«Μου έχουν λείψει τα γέλια»

Στην κωμωδία του Νόελ Κάουαρντ όπου κρατάει τον κεντρικό ρόλο του Γκάρι, με τους Πέγκυ Σταθακοπούλου, Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, Κώστα Φλωκατούλα, Βύρωνα Κολάση, Χρήστο Ευθυμίου, Κατερίνα Μάντζιου, Φώτη Σπύρο, Τζένη Θεωνά, Ιωάννα Χιώτη μαζί του, ο Γρηγόρης Βαλτινός υπογράφει επίσης τη σκηνοθεσία αλλά και τη μετάφραση και τη διασκευή.

«Ο Κάουαρντ είναι πια κλασικός και στα κλειδιά του έχουν πατήσει πολλοί σύγχρονοι δραματουργοί. Είχα ανάγκη να ξεσκάσω. Να ξαναμπώ στο θέατρο με χαμόγελο ύστερα από τρία χρόνια. Και να ασχοληθώ με ένα αγαπημένο μου είδος που είναι η κωμωδία. Μου έχει λείψει. Θέλω να ακουστούν γέλια στο θέατρο. Αλλά πιστεύω και πως μέσα από το γέλιο πολλά μπορούν να βγουν.

Κεντρικός ήρωας του έργου είναι ένας σταρ του θεάτρου που βρίσκεται στο πικ του. Στην αποκορύφωση της αλαζονείας και του εγωκεντρισμού του, της επιτυχίας και της τεχνικής του δεν αντιλαμβάνεται πως βρίσκεται σ΄ ένα οριακό σημείο. Γιατί είναι πια θολωμένος από όλα αυτά. Δεν αντιλαμβάνεται το τέλος της εποχής στην οποία ανήκει και πως για να περάσει στην επόμενη φάση πρέπει να πάει βαθύτερα και ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος. Πρέπει να γίνει πιο αληθινός. Πιο ουσιαστικός. Ειδεμή θα χαθεί: θα οδηγηθεί στα ναρκωτικά ή στην τρέλα».

Είστε και λίγο εσείς ο ρόλος αυτός; Ή αυτό που φοβάστε ότι μπορεί να γίνετε;Ή αυτό που ήσασταν κάποια στιγμή;

«Το έργο είναι ένα σχόλιο για το χώρο του θεάματος. Ο ήρωας απηχεί τον καθένα από μας. Πιστεύω πως πάντα είχα, έχω και θα έχω στοιχεία του Γκάρι. Το θέμα είναι με τι τα ισορροπείς όλα αυτά. Πρέπει να βρεις στη ζωή σου τα αντίδοτα».

Εσείς τα έχετε βρει; «Ναι». Το λέει ανεπιφύλακτα. «Θες από χαρακτήρα, θες από ένστικτο αυτοσυντήρησης. Έπεσα από τη αρχή στα πολύ μαλακά: Μελίνα, Ντασσέν, τηλεόραση, εξώφυλλα, αναγνωρισιμότητα, Βουγιουκλάκη, επιτυχίες, πρωταγωνιστικοί ρόλοι…

Μπορούσα πάρα πολύ εύκολα να καταστραφώ. Αλλά με χαρακτήριζε από τότε μία ψυχραιμία και μία ωριμότητα. Και διασώθηκα».