Οι αρχαίοι Αγώνες

Ο κ. Ιωάννης Σεραφειμίδης, επ. σχολικός σύμβουλος Φυσικής Αγωγής, από τη Θεσσαλονίκη, γράφει για τους αθλητικούς αγώνες στην αρχαιότητα με αφορμή το κείμενο του κ. Χρ. Κάτσικα «Ιστορίες απάτης και δωροδοκίας στους αρχαίους Αγώνες» («ΤΑ ΝΕΑ» 16-17.8.2008):

«1. Από τις εκατοντάδες διοργανώσεις των πανελληνίων αγώνων, Ολύμπια, Πύθια, Νέμεα, Ίσθμια καθώς και άλλους τόσους ή και περισσότερους σε αριθμό τοπικούς αγώνες που διεξάγονταν στην Ελλάδα ήταν φυσικό να υπάρχουν και κάποια γεγονότα που ήταν έξω από το πνεύμα, τους κανόνες και την ηθική του καθαρά αρχαίου ελληνικού αυτού θεσμού. Ακριβώς επειδή οι περιπτώσεις αυτές δεν ήταν συχνές και αποτελούσαν “είδηση”για να χρησιμοποιήσω δημοσιογραφική έκφραση- γι΄ αυτό και ορισμένοι αρχαίοι συγγραφείς τις κατέγραψαν.

2. Όπως είναι γνωστό, οι αθλητικοί αγώνες ξεκίνησαν ως καθαρά θρησκευτική τελετή και ήταν αφιερωμένοι στους Ολύμπιους Θεούς Δία, Απόλλωνα, Αθηνά κ.ά. Οπότε, τόσο οι διοργανωτές όσο και οι αγωνιζόμενοι το θεωρούσαν ιεροσυλία να κάνουν κάποια αθέμιτη πράξη, που θα προκαλούσε την μήνιν των θεών προς αυτούς. Έτσι, με τα ηθικά και οργανωτικά αυτά δεδομένα της θρησκευτικής τελετής κατά πρώτον και της κοινωνικής εκδήλωσης κατά δεύτερον, συνεχίστηκαν οι αθλητικοί αγώνες για πολλές εκατονταετίες και ακριβώς εξαιτίας της αξιοπιστίας και της σοβαρότητας του θεσμού μετείχαν αθλητές και θεατές, ακόμη και φιλόσοφοι όπως π.χ. ο Πλάτων, ο Θαλής ο Μιλήσιος κ.ά., απ΄ όλες τις περιοχές της Ελλάδος και του αποικισμού, παρά τις δύσκολες τότε συνθήκες μετάβασης και παραμονής στους τόπους των αγώνων.

3. Οι περισσότερες παραβάσεις σημειώνονται τις τελευταίες περιόδους (Ρωμαιοκρατία), όταν εκτός της άμβλυνσης της θεοσέβειας των Ελλήνων, προστέθηκε και η συμμετοχή αθλητών άλλων εθνοτήτων- παλιά μετείχαν μόνο Έλληνες- που ανήκαν στη ρωμαϊκή επικράτεια και πίστευαν σε άλλους θεούς, είχαν άλλον πολιτισμό και κυρίως έβλεπαν και εννοούσαν τους αθλητικούς αγώνες ως πολεμική διαδικασία και πράξη και όχι ως ιεροτελεστία, ως άμιλλα, ως υγεία και παιδεία. Έτσι, οι Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες επί Ρωμαιοκρατίας έχασαν την αίγλη τους και από αγώνες άμιλλας έγιναν αιμοχαρή θεάματα μονομαχιών μέχρι θανάτου. Ίσως και αυτό να αποτέλεσε έναν από τους λόγους, εκτός από τους θρησκευτικούς, για τους οποίους ο Θεοδόσιος- ισπανικής καταγωγής- κατάργησε τους Ολυμπιακούς».