ΕΝΑΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΑΛΙΑΤΣΟΣ

Ο Κιμούλης διασκευάζει διασκευή. Του Καρμέλο Μπένε. Ελεύθερα. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο ανελέητος, υποκριτής, αθεόφοβος, φιλόδοξος, ματαιόδοξος, φιλήδονος εκείνος σακάτης γόητας ήταν ένας καμποτίνος, ένας «τρελός», ένας επικίνδυνος παλιάτσος που λειτουργούσε σαν καταλύτης, ανατροπέας στην εποχή του και στο περιβάλλον του.

Ο Κιμούλης τον είδε σαν έναν καμποτίνο θεατρίνο που παίζει έναν ρόλο και μέσα από τον ρόλο νεκροτομεί και ταριχεύει μιαν ολόκληρη κοινωνία, που μοιάζει τόσο με τη δική μας, όσο και με κάθε εποχή αφού πάντα οι ανθρώπινες ατομικές ή συλλογικές συγκρούσεις, έχουν την ίδια υφή, το ίδιο ύφος, τα ίδια κίνητρα και τους ίδιους σκοπούς. Όσο θα υπάρχουν εξουσίες και εξουσιαζόμενοι, μίσος, ματαιοδοξίες, συμφέροντα, πάθη, ο φόνος, πραγματικός ή συμβολικός, θα είναι ο κυρίαρχος άρχοντας του παιχνιδιού.