ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Μας παίρνουν τα λεφτά και μας λένε ότι φταίει το ΠΑΣΟΚ

Στενοχωριέστε, το ξέρω. Δεν έχετε όρεξη για τίποτα. Πολλοί από εσάς είστε ήδη στα όρια της κατάθλιψης. Κοιτάζετε τον ήλιο που οδεύει προς τη δύση του και το μυαλό σας τρέχει στο Μεροβίγλι στη Σαντορίνη ή στο όποιο Μεροβίγλι ανά τη χώρα από όπου βλέπατε το ηλιοβασίλεμα και λέγατε ότι αυτή έπρεπε να είναι η πραγματική ζωή. Αλλά το ίδιο δεν λέγατε και στην παραλία βλέποντας τον κόσμο γύρω σας να ξαπλώνει, να ανακλαδίζεται νωχελικά, να σηκώνεται, να κάνει μακροβούτια, να παίζει ρακέτες, να «λαδώνει» και να «λαδώνεται» (το μόνο υγιές λάδωμα…), να γελάει, να φλερτάρει, να χαριεντίζεται, ακόμη και να ασκείται σε εντελώς… εξτρίμ σπορ, όπως το τάβλι με τη γυναίκα του; Ναι, το ξέρω επίσης ότι κάθε χρόνο το ίδιο πράγμα παθαίνετε- τυχαία βγήκε το «Αύγουστε καλέ μου μήνα, να ΄σουν δυο φορές τον χρόνο»; Αλλά κάν΄ τε υπομονή. Δείξτε ψυχραιμία. Να, ξεφυλλίστε το άλμπουμ με τις καλοκαιρινές φωτογραφίες και θα σας περάσει. Κι έπειτα, πώς κάνετε έτσι; Σε 11 μήνες από τώρα θα έχουμε πάλι Αύγουστο- βεβαιωμένο!

Τον επόμενο Αύγουστο
Εκείνο για το οποίο δεν μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι αν τον επόμενο Αύγουστο θα έχουμε πάλι Αλογοσκούφη. Αν κατάλαβα καλά από τα συμφραζόμενα όσων είπε μεσοβδόμαδα ο άνθρωπος που θα περάσει στην ιστορία ως ο «ήρθα, είδα και απήλθα» υπουργός, την έξοδο αναζητάει αγωνιωδώς, αλλά ο Καραμανλής δεν του κάνει τη χάρη. «Όχιιιι, εκεί, θα το πιεις ώς το τέλος το πικρό ποτήρι». Να το πιει, δεν λέω, να το πιει άσπρο πάτο, αλλά εμείς σε τι ακριβώς φταίξαμε για να τον πληρώσουμε; Αυτό ειλικρινά δεν το έχω καταλάβει και προφανώς κανείς δεν θα μας το εξηγήσει, καθ΄ όσον ο μεν λαοφιλής Πρωθυπουργός εξακολουθεί να ασκείται στις ρακέτες στις παραλίες της Ραφήνας, ο δε υπουργός του επιχειρεί να μας πάρει ό,τι έχει απομείνει στις τσέπες μας από τις κραιπάλες του Αυγούστου, λες και τα είχαμε μισά μισά. Η μεγάλη πλάκα είναι ότι ο κυρ Αλογοσκούφης προσπαθεί να μας πει ότι για όλα όσα εκείνος έκανε (μπάχαλο!), ευθύνεται- ναιιιι- το… ΠΑΣΟΚ! Το μυστήριο της ανεργίας
Δεν ξέρω, δεν θέλω να υπεισέλθω στα ενδότερα της κυβέρνησης, αλλά συγγνώμη, δεν πρέπει κάποιος να τον ειδοποιήσει κι αυτόν τον άνθρωπο, ότι εδώ και 4 χρόνια και (σχεδόν) 6 μήνες στην κυβέρνηση δεν είναι το ΠΑΣΟΚ, αλλά το δικό του κόμμα, η Νέα Δημοκρατία; Το λέω αυτό γιατί το πράγμα έχει καταντήσει ανέκδοτο σαν αυτά που λένε στα καφενεία μερικοί και χάσκουν οι άλλοι από γύρω, λες και τους παρέλαβαν ομαδικά με τη «γαργαλιέρα» (υπάρχει τέτοιο εργαλείο;). Φαντάζομαι ότι δεν το έπαθα μόνο εγώ, το έπαθαν κι άλλοι: στις ανακοινώσεις του υπουργού (τις οποίες η κρατική τηλεόραση μετέδωσε μόνη αυτή απευθείας, μη και χάσει την… αποκλειστικότητα), εκεί που πραγματικά ξεράθηκα ήταν όταν άκουσα τον υπουργό να υποστηρίζει με κάθε σοβαρότητα ότι επί των ημερών του, και της Ν.Δ. φυσικά, μειώθηκε η ανεργία στο 6,6%, ενώ, σημείωσε, τον Μάρτιο του 2004 ήταν 11,4%! Τώρα πώς γίνεται να πηγαίνουν κατά διαόλου όλοι οι οικονομικοί δείκτες και να μειώνεται η ανεργία, αυτό μόνο ο Αλογοσκούφης μπορεί να το εξηγήσει…

Αγορά χρυσάφι
Επίσης ο ίδιος, ή ο όποιος άλλος, μπορεί να μας εξηγήσει πώς γίνεται αυτό το κόλπο με τη Μονή Βατοπεδίου, να παίρνει δηλαδή ένα καταπληκτικό κτίριο στο Ολυμπιακό Χωριό που προοριζόταν να στεγάσει το υπουργείο Εργασίας- να γλιτώσει κι η Φάνη η φίλη μου τις κάθε τόσο «επισκέψεις» στο κτίριο της οδού Πειραιώς- και να το πουλάει σε ιδιώτες χρυσάφι; Εντάξει, δεν λέω, όλοι μπορεί να έχουμε μεταφυσικές ανησυχίες- τι είναι ο άνθρωπος, ποιος ο προορισμός του πάνω στη γη, πού πάει η ψυχή του μετά θάνατον, υπάρχει μετά θάνατον ζωή και τέτοια. Παραδέχομαι επίσης ότι πολλοί εξ ημών και υμών μπορεί να τις θέτουν και ως πρώτη προτεραιότητα- θέλω απαντήσεις και τις θέλω τώρα. Στο πλαίσιο αυτό ενδεχομένως να έχουν ζητήσει τη βοήθεια κάποιου πνευματικού. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή θεωρούμε ότι ο πνευματικός μάς βοήθησε (λέμε τώρα), θα του κάνουμε και ένα ρουσφέτι (ή και περισσότερα) για τον κόπο του. Να του στείλουμε γλυκά ή λουλούδια. Αλλά όχι την περιουσία του κράτους. Εντάξει;

Εκατομμύρια
Ο Θοδωρής τώρα, μπορεί με τον ηγούμενο της Μονής Βατοπεδίου να συζητάει πού και πού τις όποιες μεταφυσικές ανησυχίες έχει, αλλά τα πολιτικά, δεν μπορεί, τα συζητάει με τον Καραμανλή. Ως εκ τούτου, την πρόσφατη πατάτα που είπε για την υπόθεση Παυλίδη δεν μπορώ να του τη χρεώσω εξ ολοκλήρου. Θα την επιμερίσω και στον… λαοφιλή και λαοπρόβλητο Καραμανλή, εις γνώσιν του οποίου προφανώς ήταν (εκτός πια κι έπαιζε κάνα σετ ρακέτες και δεν μπορούσε να διακόψει) ότι ο Ρουσόπουλος θα έβγαινε και θα δήλωνε πως ο Παυλίδης έχει «ηθικό πλεονέκτημα» επειδή πήγε πρώτος στον εισαγγελέα για την υπόθεση Μανούση! Χα! Δηλαδή, για να το καταλάβουμε όλοι καλά: ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου ενός υπουργού κατηγορείται ότι συνδιαλέγεται με έναν εφοπλιστή, το αντικείμενο της συναλλαγής είναι 1 εκατομμύριο ευρώ και ο Ρουσόπουλος μάς λέει ότι το ηθικό πλεονέκτημα το έχει ο υπουργός; ΟΚ. Αλλά βρε Θόδωρε, ποιος θα υπέγραφε την απόφαση η οποία αξιολογήθηκε αντί 1 εκατ. ευρώ; Ο διευθυντής ή ο υπουργός; Ο υπουργός. Για βρες μου έναν τώρα, που να δίνει 1 εκατ. ευρώ, σε έναν άλλο έτσι για την ψυχή της μάνας του και μετά τα ξαναλέμε…