Νέοι Δίσκοι

Η ποπ από 40 κύματα
Της Μαρίας Μαρκουλή mmarkou@dolnet.gr

Συγκλονιστικά πράγματα. Χωρίζει η Μαντόνα με τον Γκάι, οι Οasis ζητούν την προσοχή μας σα να μην πέρασε μια μέρα, οι Franz Ferdinand παίζουν ντραμς με ανθρώπινα κόκαλα, αλλά δεν σκότωσαν κανέναν (λένε), θέλουν μόνο να πετύχουν ήχο που σκοτώνει. Και ο Έμινεμ ανακοινώνει τον τίτλο του καινούργιου του δίσκου (Relapse)

στον δικό του ραδιοφωνικό σταθμό. Κατά τα άλλα ηρεμία. Όσο σχετικό κι αν είναι αυτό.

Η «Αφροδίτη στη Γη» ακούει μουσική του Κόσμου σε κοσμοπόλιταν ποπ πακέτο. Ακούει «Μουσώνες σε αρώματα» και «Τα χίλια δάκρυα μιας ταραντούλας». Και μέσα από αυτά που ακούει εκείνη, oι Dengue Fever σε αφήνουν να ανακαλύψεις πώς να ταξιδέψεις στα βάθη της Καμπότζης με κοστούμι και μαρτίνι, μέσα σε μια ψυχεδελική φούσκα με χρώμα ηλιοτροπίου και άρωμα εξωτικό. Αρκεί να δεις τα πράγματα όπως έχουν. Δηλαδή; Ένα σχήμα που εμφανισιακά παραπέμπει σε ΖΖ Τop (όποιος έχει τα γένια- ο κιθαρίστας Ζακ Χόλτζμαν συγκεκριμένα- έχει και τα χτένια) και σε ΄60s ποπ συγκροτήματα, με τη μικροσκοπική καμποτζιανή Χομ Νιμόλ να τραγουδάει σαν να μην έχει ποτέ ακούσει (ούτε καν φανταστεί) την Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Κατόπιν αυτού; Ποπ ρυθμοί από την Ασία έρχονται στην επιφάνεια και καλιφορνέζικος δροσερός αέρας από τα κελάρια της ψυχεδέλειας προκαλεί ευθυμία. Εκτός από την «Αφροδίτη στη Γη» και άλλες προσωπικότητες συμμετέχουν, όπως ο Δράκος («Εscape from Dragon Ηouse») και ο «Sober Driver». Λίγο πιο κάτω στον δρόμο, οι κεραίες των Dengue Fever πιάνουν καθαρά και surf ακόρντα που αποδεικνύεται ότι κολλάνε θαύμα στο μέχρι εκείνη τη στιγμή μουσικό σενάριο. Στην επόμενη στροφή, η Πνομ Πενχ ροκάρει, ο Τζιμ Τζάρμους τσιμπάει κι αυτός έναν μεζέ για το σάουντρακ του «Βroken Flowers», ακολουθούν τηλεοπτικές σειρές με καλό γούστο (που παίρνουν κι αυτές μια γεύση από τα τραγούδια τους) και οι Dengue Fever φυτρώνουν ως και στον κήπο του μίστερ world, Πίτερ Γκάμπριελ, που τους εξασφαλίζει μεταγραφή στην εταιρεία του Real World και τους κυκλοφορεί με άποψη στην Ευρώπη. Όχι επειδή το λέει ο φίλος Πίτερ, αλλά επειδή τα τραγούδια τους έχουν την υγρασία της ζούγκλας και την θαλπωρή της καλής ποπ, οι Dengue Fever παίζουν σταθερά στις επιλογές μας.


Ποπ από όπου…

● «Αll Αround». Από τη Ρουέν της Γαλλίας, οι Τahiti 80 κοσμογυρισμένοι και «big in Japan» ● «Ρedrophilia». Από Παρίσι με παγκόσμια εμβέλεια, o Βusy Ρ ή μίστερ Εd Βanguer Records. Ο πιο γρήγορος δρόμος για ελέκτρο-χάουζ α λα γαλλικά.

● «Shall We Dance?». Από Νιου Τζέρσι, τζαζ. Η Stacey Κent τραγουδάει αυτές τις μέρες για τους βραζιλιάνους φαν.

● «Τierra De Luz».

Από Μεξικό, η Lila Downs έρχεται με νέα σοδειά.

● «Βurning fence».

Από Λονδίνο, οι Αsian Dub Foundation με αυτιά ανοιχτά στους ήχους του κόσμου. Και στο dub και στο punk.

● «Lost and Found». Από Τζαμάικα (όπου κι αν βρίσκονται) oι UΒ40 (έχουν άραγε ακόμη αγγλικό διαβατήριο;).


Τα παιδιά του παπά…

Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα για τους Κings Οf Leon που έμαθαν το κήρυγμα από τον πατέρα τους περιοδεύοντας μικροί στις εκκλησίες του αμερικάνικου Νότου. Αυτά παλιά. Σήμερα οι Κings Οf Leon είναι ένα από τα πιο καυτά χαρτιά του ροκ, γιατί η φλόγα που έκαιγε ήταν ροκ εν ρόλ πιο πολύ από όλα. Το λέγαμε από τα πρώτα που ακούσαμε για την μπάντα από το Νάσβιλ, συνεχίζουμε να το λέμε σήμερα που υποκλίθηκαν σε αυτούς ως και οι γκρινιάρηδες Βρετανοί. Το Οnly Βy Τhe Νight (Sony) είναι ένα πάρα πολύ καλό άλμπουμ – αλλά όχι το καλύτερό τους.

Εδώ μαλακώνουν κάπως τις γωνίες του ήχου, για να τον ταξιδέψουν πιο εύκολα και μακριά από το south σήμα τους. Η τέχνη τους όμως να γράφουν δυνατά κομμάτια δεν κρύβεται. Υπάρχουν εκεί, όποια κι αν είναι η τελική επεξεργασία.


… τα εγγόνια του Ρούμπι

Δημοφιλείς όσο σχεδόν οι αργίες στο ημερολόγιο του εργαζόμενου, οι Kaiser Chiefs από το βιομηχανικό Λιντς απαντούν στην κρίση με αντανακλαστικά τερματοφύλακα σε πέναλτι. Ρυθμικό, νευρικό ντίσκο (;)

ροκ, με φασαριόζικες κιθάρες και αεροβική εκτόνωση. Σαν αθλητικοί Sex Ρistols και Charlatans στο γρήγορο, αγκαλιάζουν με το καινούργιο τους Οff With Τheir Ηeads (Universal) την ανεξάρτητη σκηνή και δίνουν απλόχερα (και με φόρα από το προηγούμενο Ruby, Ruby…) εκκίνηση για να καεί το πελεκούδι. Προσέξατε ότι αποφεύγω να αναφερθώ στο πρώτο υλικό, τα τραγούδια; Το προσέξατε, ε; Και πριν όλα ξεχαστούν και περάσετε στο τι παίζουν τα σινεμά, δοκιμάστε την οριένταλ-φανκ εκδοχή γνωστών, διαχρονικών και άλλων κομματιών, που σερβίρει κλείνοντας το μάτι ο Τim Wheelan των Transglobal Underground. Το Βeach Βellydance Βabylon (Ηitch Ηyke) σας στέλνει στα αμερικάνικα κλαμπ των ΄60s εκεί που οι surf κιθάρες χόρευαν τον χορό της κοιλιάς- και ο Dick Dale ήταν θεός.