ΑΙΧΜΕΣ Λύση Ομπάμα

«ΚΙ ΕΣΕΙΣ γιατί καταπιέζετε τους μαύρους;». Το αμίμητο ανέκδοτο για τον υπαρκτό σοσιαλισμό ανάμεσα στον μικρό Ρώσο και τον φίλο του Αμερικανό κινδυνεύει να μπει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας από την προσεχή Τρίτη. Έστω και σε συμβολικό επίπεδο.

ΓΙΑΤΙ βέβαια η ενδεχόμενη εκλογή ενός μαύρου προέδρου αποτελεί μια κοσμογονική αλλαγή για την αμερικανική κοινωνία όσο και αν υπάρχουν ζωντανά ακόμα τα κατάλοιπα του ρατσισμού.

ΧΩΡΙΣ αμφιβολία αποτελεί και μέτρο των καιρών: οι βεβαιότητες του παρελθόντος ανατρέπονται, τα αδιανόητα γίνονται πιθανά και η ανασφάλεια για το αύριο είναι πια το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του αναπτυγμένου κόσμου.

ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ η χώρα που φάνηκε ότι ήταν η πιο κερδισμένη από τις αλλαγές που έφερε η πτώση του κομμουνισμού, οι ΗΠΑ, αποδείχθηκε και η λιγότερο προετοιμασμένη για να τις καταλάβει.

ΤΟ τέλος του αντίπαλου δέους, της Σοβιετικής Ένωσης, ερμηνεύτηκε από τους Αμερικανούς σαν ελευθέρας για να επιβάλουν μονομερώς τις απόψεις τους όπου οι ίδιοι έκριναν.

ΤΟ αποτέλεσμα ήταν δύο πολύχρονοι και αιματηροί πόλεμοι, η αποξένωσή τους από παραδοσιακούς συμμάχους και η υιοθέτηση πολιτικής πυγμής απέναντι σε μια σειρά από χώρες- από τη Ρωσία ώς το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα. Όλα με πενιχρά αποτελέσματα.

ΑΚΟΜΑ χειρότερα, το αστρονομικό κόστος του πολέμου και η οικονομική πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση Μπους έχουν γονατίσει οικονομικά τις ΗΠΑ και έχουν δημιουργήσει συνθήκες αστάθειας στις διεθνείς αγορές.

Ο τυφώνας Κατρίνα έδειξε μιαν άλλη Αμερική απογυμνωμένη από στοιχειώδεις υποδομές και μηχανισμούς κοινωνικής αλληλεγγύης- μια Αμερική που στους ίδιους τους Αμερικανούς θύμισε χώρα του Τρίτου Κόσμου.

ΟΣΟ για την τελευταία οικονομική κρίση, έδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο πόσο ευάλωτη είναι η αμερικανική οικονομία στο παγκόσμιο χρηματιστηριακό κεφάλαιο που η ίδια εν πολλοίς χρηματοδότησε με τα τεράστια ελλείμματά της.

ΑΝ ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος τολμούσε να επαναλάβει το ερώτημα που έδωσε στον πρόεδρο Ρίγκαν τις προεδρικές εκλογές, «είστε καλύτερα σήμερα από ό,τι 4 χρόνια πριν;» είναι βέβαιο πως θα έπαιρνε ως απάντηση ένα βροντερό όχι.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ τους; Δυστυχώς, όχι. Γιατί βέβαια μόνο οι αθεράπευτα ρομαντικοί ή οι τυφλοί ιδεολόγοι δεν είναι σε θέση να καταλάβουν ότι η διεθνής κοινότητα έχει ανάγκη την ηγετική παρουσία των ΗΠΑ.

ΑΥΤΟ σε καμιά περίπτωση δεν δικαιώνει την πολιτική τους. Το αντίθετο. Ακριβώς όμως επειδή ο ρόλος τους είναι τόσο σημαντικός και οι επιπτώσεις από τα λάθη τους είναι τόσο καταστροφικές.

Ο Μπάρακ Ομπάμα εμπνέει για την προσωπικότητα και τις ιδέες του. Για πολλούς ακόμα και η προσωπική του ιστορία- ο μιγάς με καταγωγή από την Κένυα που πραγματοποιεί το αμερικανικό όνειρο- αποτελεί ικανό λόγο για να τον στηρίξουν. Η πραγματικότητα είναι ότι χρειαζόμαστε τη νίκη του Ομπάμα για πολύ συγκεκριμένους και πρακτικούς λόγους: είναι ο μόνος που μπορεί να ανατρέψει την πολιτική Μπους και να επαναφέρει ώς ένα βαθμό την ισορροπία στο διεθνές σύστημα. Αν δεν είναι ήδη αργά!