Φάγαμε … στο «Μamacas»

Μια γλυκιά βραδιά του Οκτωβρίου, μεσοβδόμαδα, βρεθήκαμε να περιφερόμαστε στο Γκάζι. Τα τραπέζια έξω ήταν γεμάτα. Κάποιοι φίλοι μάς πήγαν στο «Urban». Επειδή είχα πάει εκεί πρόσφατα, αποφασίσαμε να πάμε στην πιο γνωστή ταβέρνα της πόλης, ένα μέρος στο οποίο είχα να πάω πολλά χρόνια- σχεδόν από τότε που άνοιξε πριν από μία δεκαετία-, στο «Μamacas». Τότε, παρά τον πολύ κόσμο έξω και τις σχετικά άδειες αίθουσες των περισσότερων κοντινών εστιατορίων, θυμήθηκα γιατί είχα εγκαταλείψει το πολύ γνωστό «Μamacas» πριν από τόσα χρόνια. Για τον απλό λόγο ότι το φαγητό δεν είναι καλό.

Για όσους παρακολουθούν τη στήλη μου τελευταίως, θα έχετε προσέξει ότι στρέφομαι πλέον προς μέρη που προσφέρουν μια καλή σχέση ποιότητας και τιμής. Είναι το πνεύμα των καιρών που το επιτάσσει- οι ιδιοκτήτες εστιατορίων είναι γεγονός ότι υποφέρουν, ιδίως των ακριβών. Τα μεσαία εστιατόρια όμως, για να προσελκύσουν και τους πληβείους που όλοι έχουμε μέσα μας (ακόμα και οι πλούσιοι, κάποτε, έτρωγαν τη φάβα και τον μπακαλιάρο σκορδαλιά στις λαϊκές ταβέρνες) πρέπει να προσφέρουν μια συγκρίσιμη αναλογία μεταξύ τιμής και ποιότητας. Έχοντας τα παραπάνω υπόψη, μου «άναψαν τα λαμπάκια» όταν είδα ότι μια σαλάτα με φακές είχε 7,60 ευρώ στο μενού! Παραγγείλαμε λίγους μεζέδες στο «Μamacas» και ήπιαμε λίγο λευκό κρασί του μαγαζιού. Ακόμα και τα πιο απλά ήθελαν βοήθεια. Η μελιτζανοσαλάτα ήταν μέτρια, αλλά πολύ όξινη. Ήταν μάλιστα το καλύτερο πιάτο από όσα δοκιμάσαμε. Η ψητή μελιτζάνα με τυρί, που την πρότεινε ο σερβιτόρος ως πολύ καλή και είναι ένα κλασικό πιάτο ταβέρνας, ήταν απαίσια. Επίπεδη σε γεύση, χρώμα και υφή και καλυμμένη με πολύ αλατισμένες χοντρές λωρίδες από τριμμένο ρεγκάτο, όπως και οι ψητές πιπεριές που είχαν υπερβολικά πολύ τυρί. Και τα δύο πιάτα είχαν σχεδόν την ίδια γεύση! Η πίτα της ημέρας ήταν τυρόπιτα, που δεν είχε όμως καμία σχέση με σπιτική φτιαγμένη από τα χεράκια της μαμάς ή οποιουδήποτε άλλου! Η κρούστα… πέταξε από τη γέμιση μόλις την κόψαμε και η γέμιση ήταν ένα σφιχτό κομμάτι από τυρί που είχε το χρώμα του αλάβαστρου.

Το τελευταίο που ήρθε ήταν οι κροκέτες μπακαλιάρου, τρία χορταστικά κομμάτια από πολύ άνοστο τηγανητό παστό μπακαλιάρο που είχε τη γεύση «κατάψυξης». Η φίλη μου, σεφ, που βγαίνουμε για φαγητό συχνά μαζί, πρόσεξε επίσης μια ελαφρά μυρωδιά αμμωνίας στο ψάρι.

Πέντε μεζέδες, ένα ποτήρι κρασί και ένα φλιτζάνι χαμομήλι έκαναν 56 ευρώ. Αυτό δεν είναι ευκαιρία, ιδίως όταν αυτά που τρώμε είναι στην καλύτερη περίπτωση μέτρια. Με έναν μορφασμό και με την απορία γραμμένη στο πρόσωπό μας, ο κόσμος συνέχιζε να καταφθάνει, δείχνοντας ευχαριστημένος που τρώει εκεί αυτό που αποτελεί πλέον το πρότυπο του φαγητού της σύγχρονης ταβέρνας.

«Μamacas»: Περσεφόνης 41, Γκάζι, τηλ.

210-3464.984

.

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 25 ευρώ το άτομο

Ατμόσφαιρα

Μοντέρνα

Κουζίνα

Θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο το φαγητό

Σέρβις

Ικανοποιητικό

Κάβα

Καλούτσικη