«Η μουσική έγινε πια σαν ρούχο»

ΧΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ
ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.
Η ΕΓΝΟΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΥΤΕΡΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΛΕΕΙ Η ΝΤΙΒΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΚΑΜΠΑΡΕ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ, ΟΥΤΕ ΛΕΜΠΕΡ. ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΠΛΩΣ ΠΙΟ… ΨΗΦΙΑΚΟ ΚΑΙ ΜΕ
ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ «ΚΑΡΔΙΑ».
«Το ζω το όνειρό μου κάθε φορά που βρίσκομαι στη σκηνή». Σε αποστομώνει, όταν τη ρωτάς τι όνειρο έχει, τι θα ήθελε να παρουσιάσει, να ερμηνεύσει αν της εξασφάλιζαν άπειρα χρήματα και μέσα. «Ο τρόπος που ερμηνεύω είναι αυτός ακριβώς που θέλω. Μπορώ να περνάω καλά και με τον διάλογο με τέσσερις μουσικούς. Πολλά χρήματα δεν πιστεύω ότι θα μου αγόραζαν κάτι…», λέει από την άλλη άκρη της γραμμής- στη Νέα Υόρκη- η Ούτε Λέμπερ με τη γλυκιά, «αεικίνητη» θαρρείς, φωνή της. «Το να έρθω στην Ελλάδα και στο Ηρώδειο (σ.σ.: κάτι που θα κάνει στις 23 Σεπτεμβρίου με το πιο κλασικό της πρόγραμμα, με γερμανικό καμπαρέ, Μπρεχτ- Βάιλ και μιούζικαλ), αυτό είναι δώρο. Αυτό ήταν όνειρο».

Ποια είναι η πιο περίεργη ή η πιο τρυφερή ιστορία που έχετε να διηγηθείτε από το παιχνίδι σας με τους θεατές στις τόσες παραστάσεις σας;

Κάθε φορά που τους πλησιάζω εν ώρα παράστασης, οι άνθρωποι βγάζουν τον χαρακτήρα τους. Και ο χαρακτήρας κάποιων ξεχωρίζει ιδιαίτερα. Υπάρχουν πολλές ιστορίες. Κάποιος μου δώρισε το καπέλο του, άλλος την πιστωτική του κάρτα, άλλος τη βέρα του…

Αν και γεννηθήκατε στη Γερμανία,αν κατάλαβα καλά,ζείτε κάπως σαν Αμερικανίδα πολίτις.Έχετε πάρει την υπηκοότητα;

Δεν είμαι Αμερικανίδα. Έχω απλώς πράσινη κάρτα. Και τα παιδιά μου έχουν, και τα δύο, διαβατήρια. Δεν τη χρειάζομαι την αμερικανική υπηκοότητα. Κρατάω την ευρωπαϊκή μου ταυτότητα. Αυτή θέλω και αυτή μου χρειάζεται. Άλλωστε, ζω στη Νέα Υόρκη και αυτό δεν είναι ακριβώς Αμερική. Είναι σαν να είσαι πολίτης του κόσμου.

Ως Νεοϋορκέζα λοιπόν,τι πιστεύετε ότι θα φέρουν οι εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες;

Ελπίζω ότι ο Ομπάμα θα καταφέρει να βάλει τάξη σε αυτό το τρομακτικό μπέρδεμα στη Μέση Ανατολή, που είναι σαν βαρέλι με εκρηκτικά. Και θα είναι κάτι να βγει επιτέλους ένας Αφροαμερικανός πρόεδρος- με πολύ ενδιαφέρουσα σύζυγο, θα πρέπει να πω- σε μιαν Αμερική όπου όλα λειτουργούν με ισχυρά γκέτο και ακόμη πιο ισχυρά στερεότυπα. Οι Αμερικανοί μοιάζουν να έχουν κολλήσει τόσο πολύ σε αυτά τα στερεότυπα. Θα ήταν υπέροχο λοιπόν κάποιος να τους τα σπάσει. Μου άρεσε και η Χίλαρι, αλλά ο Ομπάμα έχει πιο μεγάλο ενδιαφέρον πολιτικά.

Αλήθεια, πώς βλέπετε το μέλλον της πολιτικής;

Η πολιτική υπάρχει παντού. Κυρίως στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον κόσμο και το μέλλον του. Είμαι πολύ ευχαριστημένη με αυτό που έχει γίνει η Ευρώπημια Ευρώπη ισχυρή και «έξυπνη». Ήταν απρόσμενο. Πίστευα ότι οι Γάλλοι ή οι Βρετανοί, ας πούμε, θα ήταν πιο σνομπ στο να γίνουν Ευρωπαίοι. Δυστυχώς όμως τα τελευταία χρόνια ήταν πιο αναχρονιστικά μάλλον παρά προοδευτικά, κυρίως λόγω του εξτρεμισμού στα ζητήματα των θρησκειών.

Ποια είναι η πιο βαρυσήμαντη πολιτική δήλωση που μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης στις ημέρες μας,τελικά;

Υπάρχουν καλλιτέχνες που αναμειγνύονται ακόμη σε πολιτικά κινήματα. Προσωπικά, δεν μπήκα ποτέ σ΄ αυτό το λούκι. Προτιμώ να κρατώ τα πράγματα σε πιο ποιητικό, να το πω, επίπεδο. Είμαι από εκείνους που σκέφτονται- και επιμένουν να σκέφτονται- την κατάσταση των ανθρώπων που ζουν στο φως και εκείνων που ζουν στο σκοτάδι. Δίχως εκπαίδευση, ας πούμε.

Θεωρείτε εαυτήν πολιτικό ον;
Οι ρίζες μου είναι στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Φέρω μέσα μου και τον Ψυχρό Πόλεμο και την Ιστορία που κάποιοι δεν θέλουν να ακούν ή να θυμούνται. Εσείς τι λέτε λοιπόν;

Πιστεύετε ότι οι καλλιτέχνες σιωπούν πια περισσότερο στις μέρες μας;

Αν τους συγκρίνεις με το ΄60 οπότε οι καλλιτέχνες μιλούσαν και πολεμούσαν για ένα σωρό διεκδικήσεις, για την ελευθερία της έκφρασης κυρίως, ναι. Τότε η τέχνη ήταν πολύ πολιτική. Σήμερα είναι πολύ περισσότερο εμπορική. Η νέα γενιά ζητάει μόνο να διασκεδάζει. Με coolness, με οτιδήποτε cool.

Το λένε και το χαίρονται αυτό το cool. Ακόμη και τα παιδιά μου, που θεωρώ πως έχουν γούστο, αρέσκονται στα ανόητα ριάλιτι σόου.

info

«Ούτε Λέμπερ Classic:
Μusicals and Cabaret» την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου (20.30) στο Ηρώδειο.
Εισιτήρια: 25-100 ευρώ.
Προπώληση: Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσματζόγλου), http://www.
herodeion-events.gr, τηλ.
210-3272.000. Την Τετάρτη 24/9 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (21.00). Εισιτήρια: 30-80 ευρώ. Προπώληση: τηλ. 2310-895.939. Υπό την αιγίδα της γερμανικής πρεσβείας και του Ινστιτούτου Goethe.