Η Σάρα Πέιλιν, η ποπ και η ζωή μετά
«Τα πρώτα χρόνια, οι κριτικοί επικέντρωναν τις βολές τους στο ότι στα βιβλία μου ανέφερα μάρκες» λέει ο Στίβεν Κινγκ. «Έλεγαν πως δεν μπορεί να είναι σοβαρά πράγματα αυτά που γράφει γιατί είναι πολύ εφήμερα. Αυτό που δεν λάμβαναν υπόψη τους ήταν πως μια ολόκληρη γενιά μεγάλωνε με την τηλεόραση»
Ο τρόμος περιμένει πάντα στην επόμενη σελίδα. Όσο δε και αν αυτό είναι κλισέ για τον μάστορα της λογοτεχνίας του μυστηρίου, Στίβεν Κινγκ, κάθε νέα του κυκλοφορία είναι εκδοτικό γεγονός. Μεγάλο. Σε λίγες ημέρες καταφθάνει στα βιβλιοπωλεία η καινούργια συλλογή διηγημάτων του με τίτλο «Just Αfter Sunset». Δεκατρείς ιστορίες τρόμου, μυστηρίου, παράδοξου και αλλόκοτου, στις οποίες από τη μια στιγμή στην άλλη η καθημερινότητα αναποδογυρίζει. Κινγκ εκατό τοις εκατό. Και πολιτικός Κινγκ, όπως πάντα. Οι αποκαλυπτικές εικόνες του «Τhe Stand» (φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από την έκδοσή του) έρχονται πάλι στην επιφάνεια. «Πάντα ήμουν ένας πολιτικός μυθιστοριογράφος και πάντα με ενδιέφερε η πολιτική. Το “Firestarter” είναι πολιτικό έργο, όπως πολιτικό θεωρώ και το “Τhe Dead Ζone”» λέει ο Στίβεν Κινγκ στο ιντερνετικό salon.
com και μέσα στο έντονο πολιτικό σκηνικό που ζει αυτές τις ημέρες η Αμερική. «Υπάρχει μια σκηνή στη Νεκρή Ζώνη, όπου ο Τζόνι Σμιθ βλέπει τον Γκρεγκ Στίλσον στο μέλλον να αρχίζει πυρηνικό πόλεμο. Στο σπίτι μας, όποτε βλέπουμε τη Σάρα Πέιλιν στην τηλεόραση γελάμε και λέμε “να ο Γκρεγκ Στίλσον σε γυναίκα».
Ο 61χρονος Κινγκ έγινε ο πρώτος συγγραφέας μπεστσελερίστας της γενιάς του, που πλησίασε την παλιά φρουρά των λογοτεχνών. «Ήμουν ο τύπος που έγραφε βιβλία που πουλούσαν πολύ και επίσης συμμετείχε σε διαδηλώσεις κατά του πολέμου του Βιετνάμ. Μετέφερα αυτές τις ευαισθησίες. Και πολλοί αντέδρασαν σε αυτό, στην ιδέα ότι υπήρχε κάποιος που έγραφε για ποπ μουσική, για παράδειγμα. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας μου οι κριτικοί με είχαν γδάρει. Με χτυπούσαν ανελέητα, ακόμη περισσότερο νομίζω επειδή τα βιβλία είχαν επιτυχία και εκείνοι είχαν τρομοκρατηθεί γιατί ένιωθαν πως έγραφα κάτι που λειτουργούσε μέσα στην ποπ κουλτούρα. Ήταν διαφορετικό από ό,τι υπήρχε πριν».
Σε ένα από τα διηγήματα του καινούργιου του βιβλίου, το «Graduation Αfternoon» καταπιάνεται με ένα απο τα αγαπημένα του θέματα, τη μεταφυσική. Τι πιστεύει για τη μετά θάνατο ζωή; «Δεν είμαι σίγουρος ότι υπάρχει. Αν υπάρχει, να τι πιστεύω: Πιστεύω πως είναι αυτό που νομίζεις ότι θα βρεις. Οι βομβιστές που αυτοκτονούν, αν πραγματικά πιστεύουν ότι θα καταλήξουν στον Παράδεισο με 71 παρθένες, ναι, πιθανώς αυτό θα πάρουν στη μετά θάνατο ζωή. Σαν μια πρόβλεψη πάνω στην ιδέα, θα έλεγα ότι υπάρχει ένα μέρος του μυαλού σου προγραμματισμένο να δημιουργεί, με τον τρόπο που και τα όνειρα δημιουργούνται, αυτό που περίμενες για να κάνει λιγότερο επώδυνη την έξοδό σου απο αυτή τη ζωή».














