«Βρήκαν» τον Ιππόδρομο της Ολυμπίας

Στα ίχνη του τεράστιου, όπως φαίνεται, Ιπποδρόμου της Αρχαίας Ολυμπίας, κάτω από το έδαφος, βρίσκονται Γερμανοί γεωλόγοι και ειδικοί ύστερα από 134 χρόνια ανασκαφών
Το μεγαλύτερο αθλητικό έργο της Αρχαίας Ολυμπίας, ο Ιππόδρομος, που θεωρείτο χαμένος, δεν παρασύρθηκε από τον Αλφειό, όπως πίστευαν. Εντοπίστηκε στη διάρκεια γεωφυσικών και γεωμαγνητικών ερευνών που πραγματοποιήθηκαν σε μια έκταση 10,5 εκταρίων για πρώτη φορά από Γερμανούς επιστήμονες σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων της Αρχαίας Ολυμπίας. Από αυτή την έκταση, τριάμισι εκτάρια γης μέσα σε έναν μήνα χτενίστηκαν κυριολεκτικά από δέκα σπουδαστές της Αρχαιολογίας ενώ παλιά θα χρειάζονταν εκατοντάδες εργάτες. Βρίσκεται θαμμένος μέσα σε επιχώσεις σε μέγιστο βάθος 4,5 μ. νοτιοανατολικά του Σταδίου προς την Ολυμπιακή Ακαδημία. Υπολογίζεται ότι ο Ιππόδρομος έχει μήκος ενός χιλιομέτρου, πλάτος 64 μέτρων και το μόνο που λείπει είναι η ανασκαφική επιβεβαίωση του ευρήματος με το άνοιγμα τομών στα σημεία όπου οι Άρμιν Γκρούμπερτ του Πανεπιστημίου του Μάιντς και Κρίστιαν Χούμπνερ του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ κατέγραφαν με γεω-ραντάρ και συσκευές μαγνητομετρήσεων (σκάνερς) σχηματισμούς παράλληλων μακρών ευθειών και καμπύλες. Μερικές «ανωμαλίες του υπεδάφους», όπως τις χαρακτηρίζει ο Γερμανός αρχαιολόγος Ράινχαρντ Ζενφ, «που

Οι αρματοδρομίες και ιπποδρομίες ήταν τα πιο δημοφιλή, θεαματικά και αριστοκρατικά αθλήματα των Ολυμπιακών Αγώνων

δεν αποδίδονται στη φύση».

Η έφορος Αρχαιοτήτων Ολυμπίας Γεία Χατζή διατηρεί τις τυπικές επιστημονικές επιφυλάξεις: «Χωρίς την ανασκαφική επιβεβαίωση δεν μπορούμε να πούμε ακόμη ότι βρέθηκε ο Ιππόδρομος της Αρχαίας Ολυμπίας. Υπάρχουν όμως κάποιες σοβαρές πρώτες ενδείξεις».

Πότε θα γίνει ανασκαφή;
«Έχουμε ζητήσει την έγκριση του υπουργείου Πολιτισμού για να πραγματοποιήσουμε μερικές πραγματικές ανασκαφικές τομές τον ερχόμενο Απρίλιο. Και τότε, μόλις απομακρυνθούν τα χώματα, θα ξέρουμε απαντά ο δρ Σενφ, υποδιευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.

Ο Παυσανίας, αρχαίος περιηγητής, περιγράφοντας τον Ιππόδρομο αναφέρεται στα πρανή και στον μηχανισμό της ιππάφεσης, που είχε το σχήμα πλώρης πλοίου. Κατέληγε στην άκρη σ΄ έναν στύλο μ΄ ένα δελφίνι, πλάταινε προς τα πίσω σχηματίζοντας δυο «πτέρυγες» ιππέων που παρατάσσονταν συμμετρικά, σφήνα με άξονα την Κολόνα του Αγνάπτου, πιο πίσω υπήρχε επιβλητική στοά με πύλες. Ο διευθυντής της Ιπποδρομίας έδινε το σύνθημα από έναν πήλινο βωμό στο μέσον θέτοντας σε κίνηση μ΄ έναν μηχανισμό που ανύψωνε μπρούντζινο αετό με ανοιγμένα τα φτερά και κατέβαζε το δελφίνι στο έδαφος, ώστε τα τελευταία άλογα κοντά στην Κολόνα του Αγνάπτου να απελευθερώνονται πρώτα.

Κοντά στο σημείο της στροφής, που είναι και το πιο επικίνδυνο, υπήρχε ένας βωμός του Ταράξιππου- δαίμονα των ιπποδρομιών- και στο τέρμα της διαδρομής ένα άγαλμα ή κίονας της Ιπποδάμειας.

«Τα γεω-ραντάρ και οι γεωμαγνητικοί ανιχνευτές μπορούν να ερευνήσουν το υπέδαφος σε βάθος 4-5 μέτρα. Είναι μια πολύ δύσκολη έρευνα, γιατί είναι γνωστό από την αρχαιότητα ότι ο χώρος πλημμύριζε και επιχώθηκε μέχρι ύψους 7 μέτρων. Κατόπιν ο Αλφειός άλλαξε πορεία και παρέσυρε ένα πολύ μεγάλο μέρος από αυτές τις επιχώσεις. Έτσι επικράτησε η άποψη ότι το ποτάμι παρέσυρε και τον Ιππόδρομο. Το έδαφος στα ανώτερα στρώματα είναι γεμάτο πηγάδια, κανάλια και ίχνη από τις καλλιέργειες. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι σε ορισμένα τουλάχιστον σημεία το αρχαίο στρώμα έχει μείνει άθικτο κάτω από τις επιχώσεις σε βάθος 1,5- 2 μ.» λέει ο δρ Ζενφ.


Κεραμικά και γλυπτά στη γη

«Οι λεπτομερείς γεωσκοπήσεις με γεωραντάρ και οι λεπτομερείς μαγνητομετρήσεις που είναι σαν τομογραφίες του εδάφους που υπέδειξαν την ύπαρξη ενός μεγάλου αποθέτη με πλούσιο υλικό, θραύσματα γλυπτών, αρχιτεκτονικών μελών και κεραμικής των αρχαϊκών και κλασικών χρόνων κοντά στον νότιο τοίχο» λέει ο Γερμανός αρχαιολόγος δρ Ζενφ.

«Έδειξαν ακόμη την ύπαρξη μιας ημικυκλικής κατασκευής με διάμετρο 10 μ. και αρκετές μακριές παράλληλες γραμμές που ίσως ανήκουν σε θαμμένους τοίχους- οι μεγαλύτερες έχουν μήκος περισσότερο από είκοσι μέτρα».