«Η Αμερική δεν έχει πια Σύνταγμα…»

Η Νέα Ορλεάνη ανασαίνει ακόμη βαριά: τρία χρόνια συμπληρώνονται στο τέλος του μήνα από το χτύπημα του κυκλώνα, και η φωνή της «βγαίνει» μέσα από τα χείλη του Dr. John
Ένα με τη Νέα Ορλεάνη είναι ο Dr. John και η μουσική του όλα αυτά τα χρόνια. «Είναι απαράδεκτοι», λέει για όλους αυτούς που αδιαφόρησαν. «Αυτή η χώρα πόρρω απέχει από ό,τι είχαν σχεδιάσει οι πατέρες που την ίδρυσαν και είναι ασυγχώρητο που το Σύνταγμα έχει τόσο καταστρατηγηθεί», λέει και τραγουδάει για τον τόπο του. Το καινούργιο άλμπουμ του Dr. John για την πόλη που η πρόνοια ξέχασε- «Τhe City that Care Forgot» – δεν είναι μόνο ένας θρήνος για τους ανθρώπους και τη ζωή που χάθηκε, είναι καταγγελία.

«Δεν φαίνεται να υπάρχει κανείς που να προστατεύει εκείνα ακριβώς τα κείμενα που έκαναν αυτήν τη χώρα αυτό που είναι. Είναι προσβολή. Ο αντιπρόεδρος και τόσοι πολλοί ακόμη πολιτικοί πιστεύουν ότι είναι πολύ σωστό να παγιδεύουν και να υποκλέπτουν οποιουδήποτε το τηλέφωνο ή όποιο κομμάτι της ζωής μας θέλουν- και αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά», συνεχίζει ο Dr. John, που κοιτάζει το κοινό του στα μάτια.

Η μουσική του είναι και η ιστορία του τόπου του, ένα τραγούδι που δεν μπορεί να πει ψέματα. «Όταν διαπράττουμε εγκλήματα πολέμου σε αιχμαλώτους πολέμου, αυτό δεν είναι κάτι που με κάνει να νιώθω υπερήφανος για αυτήν την κυβέρνηση», απαντά όταν τον ρωτώ για την Αμερική έτσι όπως σήμερα τη ζει.

«Οι άνθρωποι δεν νοιάστηκαν για τον πλανήτη που ήταν σχεδιασμένος να είναι ένας μεγάλος κήπος και εμείς τον κάναμε σκουπιδότοπο»

Ο Dr. John παραμένει από τις ξεχωριστές περιπτώσεις. Αγαπημένος μουσικός των μουσικών, ένας «γκουρού» με μυστήριες δυνάμεις. Ένας πνευματικός άνθρωπος, που μοιάζει να είναι γεννημένος σοφός. Μάλκολμ Τζον Ρέμπενακ, το πραγματικό του όνομα και οι μουσικές του ρίζες στη Λουιζιάνα των ΄50s. Εκεί γεννήθηκε ο «μάγος» του ψυχεδελικού ροκ και των μπλουζ, που έκανε θρυλικά άλμπουμ σαν το «Gris Gris» (ήταν, βλέπετε, οι εποχές των άλμπουμ τα ΄70s), συνεργάστηκε με τους Rolling Stones και τον Βαν Μόρισον, ανάμεσα σε άλλους, αλλά και με τον Μάρτιν Σκορτσέζε στην ταινία «Τhe Last Waltz». Με τον Έρικ Κλάπτον επίσης, με τον οποίον ξαναβρίσκεται τώρα στο τραγούδι του «Τime For Α Change» – μέσα στο άλμπουμ και αυτό. «Καιρός για αλλαγή.» «Ήταν μια συναρπαστική εμπειρία, το να τραγουδάω για τον τόπο μου, που τόσο άσχημα τον αντιμετώπισε η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, η Πολιτεία, οι Αρχές. Είχα την τύχη να έχω σπουδαίους συνεργάτες, όπως ο Μπόμπι Τσαρλς και ο Ρέβερεντ Γκόουτ. Τ ο έκαναν πραγματικά πιο εύκολο». Οι μουσικές του, αυτός ο οικείος ήχος στο πιάνο, αλλά και το καινούργιο του, τόσο συγκεκριμένο «Τhe City that Care Forgot», δείχνουν να αφορούν όλους το ίδιο. «Το πιστεύω», λέει. «Το πιστεύω ότι η μουσική έχει θεραπευτικές δυνάμεις. Και το έχουν πει και οι Έλληνες φιλόσοφοι- είναι μυστικιστικό για μένα αυτό. Η μουσική κυλάει μέσα στον άνθρωπο και προέρχεται από αυτόν».

Μέσα σε ένα βαθύ rhythm n΄ blues με νότες τζαζ και γκόσπελ η φωνή του Dr. John ακούγεται σαν να βγαίνει μέσα από πηχτό σκοτάδι, «η μυρωδιά του θανάτου πλανιέται ακόμη», μουρμουρίζει πίσω από τον ρυθμό.

Πώς να μείνει κανείς αδιάφορος; Και με τα νερά να μη στεγνώνουν ποτέ σε εκείνα τα μέρη, λέει πως ανησυχεί για τον πλανήτη ολόκληρο.

«Για όλα αυτά που του έχουμε κάνει, που κατα- στρέψαμε την ατμόσφαιρα και χάνονται ζωές από αυτό. Όλα, επειδή οι άνθρωποι δεν νοιάστηκαν για τον πλανήτη που ήταν σχεδιασμένος να είναι ένας μεγάλος κήπος και εμείς τον κάναμε σκουπιδότοπο».

Πριν από χρόνια ο Dr. John είχε έρθει στην Αθήνα για συναυλία. Κρατούσε το μπαστούνι, ζωγραφισμένο σαν φίδι που έλεγες πως από στιγμή σε στιγμή θα ζωντανέψει στα χέρια του «μάγου». Ήταν σαν να υπήρχε μια κοσμική συμφωνία γύρω. Τον ρωτάω τι είναι αυτό που ψάχνει όταν γράφει ένα τραγούδι. «Προσπαθώ να είναι πάντα πιστό στην ιστορία. Τα τραγούδια πρέπει να λένε την αλήθεια της ιστορίας που αφηγούνται και η μουσική να είναι αληθινή πάνω στους στίχους».


Τι να κάνετε στη Νέα Ορλεάνη

Υπάρχει πάντα κάτι που δεν βλέπουμε. Αυτό το «πνευματικό βασίλειο» που περιγράφει ο Dr. John «δεν μπορείς να βλέπεις τα πάντα μέσα σε αυτό- λέει- αλλά ξέρουμε ότι υπάρχει γιατί το νιώθουμε. Με τον ίδιο τρόπο που υπάρχει ο αέρας που αναπνέουμε, αλλά δεν τον βλέπουμε, έτσι υπάρχουν πολλά πράγματα εκεί πάνω που δεν βλέπουμε επίσης». Από την άλλη, όσα βλέπουμε δεν είναι και λίγα. Για ποιον λόγο άλλωστε θα υπήρχε ο τουρισμός; Και στη Νέα Ορλεάνη τι θα μας πρότεινε ο Dr. John να δούμε; «Μην πας απαραιτήτως στα κλασικά μέρη. Πήγαινε να δοκιμάσεις ένα από τα εστιατόρια της Νέας Ορλεάνης. Υπάρχουν πάρα πολλά καλά. Πήγαινε σε ένα νάιτ-κλαμπ, άκουσε μουσική, χόρεψε με τους ντόπιους, αυτοί ξέρουν και τη μουσική και τον ρυθμό του χορού».

Τι είναι αυτό που έχει η Νέα Ορλεάνη, τον ρωτώ, τι συμβαίνει μ΄ αυτόν τον τόπο; «Είναι πως όλοι οι άνθρωποι, μαύροι, λευκοί, όποιοι και να είναι, νιώθουν ότι μπορούν να ανήκουν εδώ. Φέρνει τους ανθρώπους κοντά».