Το άγχος να γίνει αφυπνιστικός συναγερμός

Το άγχος του θανάτου, έκδηλο ή συγκαλυμμένο με «μεταμφίεση λεπτή σαν γάζα», βρίσκει ανεξάντλητους τρόπους για να μας κυριεύσει: «Ένας άνθρωπος φοβάται πως ποτέ δεν θα ξαναδεί, δεν θα ξανακούσει, δεν θα ξαναγγίξει κάποιον που αγαπά. Άλλοι νιώθουν οδύνη που εκείνοι θα βρίσκονται κάτω απ΄ τη γη, ενώ όλοι τους οι φίλοι θα βρίσκονται από πάνω». Ορισμένοι συσχετίζουν τον φόβο του θανάτου με την «αίσθηση μιας αβίωτης ζωής», «όλα τα πράγματα που δεν θα έχω κάνει» ή ορίζουν τον θάνατο, όπως ο φιλόσοφος Μάρτιν Χάιντεγκερ, ως τη «μη δυνατότητα περαιτέρω δυνατότητας». Ο Γιάλομ αξιοποιεί και την προσωπική του δοκιμασία με το άγχος του θανάτου και προτείνει- όμοια με τον Εμπενίζερ Σκρουτζ στη Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Ντίκενς ή τον ομώνυμο κεντρικό ήρωα στον Θάνατο του ΙβάνΊλιτς του Τολστόινα μεταλλάξουμε το άγχος του θανάτου σε αφυπνιστικό συναγερμό: «Η επίγνωση του θανάτου μπορεί να χρησιμέψει ως μια εμπειρία που θα μας ξυπνήσει, ως ένας βαθύτατα ωφέλιμος καταλύτης για μεγάλες αλλαγές ζωής».