Σεμνά και ταπεινά

ΣΕΜΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ εργάζονται υπουργοί και στελέχη της κυβέρνησης για το καλό όλων μας. Σε σεμνά και ταπεινά γραφεία. Σεμνές και ταπεινές χειμερινές επαύλεις και θερινά ανάκτορα.

Σεμνά και ταπεινά κότερα. Σεμνά και ταπεινά οχήματα θηριώδους κυβισμού. Με σεμνούς και ταπεινούς σοφέρ, σεμνές και ταπεινές Φιλιππινέζες, καμαριέρες, μαγείρισσες, νταντάδες, κομμώτριες, στυλίστες, μανικιουρίστες… Σεμνά και ταπεινά για το καλό όλων μας!

Σεμνά και ταπεινά μάς τα είπε και ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη. Απλές κουβέντες, καθαρές, σταράτες. Μην περιμένετε τίποτε, δεν σας δίνουμε τίποτα, δεν παίρνετε τίποτα. Κι έχει ένα δίκιο ο άνθρωπος. Αφού ως λαός τα έχουμε όλα, τι παραπάνω ζητάμε; Υπάρχει σήμερα Έλληνας με οικονομικό πρόβλημα; Με χρέη, με δάνεια, με τράπεζες να τον κυνηγάνε, με πλειστηριασμούς, με εφορίες, με υποθήκες; Σεμνά και ταπεινά, ομολογώ πως εμένα τουλάχιστον δεν τον έχει πάρει το μάτι μου.

Σεμνά και ταπεινά, γιατί δεν παραδεχόμαστε επιτέλους πως τα ευρώπουλα ξεχειλίζουν απ΄ τα μπατζάκια μας; Το καυτό πρόβλημα του μέσου Έλληνα σήμερα είναι αν το παιδί του θα κάνει τένις και η γυναίκα του πιλάτες. Αυτά μας λένε οι Πόντιοι Πιλάτοι (και πιλάτες) της κυβέρνησης. Σεμνά και ταπεινά… ΚΑΙ ΤΟ ΥΦΟΣ του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη σεμνό και ταπεινό. Μην ακούτε τους κακοήθεις που μίλησαν για αλαζονεία, για «καβάλα πάν΄ στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε», για «ούτε που να τους φτύσουμε τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη Τύπου, τους πετάμε ένα “έχω απαντήσει” σαν σφουγγαρόπανο και καθαρίζουμε». Τουλάχιστον το έχει κάνει σεμνά και ταπεινά…

Εξίσου σεμνά και ταπεινά αυτός ο λαός έχει αρχίσει να τα παίρνει στο κρανίο- αλλά πάααααρα πολύ όμως. Γιατί και το δούλεμα το σεμνό και ταπεινό έχει κάποιο όρια. Δεν είναι δυνατόν να θεωρούνε κάποιοι πως έχουμε άπαντες το ΙQ ραδικιού. Δεν μπορεί, κύριοι, δεν είμαστε και εντελώς ηλίθιοι. Τόσα σεμνά και ταπεινά σκάνδαλα μαζεμένα; Τόσες σεμνές και ταπεινές μίζες; Τόσα σεμνά και ταπεινά λαδώματα, κόλπα, συναλλαγές, συνδιαλλαγές, συμφωνίες κάτω από το τραπέζι; Ο κακός χαμός (σε όλο του το μεγαλείο) γίνεται σεμνά και ταπεινά. Γι΄ αυτό παίρνουμε φόρα σεμνή και ταπεινή. Και βαράμε τα κεφάλια μας σε σεμνά και ταπεινά ντουβάρια. ΜΕ ΤΟ ΣΕΜΝΟ και ταπεινό μυαλό μου, προσπαθώ να καταλάβω το εξής απλό: Πώς είναι δυνατόν ΤΩΡΑ μόλις να αρχίσει να χρεώνεται ο Πρωθυπουργός το όλο μπάχαλο; Πώς είναι δυνατόν τόσον καιρό οι δημοσκοπήσεις να τον φέρνουν στο απυρόβλητο; Πώς είναι δυνατόν να θεωρούμε ως λαός ότι το χάος είναι μεμονωμένη ευθύνη του εκάστοτε υπουργού κι όχι του Πρωθυπουργού; Αυτός είναι απών; Δεν ενθαρρύνει καταστάσεις, δεν υποθάλπει συμπεριφορές, δεν αγνοεί τα σκάνδαλα; Σε ένα καράβι, ό,τι και να γίνει, υπεύθυνος είναι ο καπετάνιος. Στην κυβέρνηση υπεύθυνος είναι ο μούτσος; Για να καταλάβω δηλαδή!

Και βγαίνουν τώρα άπαντες οι σεμνοί και ταπεινοί και μιλούν για ενδεχόμενη αναδόμηση. Τι λέτε παιδιά; Να αναδομήσει ποιους με ποιους; Να βάλει στη θέση ποιων ποιους; Εδώ μιλάμε ότι έχουν ανέβει όλοι σε ένα καρουζέλ του λούνα παρκ. Νομίζουν ότι καλπάζουν. Αλλά τα αλογάκια είναι ξύλινα. Κι απλά, πάνε γύρω-γύρω, και φτου πάλι απ΄ την αρχή. ΠΟΙΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ να βγάλεις, ποιον να βάλεις και ποιον να αφήσεις; Πλάκα κάνουμε; Τι σόι αναδόμηση είναι αυτή. Τσίμα- τσίμα η πλειοψηφία στη Βουλή. Εδώ τους φτύνουν οι βουλευτές κι αυτοί λένε πως βρέχει: ένα τετραγωνάκι να τραβήξεις, όλο το ντόμινο κατέρρευσε. (Ότι και καλά τώρα στέκεται όρθιο- ε, λέμε και καμιά σαχλαμάρα για να γελάσουμε)…

Είδα την Τετάρτη στο δελτίο του Μega τον κύριο Βασίλη Μιχαλολιάκο να λέει επί λέξει: «Ο Κώστας Καραμανλής, στον χρόνο που εκείνος θα επιλέξει, θα λύσει το πρόβλημα!».

ΜΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ, αλλά ένας Πρωθυπουργός οφείλει να λύνει τα προβλήματα όχι στον χρόνο που θα επιλέξει αυτός, αλλά στον χρόνο που προκύπτει το ζήτημα. Όχι στον χρόνο που θα επιλέξει αυτός, αλλά στον χρόνο που θα επιλέξω εγώ. Εγώ ο ψηφοφόρος. Στον χρόνο που εγώ ασφυκτιώ, που εγώ έχω πιάσει πάτο, που εγώ είμαι σε απόγνωση.

Στον χρόνο που θα επιλέξει ο Πρωθυπουργός, κύριε Μιχαλολιάκο μου, να βάψει την κουζίνα του στη Ραφήνα ή να αλλάξει πλακάκια στο μπάνιο του.

Τους «χρόνους», αγαπητέ, δεν τους επιλέγουν με το έτσι θέλω οι πολιτικοί άνδρες. Τους επιλέγουν οι κοινωνικές συγκυρίες!

Παρακάτω είπε ότι παραλάβανε χάος από το ΠΑΣΟΚ. Συγγνώμη, αλλά εσείς λυσσάξατε να το παραλάβετε το χάος. Αφού το είδατε το χάος, ας λέγατε «μερσί, μόλις έφαγα»!

ΚΑΙ ΕΝ ΠΑΣΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ, δεν μπορεί, δεν λέει, δεν παίζει να λέτε ΑΥΤΟ το επιχείρημα πέντε χρόνια μετά! Γιατί πέντε χρόνια κυβερνάτε, σεμνά και ταπεινά. Αλλά δεν μας είπατε ποτέ «ξέρετε, σε πέντε χρόνια το κακό θα το κάνουμε εμείς χειρότερο»! Δε μας το είπατε, να κανονίσουμε κι εμείς την πορεία μας! Που είναι σεμνή και είναι ταπεινή. Γιατί δεν έχει τα περιθώρια να είναι οτιδήποτε άλλο! Και στην τελική, αιρετό άρχοντα ψηφίσαμε. Όχι αυτοκράτορα (για να κλέψω και ολίγη από Πολύδωρα). Συγγνώμη, αυτό το ηλίθιο καρουζέλ δεν σταματάει ποτέ;

Θέλω να κατέβω, λέμε! Σεμνά και ταπεινά- αλλά να τσακιστώ να κατέβω τώρα!