χάρη και εκείνος μαζί με τους Πυξ Λαξ. Καθόλου περίεργο λοιπόν που τα τελευταία χρόνια οι διαδρομές τους διασταυρώθηκαν σε κοινό δίσκο και εμφανίσεις.