Το Πνεύμα του Τόνου

Νησιά

Επιτέλους, είδα και καράβια να ταξιδεύουν στον αέρα! Όλα ήταν ασημένια τάματα (μερικά ίσως και ολόχρυσα), σκαλισμένα με σπάνια τέχνη, δεμένα το ένα δίπλα στο άλλο, δεκάδες, από τη μιαν άκρη της εκκλησίας ώς την άλλη, γυαλίζοντας μόνο από το φως των κεριών, τα οποία μόλις προλάβαινες ν΄ ανάψεις, τάματα ελάχιστα υπέρ υγείας συγγενών, φίλων και αγνώστων, για την ώρα, υπέρ αναπαύσεως της ψυχής αγαπημένων και, πάλι, αγνώστων.

Ήταν τόσοι οι προσκυνητές που θα ήταν αδύνατο ν΄ αφήσουν όλα τα κεριά αναμμένα. Θα ΄παιρνε φωτιά η εκκλησία του Ευαγγελισμού της Τήνου. Πρώτη φορά σ΄ αυτόν τον τόπο και ας έβλεπα από τα παιδικά μου χρόνια το περίγραμμά της από τη Σύρο και τα βράδια φωτισμένη και ολόλαμπρη τόπους τόπους. Είναι τα εξαίσια χωριά της μακριά το ένα από το άλλο.

Από τη Χαλανδριανή της Σύρου (αρχαίος τόπος, υψόμετρο 229) τα βράδια βλέπεις και τα υπόλοιπα νησιά φωτισμένα. Μόνο η Μύκονος απ΄ άκρη σ΄ άκρη χωρίς τα δυσάρεστά της.

Δεν έχουν άδικο οι φίλοι που διαλέγουν την Τήνο για θερινή κατοικία. Θα ξαναπάω. Στο παλαιό εκπαιδευτικό κτίσμα των Ουρσουλινών γίνονται τα βράδια θαύματα χάρη στον Θέμη Ροδαμίτη και τον δήμαρχο Εξωμβούργου Παναγιώτη Κροντηρά.

Τους είμαι βαθύτατα υποχρεωμένος όπως και στον έξοχο τραγουδιστή Κώστα Μακεδόνα.

Υποχρεωμένος όμως είμαι και στον Λευτέρη Γιοβανίδη, τον Τάκη Χρυσικάκο, τη Νικολέττα Βλαβιανού και τον Ντίνο Πετράτο για τη θαυμάσια παράσταση του «Καιρού των Χρυσανθέμων» στην Ερμούπολη. Να είναι όλοι καλά.