«Το γέλιο είναι και διαμαρτυρία»

«Το ραδιόφωνο με συγκινεί περισσότερο από την τηλεόραση. Είναι σαν γλυκό κεντρί. Κεντρίζει τη φαντασία», λέει ο Χρήστος Φερεντίνος, που πιστεύει ότι το γέλιο είναι και διαμαρτυρία
Με πολυετή θητεία κυρίως στα τηλεπαιχνίδια, ο Χρήστος Φερεντίνος αναθερμαίνει τη σχέση του με το ραδιόφωνο ύστερα από 13 χρόνια. Συνεχίζει ωστόσο και με νέο τηλεπαιχνίδι, την «Λίστα» στον ΑΝΤ1 αλλά και με την οικογενειακή εκδοχή του «Fort Βoyard» στο Star.

Ένιωσε σαν να μπήκε στη μηχανή του χρόνου και να έκανε άλμα στο μέλλον στην πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή του «Από την πόλη έρχομαι» στον City 99,5. «Εντυπωσιάστηκα. Τότε έπαιρνα τις μπομπίνες παραμάσχαλα και έκανα μοντάζ ο ίδιος. Τώρα όλα γίνονται ψηφιακά και πιο γρήγορα».

Από την άλλη, του αρέσουν εξίσου τα τηλεπαιχνίδια: «Έρχομαι σε επαφή με τον κόσμο. Όλα αυτά τα χρόνια έχω γνωρίσει ανθρώπους που είναι γνώστες απίθανων πληροφοριών, οι οποίες για άλλους είναι επουσιώδεις, ως και άχρηστες θα έλεγα. Είναι αξιοθαύμαστο τι εγκυκλοπαιδικές γνώσεις έχουν διάφοροι άνθρωποι τριγύρω μας». Έχετε κρατήσει επαφές με παίκτες, έχετε κάνει φίλους;

Διατηρώ με κάποιους επικοινωνία. Ένα από τα καλύτερα παιδιά που πέρασαν από το «Deal» ήταν ο Γιάννης, με τον οποίον τα λέμε κατά καιρούς. Είχε μεγάλη οικονομική ανάγκη, αλλά έφυγε με ένα ευρώ. Είχε όμως αξιοπρέπεια. Ερχόταν συνέχεια στα γυρίσματα και μας βοηθούσε, μας έγραφε συνθήματα. Το ωραίο είναι, ειδικά με το «Deal», ότι σε όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν πάω, θα βρεθούν άνθρωποι που θα καθήσω να πιω έναν καφέ μαζί τους.

Σας γνωρίσαμε κυρίως από τις ταξιδιωτικές εκπομπές. Πώς γίνεται στη συνέχεια να είστε «εγκλωβισμένος» στα τηλεοπτικά πλατό;

Γίνεται. Για όλα τα πράγματα έρχεται κάποια στιγμή η κόπωση. Γι΄ αυτόν τον λόγο και ξανακάνω ραδιόφωνο, βγαίνοντας πάλι στους δρόμους με ένα μικρόφωνο. Σταμάτησα τότε εκείνες τις εκπομπές, διότι ένιωσα πως ο κύκλος τους ολοκληρώθηκε. Στράφηκα στα τηλεπαιχνίδια, διότι ήταν καινούρ- γιος κόσμος.

Και να σκεφτείς πως ως τηλεθεατής δεν τα έβλεπα με καλό μάτι. Όμως διαπίστωσα πως έχουν ενδιαφέρον. Εκτός από τη δυνατότητα αυτοσχεδιασμού που δίνουν, απαιτούν άλλου είδους οργάνωση, πειθαρχία, μηχανισμό.

Τι νέο κομίζει το τηλεπαιχνίδι «Η λίστα»; Μόνον ο τζόγος είναι το ζητούμενο;

Είναι ένα τηλεπαιχνίδι γενικών γνώσεων. Δύο ομάδες- από δύο παίκτες η καθεμία- καλούνται να συναγωνιστούν δημιουργώντας μία λίστα με όσο το δυνατόν περισσότερες απαντήσεις. Τζόγος δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει το ρίσκο να χάσει κάποιος δικά του χρήματα. Στη «Λίστα» η ομάδα που χάνει, απλώς χάνει στο παιχνίδι. Το σημαντικό όμως είναι ότι επανέρχεται το στοιχείο του ευ αγωνίζεσθαι, που δεν συναντούσαμε στα τηλεπαιχνίδια τελευταία.

Με τη ραδιοφωνική εκπομπή έχει μια καλή δικαιολογία για να ξαναβγεί στους δρόμους. «Βγαίνω στους δρόμους για να πιάσω τον παλμό των πολιτών, να δείξουμε πράγματα που μας ενοχλούν στην Αθήνα, που μας φθάνουν στο αμήν, αλλά ταυτόχρονα βγάζουν γέλιο. Η μορφή διαμαρτυρίας με γέλιο έχει για μένα ενδιαφέρον. Θέλω να βλέπω την ευαίσθητη πλευρά. Ήταν κάτι που διδαχθήκαμε στο μάθημα Εγκληματολογίας στο πανεπιστήμιο: “παντού υπάρχει φως”».

ΙΝFΟ

● Το τηλεπαιχνίδι «Η λίστα», από απόψε στις 21.00
στον ΑΝΤ1.
● «Από την πόλη έρχομαι…», καθημερινά 10.00
– 12.00 στον City 99,5 FΜ.

Τι έχει αλλάξει στο ραδιόφωνο;

Όταν άρχισα στον 9,84 πρωταγωνιστούσε, ενώ η τηλεόραση έκανε τα πρώτα της βήματα. Ύστερα από χρόνια τηλεοπτικής κυριαρχίας βλέπω σήμερα ανθρώπους να επιστρέφουν στο ραδιόφωνο, επιχειρηματίες να επενδύουν.

Πώς το εξηγείτε αυτό, τι στιγμή που κυριαρχεί η play list;
Υπάρχει ανάγκη για έκφραση. Το ραδιόφωνο έχει ζωντάνια, αμεσότητα, δύναμη που δεν χάνεται ποτέ. Έπειτα το ραδιόφωνο θεωρώ ότι είναι αγχολυτικό, ειδικά το αθλητικό ραδιόφωνο. Δεν υπάρχει πλέον αυτή η ομογενοποίηση που κυριαρχούσε κάποτε.


Παραμύθια για μεγάλους…

Τον ενδιαφέρει, λέει, να μετέχει σε δράσεις που έχουν κοινωνικό αντίκτυπο. Προσφάτως ήταν το πρόσωπο της εκστρατείας «Ημέρα χωρίς αυτοκίνητο». «Αν κατάφερα να πείσω έστω μερικούς να αφήσουν το αυτοκίνητο και να αρχίσουν να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα είναι μεγάλη υπόθεση. Κάτι που ισχύει σε όλη την Ευρώπη, εδώ θέλει μεγάλη προσπάθεια».

Προσφάτως μπήκε σε στούντιο για να αφηγηθεί το κλασικό παραμύθι «Τα τρία γουρουνάκια». «Είναι από τα αγαπημένα μου και, μεταξύ μας, το μόνο που θυμάμαι απέξω και ξέρω να λέω καλά. Έχει ενδιαφέρον να ξέρεις ότι σε ακούν παιδιά. Πάντα προσπαθούσα να πω παραμύθια- και ακόμα περισσότερο με τα παιδιά μου- αλλά δεν τα κατάφερνα. Τ ο πάλευα όμως».

Θα το επιχειρήσετε ξανά;
Θα διηγούμουν παραμύθια για μεγάλους. Τα ίδια ακριβώς παραμύθια, με τους ίδιους ήρωες, αλλά με άλλο αμπαλάζ…