Με τέτοιους φίλους…
Ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει...
ΑΧ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙ. Τίποτε δεν θα είναι πια το ίδιο στη Ν.Δ. Κάποιες σχέσεις πολλών δεκαετιών έχουν κλονιστεί. Και κάποιες νέες φιλίες δημιουργούνται δειλά δειλά. Έχω την αίσθηση ότι η στενή σχέση Γιώργου Βουλγαράκη- Βαγγέλη Μεϊμαράκη δεν είναι πλέον στενή.
Αντιστρόφως, ο Βουλγαράκης πρέπει να αισθάνεται πιο κοντά του τον Προκόπη Παυλόπουλο, ενώ δεν είχαν ποτέ ιδιαίτερο σύνδεσμο.
Οι κακές γλώσσες
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ο Προκόπης τον είχε υποστηρίξει και μετά το 2000, όταν ο Βουλγαράκης παραλίγο να χάσει την έδρα του στο Εκλογοδικείο, λόγω της συμμετοχής του στο Δ.Σ. του Παναθηναϊκού. Γενικώς, ο Παυλόπουλοςκαι λόγω της παλαιότερης δραστηριότητάς του στη δικηγορία- προστρέχει σε υπεράσπιση των κατατρεγμένων. Φυσικά, οι κακές γλώσσες της Ν.Δ. έχουν άλλη εξήγηση. «Αν ο Βουλγαράκης δεν έχει μέλλον στην Α΄ Αθηνών, γιατί να μην προσελκύσει ο Παυλόπουλος τη βάση ψηφοφόρων του;». Μπρρρ…
Ευνόητοι λόγοι
Η ΦΙΛΙΑ Βουλγαράκη- Ρουσόπουλου μένει ως έχει- αν και δεν βλέπω αυτό να βοηθάει τον έναν ή τον άλλον. Αμφότεροι τρέφουν πολύ καλά αισθήματα για τον Κώστα Καραμανλή για ευνόητους λόγους. Αυτός που δεν έχει κανένα φίλο στην κυβέρνηση αυτή τη στιγμή είναι ο Πέτρος Δούκας. Ο υφυπουργός Εξωτερικών, που έχει ακολουθήσει τον Κάρολο Παπούλια στο Βιετνάμ, είναι, βέβαια, το είδος του χαρακτήρα που έχει άγνοια κινδύνου.











