«Από μικρό κορίτσι ένιωθα σαραντάρα»

«Όταν ήμουν μικρή, ήθελα να μεγαλώσω – νόμιζα ότι μου πήγαινε περισσότερο να είμαι 40άρα παρά τινέιτζερ», λέει η Σοφία Κόπολα, που στα 37 σήμερα, μαμά (ενός δίχρονου κοριτσιού) και βραβευμένη με Όσκαρ για το σενάριο της ταινίας «Χαμένοι στη μετάφραση», διατηρεί αναλλοίωτη τη φρεσκάδα τινέιτζερ.

Αντίθετα, η συλλογή τσαντών και παπουτσιών που σχεδίασε φέτος μαζί με τον Louis Vuitton έχουν το σοφιστικέ στυλ που απευθύνεται σε κυρίες.

Το δικό της στυλ λέει ότι το χρωστάει στην καλιφορνέζικη καταγωγή της. «Μου αρέσει να αισθάνομαι άνετα γιατί είμαι από την Καλιφόρνια», λέει. «Τίποτα πολύ αυστηρό ή σε στυλ κοστούμι». Καθισμένη στο σόου ρουμ του οίκου Luis Vuitton, ντυμένη απλά- μοβ πουλοβεράκι και κοτλέ παντελόνιφαίνεται να στοχεύει το ακριβώς αντίθετο από τη Βικτόρια Μπέκαμ που σχεδιάζει αποκλειστικά για διασημότητες. Το σινεμά βέβαια είναι η προτεραιότητά της. Όπως και η μικρή Ρόμι που σε λίγο θα γίνει δύο ετών. Αυτή την εποχή η καθημερινότητά της μοιράζεται ανάμεσα στην ανατροφή του παιδιού τη και στη συγγραφή σεναρίου για μια ταινία που ελπίζει ν΄ αρχίσει να γυρίζεται του χρόνου. «Επί της ουσίας, δεν αισθάνθηκα ποτέ μέρος του συστήματος του Χόλιγουντ- ο πατέρας μου είχε μετακομίσει στη Βόρεια Καλιφόρνια και πάντα πίστευα ότι δεν είναι δύσκολο να είσαι ανεξάρτητος».

Όμως η σχέση της με τη μόδα είναι περιστασιακή. «Μου αρέσει, το διασκεδάζω» λέει. «Αλλά δεν εστιάζω μόνο σ΄ αυτό». Ο Μαρκ Τζέικομπς, «πνευματικός της πατέρας» και δάσκαλος στον τομέα (είχε δεχθεί την «επιφοίτηση» το 1992, όταν είχε δει την «γκραντζ» συλλογή του), είναι διευθυντής του οίκου Vuitton και σ΄ αυτή της την απόπειρα στάθηκε δίπλα της. Το πρώτο ερέθισμα για να σχεδιάσει την τσάντα το είχε όταν βρέθηκε στα πρώτο «σπίτι» του οίκου Vuitton, στην Ανσιέρ, έξω από το Παρίσι. Δουλεύοντας στη διεύθυνση των παραγγελιών τής ήρθε η ιδέα να σχεδιάσει την «τέλεια τσάντα που δεν υπάρχει». Μια καθημερινή τσάντα που «θα ήταν ελαφριά, σικ και διακριτική και όχι ογκώδης». Το μοντέλο βγήκε σε δύο εκδοχές, αξίας 1.600 και 2.190 στερλινών, ενώ η (μικρότερη)

βραδινή της εκδοχή έχει ένα τσεπάκι με καθρέφτη- «κάτι που το ήθελα για μένα», λέει- και τιμάται 800 στερλίνες.

«Ήταν μια ενδιαφέρουσα δημιουργική διαδικασία. Η δουλειά μου είναι η σκηνοθεσία- γι΄ αυτό και είμαι καλή στο να ζητάω από τους ανθρώπους αυτό που θέλω, όπως ακριβώς κάνω και στις ταινίες». Έμπνευση για τα αξεσουάρ και τα παπούτσια που έφτιαξε άντλησε από τις προσωπικές της εμπειρίες.

Συγκεκριμένα, το σχέδιο των παπουτσιών οφείλεται στην ανάμνηση ενός ζευγαριού Yves Saint Laurent που φορούσε η μητέρα της τη δεκαετία του ΄70.


«Σαν τις φίλες των γονιών μου»

Θα σχεδίαζε ποτέ η Σοφία Κόπολα μια πλήρη συλλογή ρούχων; «Δεν θα έλεγα “αποκλείεται”, αλλά αισθάνομαι ότι δεν έχω την υπομονή να καθήσω να μάθω όλες αυτές τις λεπτομέρειες». Ο στόχος της πάντως είναι να κάνει τις γυναίκες να μοιάζουν «όπως θυμάμαι τις σικ κυρίες στα παιδικά μου χρόνια», κυρίως τις φίλες των γονιών της Καρόλ Μπουκέ και Αουρόρα Κλεμάν. «Οι γυναίκες στο Παρίσι έχουν ένα συγκεκριμένο στυλ, δεν προσπαθούν να μοιάζουν με κοριτσάκια. Κι εμένα μου αρέσει η ιδέα μεγαλώνοντας να είμαι γυναίκα».