Φάγαμε … στο «Μodi»

Ω,Θεέ μου! Εάν μπορούσα να αφήσω εκεί τα σχόλια μου, θα το έκανα. Αλλά, σύμφωνα με το ιταλικό ρητό- που μας είπε ο ίδιος ο σεφ του μαγαζιού, Φαμπρίτσιο Μπουλιάνι, με χαριτωμένα ελληνο-ιταλικά, έξαλλος κι αυτός- «μια ωραία σιωπή δεν έγραψε ποτέ ιστορία». Άρα, λοιπόν, θα ουρλιάξω! Η εμπειρία ενός πελάτη σε οποιοδήποτε εστιατόριο είναι πάντα ατομική. Δυο παρέες την ίδια βραδιά δεν θα ζήσουν την ίδια εμπειρία. Αυτό έτυχε προχθές σε εμάς στο «Μodi», ένα καινούργιο (2 μηνών περίπου) εστιατόριο στην καρδιά της Κηφισιάς. Μάλλον η παρέα της Αγάπης Βαρδινογιάννη απορρόφησε την προσοχή των οκτώ ατόμων, που κατά τη διάρκεια της τραγικής, εκνευριστικής, απαράδεκτης κ.ά. (για εμάς, δυστυχώς) βραδιάς φαίνεται να έπαθαν… σεξουαλικό μεγιεμελέ και ψυχοσωματικό πηγαινέλα!

Οκτώ άτομα σε μια σάλα με περίπου 50 καθίσματα, ίσον 1 σερβιτόρος ανά 6 και κάτι πελάτες. Δηλαδή, σχεδόν ανά τραπέζι. Πώς εξηγούνται, άραγε, τα εξής:

Η ώρα άφιξής μας ήταν 21.40. Το μενού (μαζί με τη χαριτωμένη αλλά εντελώς άσχετη σερβιτόρα) ήρθε περίπου 12-15 λεπτά αργότερα. Αυτή ξαναεμφανίστηκε περίπου 8 λεπτά μετά, δίνοντάς μας αρκετό χρόνο να αποφασίσουμε. Παραγγέλνουμε. Η σαλάτα με μαρούλι (6-7 φύλλα), 2 κουταλιές βουβαλίσια ρικότα και περισσότερα κρουτόν απ΄ ό,τι φουντούκια (προς 14 ευρώ παρακαλώ!) έφτασε σε λογικό χρονικό διάστημα. Το ψωμί (2 ευρώ για τρεις μπουκίτσες- ούτε καν μπουκιές) έφτασε περίπου 10 λεπτά μετά. Το ριζότο με αχινό, ένα ωραίο πιάτο (που κατ΄ εμέ ήθελε να είναι λίγο πιο έντονη η γεύση της θάλασσας και του αχινού και όχι τόσο της παρμεζάνας και του ζωμού) έφθασε 50 λεπτά μετά την παραγγελία. Η παρέα στο διπλανό τραπέζι (δεν καθόταν εκεί η «σημαντική» πελατεία, αλλά κάποια άλλη, πιο σπουδαία από εμάς) έφτασε έπειτα από εμάς αλλά έφαγαν το ριζότο τους πριν. Όταν ήρθε το δικό μας ήταν χλιαρό. Ο σομελιέ, του οποίου το πρόσωπο έσταζε ιδρώτα, ήρθε να μας πάρει την παραγγελία περίπου 35 λεπτά από τη στιγμή που καθήσαμε. Το κρασί, ζεστό για λευκό (Μαντινεία Τσέλεπου), ήρθε μετά τη σαλάτα και ύστερα από 4-5 χειρονομίες δικές μας. Το υπόλοιπο βράδυ, με μια-δυο εξαιρέσεις, στριφογύριζα εγώ για να το πιάσω από την παγοθήκη και να σερβίρω. Το τασάκι εξαφανίστηκε στη μέση του δείπνου και δεν ξαναήρθε μέχρι να υπενθυμίσουμε σε κάποιο από τα οκτώ αυτά άτομα που έτρεχαν ανόητα μπρος-πίσω ότι η στάχτη πέφτει. Α, ναι, και το πιρούνι του συνδαιτυμόνα μου εξαφανίστηκε, μέχρι να θυμίσουμε σε ένα άλλο από αυτά τα οκτώ άτομα την απουσία του.

Κάποια στιγμή- με μάτι αετού προφανώς- είχαν καταλάβει ότι είχαμε αρχίσει να εκνευριζόμαστε και ίσως να πεινάμε. Έτσι, πριν από την έλευση του ριζότου, μας έφεραν ως πιάτο παρηγοριάς ένα νόστιμο vitello tonnato (μοσχαράκι με σάλτσα τόνου). Δυστυχώς ο συνδαιτυμόνας μου- ο οποίος υπέφερε χωρίς τασάκι και χωρίς πιρούνι- είναι και χορτοφάγος. Έτσι, λοιπόν, περίμενε πώς και πώς το κυρίως πιάτο, έναν λαχταριστό φρέσκο τόνο σε σάλτσα κόκκινου κρασιού (το διαπιστώσαμε χωρίς την ευκαιρία, αλλά ούτε εν τέλει την όρεξη, να το γευθούμε, διότι ήρθε- για παρηγοριά κι αυτό- αφού… ζητήσαμε τιμολόγιο. Θα φτάσω και εκεί). Η σφυρίδα όμως ήταν νόστιμη, με τα αμπελοφάσουλά της και την ωραία σάλτσα της. Τον τόνο, απ΄ ό,τι μας εξήγησε η άσχετη αυτή σερβιτόρα, δεν τον παραγγείλαμε. Περίεργο. Ακόμα πιο περίεργο όμως είναι το γεγονός ότι τον είχαν χτυπήσει στη μηχανή.

Άρα κάποιο λάκκο είχε, εάν όχι η φάβα, σίγουρα ο τόνος! Χμμμ.

Τα λάθη, αγαπητοί εστιάτορες, μεγάλα και μικρά, συγχωρούνται.

Το ψέμα όμως γράφει τόμους για τη γενικότερη προσέγγιση του μαγαζιού προς τον πελάτη. Για να είμαστε και ακριβείς, χτύπησαν (προφανώς λάθος) και το κρασί, χρεώνοντάς μας έτσι για ένα traminer που πρέπει να κόστιζε κάπου 30 ευρώ παραπάνω.

Α, ναι, και το τιμολόγιο που ζήτησα ήρθε σαν απλή απόδειξη, μέχρι να απειλήσω δημόσιο ξεφωνητό εάν δεν το έφερναν αμέσως.

Για όλα αυτά, συν μια συμπαθητική κουζίνα από έναν σεφ που έχει αφήσει ιστορία σε τούτο τον τόπο και έναν χώρο χλιδάτο, τολμούν να χρεώσουν τιμές απαράδεκτες. Η συμβουλή μου προς τη διεύθυνση του εστιατορίου: Ρωτήστε καμιά σημαντική πελάτισσά σας προτού φύγει τρέχοντας, μήπως έχει να συστήσει κανένα άτομο υπηρεσίας που να έχει έστω και στοιχειώδη ιδέα τού τι εστί σέρβις.

«Μodi»: Κυριαζή και Κασσαβέτη, Κηφισιά. Τηλ. 210-8017.635

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 60-90 ευρώ το άτομο με κρασί

Ατμόσφαιρα

Ιταλική χλιδή

Κουζίνα

Ασυντόνιστες νοστιμιές από τον σεφ Φαμπρίτσιο Μπουλιάνι

Σέρβις

Ανύπαρκτο

Κάβα

Ικανοποιητική