Μια αγάπη για το καλοκαίρι

Κρεμασμένος ένα μήνα με σχοινιά…

Χειμερινός κολυμβητής, τραγουδιστής, ηθοποιός. Στις παραπάνω ιδιότητες προσθέστε ακόμη μία: αυτή του αρχιτέκτονααναστηλωτή. Ο Αργύρης Μπακιρτζής των Χειμερινών Κολυμβητών μάς μυεί στον κόσμο των αναστηλώσεων
«Απ΄ τα σχοινιά του ουράνιου θόλου κρεμασμένος». Υπάρχουν φορές που τα τραγούδια αντλούν υλικό από την ίδια τη ζωή. Και αν σας φαίνεται παράξενος ο παραπάνω στίχος, κάντε υπομονή. Ο Αργύρης Μπακιρτζής είναι… περίπτωση. Μουσικός, ηγετικό στέλεχος της αιρετικής μπάντας των Χειμερινών Κολυμβητών και ηθοποιός, περιγράφει με αγάπη την άλλη του ιδιότητα: αυτή του αναστηλωτή- αρχιτέκτονα- δουλεύει μάλιστα πολλά χρόνια στη ΙΒ΄ Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων .

«Δούλεψα για πολύ καιρό στο Μεγάλο Τέμενος του Διδυμοτείχου. Κάναμε, με έναν φίλο αρχιτέκτονα, αποτύπωση του μνημείου κρεμασμένοι με σχοινιά για έναν μήνα, και μάλιστα μέσα στη νύχτα. Τότε εμπνεύστηκα αυτό το ανέκδοτο τραγούδι».

Αφήνει για λίγο τις νότες και τους στίχους και πιάνει τους αρχιτεκτονικούς όρους. «Το Μεγάλο Τέμενος είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία ξύλου στον κόσμο και παραμένει κλειστό. Το ξύλο της στέγης είναι “ζωντανό”, εκτός από τα σημεία που βρέχονταν. Οργανώσαμε μια ομάδα με τον καθηγητή ξύλινων κατασκευών του ΕΜΠ κ. Τουλιάτο, το Ινστιτούτο Ξύλου της Φλωρεντίας και την κυρία Μπερτολίνι από το Πολυτεχνείο του Τορίνο. Επείγει πολύ η συντήρησή του, εμείς έχουμε κάνει μια προμελέτη, αλλά η Πολιτεία κωφεύει παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του δημάρχου».

Με εκείνη τη χαρακτηριστική φωνή που οφείλεται, όπως λέει αστειευόμενος, σε «διόγκωση των κογχών του ρώθωνος», περιγράφει τον κόσμο των αναστηλώσεων που δεν ξέρει από καλοκαίρια και διακοπές. Τη μεγάλη του όμως στιγμή, την έζησε πρόσφατα. «Φέτος είχα την μεγάλη ευτυχία να δουλέψω με τον αρχιτέκτονα Μίμη Κορρέ, γνωστό από τις μετακινήσεις κτιρίων. Κατάλαβα πώς δημιουργήθηκαν τα μεγάλα έργα της ανθρωπότητας, όπως οι Πυραμίδες. Από κάτι τέτοιους ανθρώπους, σαν τον Κορρέ.

Πάνω σε μελέτη του αδελφού του Μανώλη (που όμως δεν εφαρμόστηκε απόλυτα) δουλέψαμε στον Πύργο του Καντακουζηνού, στο Κάστρο του Πυθίου της Θράκης. Οι περισσότεροι θόλοι του ήταν κατεστραμμένοι καθώς και η ανατολική πλευρά του Πύργου. Μεγάλα κομμάτια της τοιχοποιίας είχαν «κάτσει» και όταν το έβλεπες έλεγες πως είναι αδύνατον να σωθεί. Ο Κορρές με τη συμπαράσταση ενός καταπληκτικού γερανίστα (του Αντώνη Χαντζόπουλου) τα κατάφερε. Πήρε λοιπόν ο γάντζος πέντε κομμάτια συμπαγούς τοιχοποιίας από την ανατολική πλευρά του Πύργου, τα σήκωσε με ιμάντες, τα κατέβασε κάτω και συμπληρώθηκαν τα κομμάτια της λιθοδομής που είχαν καταστραφεί. Το πιο βαρύ που μετακίνησε ήταν 16 τόνων. Το εγχείρημα απαιτεί ρίσκο, τόλμη και γνώση. Ο Μίμης Κορρές τα διαθέτει. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό». Με τι ασχολείσαι τώρα στην Καβάλα;

Το τζαμί της Μουσικής στην Παναγία είναι της πρώτης δεκαετίας του 20ού αι., όμως 1,70 μ. από κάτω του, βρήκαμε μια βυζαντινή εκκλησία με παλαιοχριστιανική φάση- αποτελεί σημαντικό εύρημα στην περιοχή- που είχε μετατραπεί σε τζαμί μέχρι που έπεσε και κτίστηκε το σημερινό.

Αυτό δείχνει πώς εναλλάσσονται οι τόποι λατρείας των μονοθεϊστικών θρησκειών της περιοχής.

Τώρα τοποθετούμε γυάλινο πάτωμα για να βλέπουμε κάτω την εκκλησία.


Οι αγαπημένες αναστηλώσεις

● Στο Μεγάλο Τέμενος στο Διδυμότειχο (δεξιά). ● Στο Κάστρο του Πυθίου στη Θράκη.

● Στα Οθωμανικά των Σερρών, στα τζαμιά Αχμέτ Μπέη και Ζινζιρλί Τζαμί.

● Στο Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου στις Σέρρες.

● Στα Αρχαιολογικά Μουσεία της Θάσου και της Αμφίπολης.

● Στο παράλιο τείχος της Καβάλας (αριστερά.


Τόποι για περιήγηση

● Το Ακρωτήρι της Σαντορίνης με την ταβέρνα της κυρίας Μαργαρίτας. Επίσης η Κόκκινη Παραλία.

Εντύπωση μου έκαναν οι παλιοί οικισμοί με τα υπόσκαφα σπίτια που υπάρχουν στις χαράδρες.

● Η Δήλος. Ένας καταπληκτικός τόπος. Αν και ο ήλιος χτυπούσε ντάλα, τα παιδιά μου ακολούθησαν πιστά όλη την περιήγηση.

● Η Σίφνος και η Παναγιά η Πουλάτη. Κατεβαίναμε 287 σκαλοπάτια για να κάνουμε μπάνιο.

● Η Ερμούπολη της Σύρου. Όπου ταξιδέψεις στην Ελλάδα, νιώθεις μια θλίψη. Εδώ όμως αισθάνεσαι μια παρηγοριά, αφού ακτινοβολεί έναν μεγάλο πολιτισμό. ● Τα διατηρημένα χωριά της Θάσου. Ο Καζαβίτης, ο Σωτήρας, οι Μαρυές. Με δένει με τη Θάσο η φιλία μου με τον 99χρονο στιχουργό Σταύρο Καρμανιώλα. Όσο περνούν τα χρόνια, τραγουδάει και καλύτερα.

● Η Σαμοθράκη. Απ΄ τους τελευταίους τόπους που διατηρούν κάτι αρχέγονο.

● Η Βόρεια Σκύρος. Αισθάνθηκα εδώ κάτι μεταφυσικό.
«Έκαναν τις Κυκλάδες ένα τεράστιο οικόπεδο»

Ταξίδια για τη δουλειά των αναστηλώσεων, ταξίδια για τις συναυλίες των Χειμερινών Κολυμβητών. Ο Αργύρης Μπακιρτζής περιγράφει τα ταξίδια του, τα οποία δείχνει να απολαμβάνει με τον παλιό καλό τρόπο των περιηγητών. Συμβουλεύεται μάλιστα, οικογενειακώς, τη σειρά των ταξιδιωτικών βιβλίων «Ο Γύρος της Ελλάδος» του 1926.

«Από μικρός ήθελα να πάω στις Κυκλάδες, όπως και όλοι οι συμμαθητές μου. Δούλευα τα καλοκαίρια και έτσι δεν είχα πάει ποτέ. Μόνο το 1983 ταξίδεψα στην Ερμούπολη για συναυλία και στη Νάξο για αποτύπωση των εκκλησιών του νησιού. Όλα τα καλοκαίρια μου τα πέρασα στη Θάσο. Πρόπερσι όμως πήγαμε με την οικογένεια στην Τήνο, τη Σίφνο, την Ερμούπολη, τη Μύκονο, τη Δήλο και φέτος στη Σαντορίνη. Είναι πανέμορφη, αλλά όπως και οι υπόλοιπες Κυκλάδες έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο οικόπεδο. Χτίζονται τα πάντα, ακόμη και στο φρύδι της Καλντέρας. Επίσης παντού υπάρχουν πισίνες. Είναι τρομακτικό». Και τα τζιπ; «Αυτό το μοντέλο μού είναι τελείως ξένο. Είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσεις ανθρώπους με τζιπ».