Δίκτυο

Κριτήρια επιλογής για την Επίδαυρο

«Κραυγή αγωνίας» χαρακτηρίζει την ανοικτή επιστολή του ο καθηγητής Θεατρολογίας Θόδωρος Γραμματάς, με αφορμή τις θεατρικές παραστάσεις τού καλοκαιριού που πέρασε. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών απευθύνεται προς τον υπουργό Πολιτισμού, τον πρόεδρο του Εθνικού Θεάτρου Γιάννη Χουβαρδά και τον διευθυντή του Ελληνικού Φεστιβάλ Γιώργο Λούκο, για να διαμαρτυρηθεί για «τη φθίνουσα πορεία του θεσμού του Ελληνικού Φεστιβάλ ως προς τις παραστάσεις αρχαίου δράματος». Στην πολυσέλιδη επιστολή του, την οποία ο καθηγητής Γραμματάς στέλνει στα μέσα ενημέρωσης, επισημαίνει πως «ζητούμενο δεν είναι η αποδοχή ή απόρριψη του μεταμοντερνισμού και του πειραματισμού, αλλά η μη πραγματοποίησή τους στο αρχαίο δράμα από συγκεκριμένους καλλιτέχνες, Έλληνες και ξένους, οι οποίοι προτείνουν τη δική τους “άποψη” και “ερμηνεία” ερήμην κάθε προγενέστερης». Ο καθηγητής Θεατρολογίας προτείνει «κριτήρια επιλογής» για τις παραστάσεις της Επιδαύρου και του Φεστιβάλ, με σκοπό «να αναμετρηθούν με τη βαριά κληρονομιά, που ως Έλληνες διαθέτουμε στη σκηνοθεσία αρχαίου δράματος. Αναφέρεται επίσης σε προδιαγραφές, «που χωρίς να στραγγαλίζουν την καλλιτεχνική ελευθερία, χωρίς να λογοκρίνουν την οποιαδήποτε τάση, ούτε να δεσμεύουν τον τρόπο ερμηνείας του αρχαίου δράματος, να εγγυώνται ένα ελάχιστο βαθμό σοβαρότητας, ποιότητας και περιεχομένου». Τουλάχιστον για τις παραστάσεις που ζητάνε χρηματοδότηση από το ΥΠΠΟ και χώρο στην Επίδαυρο.

Χ.

Μικρομηκάδες στη «γωνία»
Π.Θ.Κ.

Με άλυτα και χρόνια προβλήματα ξεκίνησαν οι μικρομηκάδες το κινηματογραφικό τους ταξίδι για 31η φορά στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, που έκανε πρεμιέρα τη Δευτέρα, με κανένα από τα περσινά «θα» των κυβερνητικών εκπροσώπων και των τοπικών παραγόντων να έχει πραγματοποιηθεί ή να βρίσκεται, έστω, εν εξελίξει… Και ό,τι είχε ειπωθεί πέρυσι για «αύξηση του χρηματικού ποσού ενίσχυσης για τις ταινίες των νέων σκηνοθετών» από το υπουργείου Πολιτισμού, ξανακούστηκε φέτος, όπως λέγεται επί σειρά ετών και για τις Καπναποθήκες Πέρδικα της Δράμας που «εκπονείται μελέτη για τη μετατροπή τους σε πολιτιστικό- και κινηματογραφικό- κέντρο»… Πάλι καλά που υπάρχουν και οι ταινίες των νέων κινηματογραφιστών- Ελλήνων και εκατοντάδων ξένων- και κανένας δεν δίνει σημασία σε αυτά «τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα». Σήμερα, μάλιστα, υπάρχουν ταινίες από Κορέα, Βραζιλία, Νορβηγία, Καναδά, Σερβία, Γαλλία, Ιρλανδία, Μαρόκο, Κολομβία, Ισπανία, που είναι υπεραρκετές για αλλιώτικα ταξίδια…


Ροκ, κατεβαίνοντας τα σκαλάκια
Μ.Μ.

Διαβάζω, έτσι στα γρήγορα, το πρόγραμμα του «Αν» κλαμπ των Εξαρχείων για τους δυο πρώτους μήνες του φθινοπώρου. Η εναλλακτική ροκ, χαρντ-κορ, χιπ-χοπ σκηνή δίνει δυναμικό «παρών». Συνεχίζει να δίνεισπεύδω να διευκρινίσω- στο συγκεκριμένο σημείο. Είκοσι χρόνια, μουσικές από τα βάθη της Γης, γενιές του ροκ και του θορύβου (και όχι μόνο βέβαια) κατέβηκαν αυτά τα σκαλάκια της οδού Σολωμού, δυο βήματα από τη ζωηρή πλατεία, είδαν κι άκουσαν. Αυτό κι αν είναι σταθερό σημείο της πόλης. Όταν έπεσε το θρυλικό «Ρόδον» (κι ενώ στη Νέα Υόρκη το CΒGΒ έπεφτε κι αυτό ηρωικά) το «Αν» έμενε- με όλες τις δυσκολίες και τα ζόρια- για να κρατήσει την τιμή των ροκ κλαμπ. Που δεν είναι εύκολο πράγμα! Ειδικά όταν το κοινό θέλει, αλλά δεν έχει πού να πάει για να ακούσει και να ευχαριστηθεί τη μουσική του.