Πήραμε την κάτω βόλτα

ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ, τη δεκαετία του ΄70, διδασκόμασταν για μια εξωτική χώρα στη Δυτική Αφρική, την περίφημη Άνω Βόλτα. Και με την παιδική φαντασία που διακρίνει τους μαθητές του δημοτικού, σκεπτόμασταν ότι αν τα πράγματα πήγαιναν άσχημα, θα μεταναστεύαμε εκεί- για να πάρουμε την πάνω βόλτα. Ε, λοιπόν, η χώρα αυτή δεν υπάρχει από το 1984- ονομάζεται πια Μπουρκίνα Φάσο. Επομένως, το θέμα είναι να μη σε πάρει η κάτω βόλτα…

Η κυβέρνηση Καραμανλή άργησε να πάρει την κάτω βόλτα. Χωμένη μέχρι τον λαιμό στο σκάνδαλο των ομολόγων πέρυσι, προκήρυξε εκλογές μέσα στον Δεκαπενταύγουστο. Και τις κέρδισε άνετα. Σήμερα, έναν χρόνο μετά, ο Πρωθυπουργός βλέπει- χωρίς να μπορεί να κάνει κάτι- να παίζονται οι «10 μικροί νέγροι» στο Μέγαρο Μαξίμου, με θύματα τους συνεργάτες του. Πρώτα τους στηρίζει και μετά φεύγουν. Πήραμε την κάτω βόλτα, όμορφή μου εξουσία…

Στο ίδιο έργο θεατές
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ο κ. Καραμανλής ο πρώτος πρωθυπουργός που παίρνει την κάτω βόλτα- το έργο το έχουμε ξαναδεί: ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε την αστοχία της «κυβέρνησης των φτερών», ενώ ο κ. Κ. Σημίτης δεν ξανασήκωσε κεφάλι μετά την έμπνευσή του να αιφνιδιάσει με το Ασφαλιστικό. Κι επειδή έχουμε ξαναδεί το έργο, ξέρουμε και το τέλος: η κυβέρνηση δεν πρόκειται να πάρει ξανά την πάνω βόλτα…

Βεβαίως, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική: ο κ. Κ. Σημίτης παρέμεινε πρωθυπουργός για άλλα τρία χρόνια μετά το φιάσκο του Ασφαλιστικού και μάλιστα είχε και μεγάλες επιτυχίες εκείνο το διάστημα. Ωστόσο οι ψηφοφόροι ήταν ήδη αλλού, όπως είναι και σήμερα. Ο κ. Καραμανλής λοιπόν, μπορεί να κάνει ανασχηματισμό, μπορεί να κάνει διαγραφές, μπορεί να αλλάξει πολιτική, μπορεί να αποκηρύξει τον κ. Γ. Αλογοσκούφη. Μπορεί να κάνει πολλά- εκτός από ένα: δεν μπορεί να γυρίσει τον χρόνο πίσω. Και δεν μπορεί να γυρίσει τους ψηφοφόρους πίσω.

Θα συνεχίσει να κυβερνά, αλλά άλλοι θα προετοιμάζουν το μέλλον.