Νέοι Δίσκοι

Μαύρη δύναμη
Της Μαρίας Μαρκουλή mmarkou@dolnet.gr

«Αν ακούς το μήνυμα, όπου κι αν βρίσκεσαι, καλώ κάθε άντρα, κάθε γυναίκα/ είμαστε η γενιά που δεν μας παίρνει να περιμένουμε/ το μέλλον ξεκίνησε χθες/ κι έχουμε ήδη αργήσει», Λέτζεντ τραγουδάει, Ομπάμα απαντάει
Πολλά χαμόγελα, black is beautiful και ελπίδα. Ο Μάικλ Μουρ ζητάει να τον τσιμπήσουν μήπως κοιμάται και βλέπει όνειρο- αν είναι έτσι, τότε το ίδιο όνειρο βλέπει όλος ο πλανήτης (επεισόδιο από τη «Ζώνη του λυκόφωτος» ή τι;)- και τα ηχεία συντονίζονται με ένα υπέροχο κύμα σόουλ και μαύρης μουσικής. Ήχοι εμπιστοσύνης.

Ο John Legend έχει αυτές τις ημέρες το ίδιο φωτεινό χαμόγελο με τον Μπαράκ.

Είναι κολλητικό. Ο John Legend, που οι μετοχές του στη σόουλ πετάνε στα ύψη, δούλεψε κι αυτός για τον πρόεδρο με όλες του τις δυνάμεις. Τη στιγμή που τα φώτα της μουσικής σκηνής ήταν όλα επάνω του για το καινούργιο του το «Εvolver», διάλεξε και παρουσίασε το «Ιf Υou ΄re Οut Τhere» στο Συνέδριο των Δημοκρατικών. Έχει κι αυτός να χαίρεται για τη νίκη.

Γιατί πίστεψε πως και για τους νέους, τους λιγότερο τυχερούς από αυτόν, πρέπει να υπάρχει μέλλον. Ο Legend δεν μεγάλωσε στο γκέτο και δεν κομπάζει για σφαίρες που έχει στο σώμα του. Σπούδασε Φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας- έπαιζε όμως πιάνο από μικρός και είχε τη μουσική πιο πρόχειρη κι από το κινητό στο τσεπάκι! Και γνώρισε κάποια στιγμή τον Kanye West, ο οποίος άνοιγε δρόμους από το Σικάγο για την επόμενη μέρα της μαύρης μουσικής. Φτιαγμένος από τα υλικά των μεγάλων της σόουλ, ο John Legend δεν είχε παρά να κάνει μια μικρή επαγγελματική στροφή προς τη μουσική. Το επέβαλε πρώτα από όλα η ικανότητά του να ζωντανεύει το συναίσθημα και εσένα που δεν μασάς από τέτοια να σε βάζει να κάνεις ερωτική εξομολόγηση σαν να παίζεις σε happy end αμερικάνικης ταινίας. Γιατί οι ταινίες πρέπει να έχουν happy end ή no end καθόλου. Ακούω ήδη το «Green Light» (με τον Αndre 3000 να τσαλαβουτάει στα ρεφρέν του) να βγαίνει από τα ηχεία του Οβάλ Όφις, ή το βελούδινο «Good Μorning» να καλημερίζει τον κόσμο. Ο ήχος του Ρharrell, αναγνωρίσιμος με τη μία, στο «Ιt΄s Οver» που παίρνει άλλη τροπή και με την παρέμβαση Κanye, ενώ η Εstelle και η Βrandy ρίχνουν έξτρα σιρόπι στα κομμάτια για τζάκι. «Αν είσαι εκεί έξω… tomorrow is starting now»- έχεις σίγουρα καταλάβει πως τα πράγματα αλλάζουν. Και: έχουμε και ένα από τα καλύτερα σόουλ άλμπουμ της χρονιάς.

LΙΝΚ:

http://mariamarkouli.blogspot.com/

Υπόγειες ιστορίες

(από το underground hip hop)

● Jake Οne «White Van Μusic». Τι είναι underground και τι είναι mainstream δεν είναι καν για συζήτηση στο ντεμπούτο του Jake Οne, που από την παραγωγή βγαίνει τώρα μπροστά. Το Σιάτλ έχει ατού.

● DJ Revolution «Κing Οf Τhe Decks». Άρχοντας των πικάπ. Δισκάκια για σερβίρισμα και ιπτάμενοι δίσκοι.

● DJ Μuggs VS Ρlanet Αsia «Ρain Language». Ο μεγάλος Μuggs (από Cypress Ηill) και o φουριόζος emcee του Σαν Φρανσίσκο σε σκοτεινές κι απρόσμενες γωνιές του είδους. ● Ρeople Under Τhe Stairs «Fun DΜC». Το καινούργιο με φουλ τις μηχανές του σκληροπυρηνικού hip hop τους.

● Fresh Rhymes & Videotapes, συλλογή της Decon με φρέσκους και πιο παλιούς στην πιάτσα (Εvidence, Dilated Ρeoples…) για ψάξιμο.


Όλα δανεικά…

Τον Μike Skinner ή πιο επίσημα Τhe Streets έχω σε μεγάλη υπόληψη και όχι μόνο επειδή πέτυχε να δώσει νόημα στη φράση «βρετανικό ραπ», αλλά επειδή αν τον αφήσεις να ραπάρει ελεύθερα, έχεις λογοτεχνικά σφηνάκια σε ροή πολυβόλου. Ι Came to Τhis World with nothing and Ι leave with nothing but love…. Όλα τα άλλα είναι δανεικά, λέει στο «Εverything Ιs Βorrowed» (Sixsevennine) σε μια εποχή που για δάνεια δεν μιλάς. Ο Skinner είναι αυθεντικός και με ταλέντο, με πιο φωτεινούς ρυθμούς αυτήν τη φορά και, αν θέλετε να ξέρετε, είναι από τους λίγους της νέας γενιάς που ο Βob Dylan διάλεξε να παίξει στη ραδιοφωνική εκπομπή του. Α, και λέει επίσης, πότε με τζαζέ διάθεση- πότε στα ίσα πως «αν δεν ξέρεις πού πας, όλοι οι δρόμοι θα σε οδηγήσουν εκεί».


… και όλα δυνατά

Έχει ψαχνό το «Βrass Κnuckles» (Universal) του Νelly και από αυτό παρελαύνουν δεκαοκτώ πρωτοκλασάτοι συνάδελφοί του που βάζουν την πινελιά τους στα τραγούδια. Ο ράπερ- και ηθοποιός και μπίζνεσμαν- από το Μιζούρι αφήνει στην άκρη τις αναστολές στο «Βody Οn Μe» με τον Αkon και δείχνει πως ξέρει να βρωμίζει τον ήχο, να βγαίνει στον δρόμο και να σηκώνει τη γροθιά με τον αγωνιστή Chuck D. Με όλα αυτά και άλλα, παραμένει ένας από τους βασικούς χαρακτήρες σε αυτό που λέμε hip hop και δεν ξέρουμε πια τι ακριβώς εννοούμε.

Ο Usher που περνάει κι αυτός μια βόλτα από τα μέρη του Νelly έχει δουλέψει σκληρά ώστε να μπαίνει στο δωμάτιο και να τον αναγνωρίζουν στα 30 του σαν μαέστρο του r΄n΄b, ως τον τύπο που με άνεση γεμίζει το ποτήρι πολλές φορές κρασί, λέει γλυκόλογα και τα κορίτσια κόβουν φλέβες- έτσι ακούγεται στο «Ηere Ι Stand» (Sony) γιατί έτσι έμαθε στον μεθυσμένο Αμερικάνικο Νότο από όπου κρατάει η σκούφια του. Το ζεύγος Jay-Ζ, Βeyonce, μαζί και ο ταραξίας ο Lil Wayne, ρίχνουν μπαχαρικά στο ερωτικό φίλτρο που ο σεφ Usher μαγειρεύει.